ویرگول
ورودثبت نام
سعید . خ . ا .
سعید . خ . ا .شاگرد یه شاعر مبتدی هم نیستم ، کاملا مشخه که از باب شکسته نفسی نیست ، خود پیداست از زانوی من. بیشتر دل‌سروده هایی در غم از دست دادن همسرم هست که برای دلم سرودم ،توضیح بیشتر تو پست اول هست .
سعید . خ . ا .
سعید . خ . ا .
خواندن ۳ دقیقه·۳ ماه پیش

دل‌سروده های من

بسم‌الله الرحمن الرحیم

سلام ، شروع کلام.

   من نه شاعر هستم و نه حتی نزدیک به همچین عنوانی ، نه اینکه مثلا شکسته نفسی کنم ، واقعا اصلا جرات اینکه خودم رو در حد و اندازه شاعری مبتدی هم بدونم نیستم ، حتی اصطلاحات شعری و قالب های شعری ( شاید همین عبارتِ " قالب های شعری" هم اشتباه باشه) مثل قصیده و غزل و ... رو هم خیلی خیلی ابتدایی و اون هم اخیرا یاد گرفتم ؛ برای دل خودم جملاتی رو سعی کردم به نظم دربیارم ، هدفم هم از باز کردن این صفحه ، دسترسی به مطالبم که اون ها رو "دل‌سروده" میگم از طریق وب بود ، شاید بیشتر یه جور کنجکاوی ، البته یه داستانی هم روی این قضیه بی تاثیر نبود ؛حدود۴۴ سال قبل موقعی که دانشجوی رشته فنی بودم و از همون موقع جملاتی رو موزون میکردم شروع شد ، چون در ادبیات و عربی خیلی ضعیف بودم ، یه به اصطلاح شعر بسیار ضعیف و پر از غلط رو به استاد فارسی ارائه دادم فقط ازین باب که مثلا ایشون ببینند که یه دانشجوی فنی ذوق شعر داره به امید اینکه مثلا نمره ۱۱ منو ۱۲ بده 🤭 ، هفته بعد که با خوشحالی رفتم خدمت ایشون ، با کمال تعجب به من گفتند "البته فکر کنم این شعر رو قبلا شنیده بودم" 😳😳😳 ، اون زمان برق منو گرفت ، دیگه چیزی از حرفهای ایشون متوجه نمیشدم ، فقط اینو فهمیدم که حتما باید وقت بذارم و امتحان فارسی رو حداقل ۱۴ بگیرم که اگه  به خاطر اون شعر پر غلط ولی از نظر ایشون سرقتی۲ نمره ازم کم شد لااقل ۱۲ بشم 😅 . در همین رابطه گاهی مواردی از دل‌سروده هام رو برای دوستام میخونم و علیرغم وزین نبودن اونها ، کافیه یه نفر پیدا بشه و بگه اینها از خودت نیست ، خیلی برای آدم سخت هست که مورد اتهام قرار بگیره.
علاقه زیادی به شنیدن دکلمه دارم بخصوص اگه توسط خالق اثر باشه ، با این پیش زمینه از باب نشون دادن علاقه ، جرات کردم و مواردی رو با نام " دل سروده " سرودم که اغلب اون ها در رابطه با داغ تنهایی و جدایی از همسرم هست که ۷ سال پیش در چنین روزی ، ۲۷ مرداد زندگی من و فرزندانم رو تحت تاثیر جدی قرار داد ، هر چند نمیدونم به لحاظ خاص بودن مطالب و شخصی بودن اون‌ها کدومشون رو اینجا نشر بدم ، اما شروع میکنم ، با تاکید ، ابدا در خیالم هم عنوانی مثل شعر و شاعری در خودم نمیبینم ، اما اگه گذر عزیزی به این صفحه افتاد خوشحال میشم ، اشکالات متعدد مطالب من رو تذکر بدهند 🙏

یه توضیح آخر هم اینکه ، با توجه به اینکه اغلب این چند مورد علت خاصی در سرودن داشته که تقریبا شخصی هستند ، شاید در ابتدا با یه توضیح کوچکی همراه باشه .

میعادگاه تقریبا روزانه من و همسرم طی این ۷ سال آرامستانی با نام " گلزار" هست و یه گوشه‌ای از اون مکان به نوعی قبله گاه من و دلم شده.

آمد آن روز که شب کرد همه روز مرا

برد آرامش و تسکین دل زار مرا

دل طوفان زده در حسرت فردا را سوخت

چون خزان کرد بهار و گل بستان مرا

من خودم شاهد جان دادن جانم بودم

رفت و با رفتن خود برد ز تن جان مرا

رفتی و بعد تو دیگر ز تب و تاب افتاد

نبض این زندگی و برد تب و تاب مرا

رفتنت شعله به جان و به گلستانم زد

سوخت هر غنچه و هر گل ز گلستان مرا

غیر حسرت چه نصیب من دلسوخته شد

چون که طوفان خزان برد گل ناز مرا

بعد تو کاش فقط داغ تو همراهم بود

غم پی غم بگرفته همه بنیان مرا

تو گل شاخص گلزار وجودم بودی

زین سبب میکشی‌ام گوشه گلزار مرا

به خدا می‌سپرم ای گل گمگشته من

در فراغت شده آوارگی همساز مرا

کی رسد روز وصال من و تو مونس من

چشم بر راه تو و دیده خونبار مرا


شعر
۰
۰
سعید . خ . ا .
سعید . خ . ا .
شاگرد یه شاعر مبتدی هم نیستم ، کاملا مشخه که از باب شکسته نفسی نیست ، خود پیداست از زانوی من. بیشتر دل‌سروده هایی در غم از دست دادن همسرم هست که برای دلم سرودم ،توضیح بیشتر تو پست اول هست .
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید