سلام، درود و خوشامد به تمامی خوانندگان عزیز و به قسمت دوم سری مقاله «بیفرهنگ» خوش آمدید. من بامدادم، نویسندهی این مقاله، و امروز میخوام راجع به جامعهی فانتزی ایران صحبت کنم.
وقتی راجع به نبود محتوای فانتزی کافی در مقالهی قبل صحبت کردم، عادلانه نبود که راجع به جامعهی فانتزی هم صحبت نکنم. چه بخواهیم، چه نخواهیم، یک جامعه به یک محتوا جون میده.
این موضوع، متأسفانه، فقط در ژانر فانتزی نیست؛ خوانندگان کتاب در ایران، بسیار جای رشد دارند، ولی رشدی صورت نمیگیره. این موضوع در ژانر داستانی و فانتزی بسیار دیده میشه. علتهایی در نظر دارم که چرا همچین چیزی هست، ولی اون برای مقالهی دیگری خواهد بود.
ولی نبود جامعهی بزرگ و کافی، به معنای نبود حمایت نیست. در این سالهای اخیر، فضای مجازی جامعه و حمایت بزرگتری گرفتهاند و به نظرم همچین حمایتی از جامعهی کوچک ژانر فانتزی هم ممکن هست، ولی اتفاق نمیافته.
افرادی رو دیدم که راجع به نبود فانتزی خوب ایرانی غر میزنند، ولی کار دیگری انجام نمیدهند. درست، حمایت یک نفر زیاد نیست، ولی هنوز حمایت است. بهجای غر زدن، میتوان حمایت کرد، یا حتی نقد کرد، نظر داد و خیلی کارهای دیگه که به بهبود فانتزی ایران کمک کنیم.
همانطور که گفتم، جامعهی کتاب و نویسندگی در ایران بسیار کوچک است و در کنار جامعهی تولیدکنندگان محتوای مجازی، کوچک دیده میشوند. ولی بیایید حمایت کنیم از نویسندگان تازهکار، نقد بدهیم به چیزهایی که اذیتمون میکنند، نظر بدهیم برای بهبود. جامعهی کتاب و نویسندگی بسیار جامعهی شیرین و دوستانهایه، ولی متأسفانه شعلهی بسیار خاموشی دارد.
علت دیگری که کوچک بودن این جامعه را توضیح میدهد، میتواند بهخاطر کتابهای ترجمه باشد. من نه به مترجمها بیاحترامی میکنم، نه به کارهاشون و نه اثرهاشون رو بد میگم؛ دوباره، نقدم به خوانندگان است. فانتزی غربی بسیار غنیتر است. شاید مردم علتی نمیبینند که به جامعهی فانتزی ایران پر و بال ببخشند، چون آنها وجود دارند. وقتی کتابهای غنی هست، چرا به خودمون زحمت بدیم که جامعهی دیگری رو غنی کنیم؟ متأسفانه میتونم این رو یک علت غنی نبودن فانتزی ایران ببینم.
موضوع بعدی رو بیشتر در نوجوانها و همنسلهای خودم میبینم. متأسفانه برخی از نوجوانها، وقتی چیزی مربوط به ایران باشه، سریعاً گارد میگیرند. خودم هم همچنین شخصی بودم و کتابهای فانتزی ایرانی میخریدم، ولی نمیخوندمشون. برای همین، به سمت جامعهشون هم نمیریم.
من از تمامی خوانندگان و کسانی که از این ژانر لذت میبرند، دعوت و درخواست میکنم که تنبلی، غر زدن و گاردهامون رو کنار بذاریم و به جامعه برسیم تا بتونیم به چیزی که مد نظر داریم ــ تکتکمون، با لذتهای مختلف ــ برسیم.
به نظرم خوب میشه اگر در هر جایی که میتونیم، به بالا آمدن جامعهی فانتزی ایران کمک کنیم. همانطور که گفتم، ایران یک فرهنگ قلمبهدست و داستانگوست و میتونیم با کمک یکدیگر، ژانر فانتزی ایران رو هم بالا ببریم.