کم کم دارم بزرگ میشم
بچه تر که بودم فکر میکردم بزرگ شدن به تنهایی خرید رفتنه ، اما حالا میدونم به بی پولی و حساب کتاب اقلامیه که از فروشگاه برداشتی و استرس کم نیاوردنه.
بچه تر که بودم فکر میکردم بزرگ شدن به کفش پاشنه بلند پوشیدنه ،حالا میدونم به دنبال نون و پول دویدنه.
بچه تر که بودم فکر میکردم بزرگ شدن به آرایش کردنه،حالا میدونم به درد و رنج کشیدن و دم نزدنه .
بچه تر که بودم فکر میکردم به رانندگی کردنه،حالا میدونم به نگران زمان بودن و دیر رسیدنه.
فکر میکردم به سر کار رفتنه، فهمیدم به حرص خوردنه
فکر میکردم چین وچروک کنار چشم و خط خنده ی بزرگترا به خاطر خنده های پیا پی و سرخوشی بزرگ شدن ولی حالا فهمیدم این خطوط اثر تحمل کردنه ؛نشونه های شکستنی،فهمیدم وقتی میگن ما هم این دوره رو گذروندیم معنایش این نیست که گذروندن معنایش اینکه زمان ازشون گذشته ..
گذشتن زمان از اما میتونه متفاوت باشه
سخت گذشت ولی گذشت
بد گذشت ولی گذشت
زود گذشت ولی گذشت
به بیکاری و بطالت گذشت ولی گذشت
همه ی اینا یه نوع گذشتنه...گذشت زمان از آدما نه آدما از زمان
معنی گذروندن این نیست که خودشون کنار گذاشتنش ، معنایش اینه که قطار زمان و عمر بدون هیچ تردیدی ازشون گذشت' قطاری که الان هم داره از ما میگذره
هر کسی یه جوری ،یه جایی از این قطار جامونده به دلایل مختلف .در زمان های مختلف ...
چرا حرص میخورن که تجربیاتش تکرار نشه؟چرا نمیخوان بزارم جوری که میخوایم زندگی کنیم ؟چرا نمیران به آرزوها و رویا های دست نیافتنی فک کنیم ! چرا نمیران تو رویا سیر کنیم؟
اونا ناراحتم که از این قطار جاموندن به ساعات و لحظاتی که باعث شد از قطار زمان جا بمونن تک تک روز ها فک میکنن و افسوس وقتی که از دست دادند میخورن و چیزی که یه ذره این پشیمانی رو کم میکنه جلوگیری از پشیمون شدن ما در ایندس
تنها مشکل بزرگ برامون اینه که بلد نیستن به زبان ما حرف بزنم ،همین که اونا زبان ماریو بلد نیستن و ما هم زبون اونا رو ؛ همین دو طرفه خسته و نا امید و عصبانی میکنه ولی هیچ کدوم سعی به یاد گرفتن زبان طرف مقابل نمی کنه
ما انعطاف بیشتری داریم بع قول اونا
بیاین دنیا رو از دید اونا هم نگاه کنیم ' سخته هزاران بار هشداری رو به یه فرد خارجی با زبان متفاوت بدی و بعد از بار ها و بار ها تکرار ش گیج تر و گیج تر بع و با یه لبخند بدون توجه به هشداری بع کارش ادامه بده 'در اخر هم اون چیزایی به تو بگه که تو هم چیزی ازشون نمیفهمی ...ما خواهان درک متقابلی ....کاش روزی بیام که هر دو طرف واسه رسیدن به این چیز و یادگرفتن زبان طرف متقابل تلاش کنن به جای اینکه به حرف زدن به زبان خودشون ادامه بدن
ولی خوبه گاهی هم ما از دریچه ی چشم های به اشک نشسته ی پدر مادر هامون به دنیا نگاه کنیم