
هر سال وقتی روز عشق از راه می رسد حالا فرق نمی کند روز عشق ایرانی باشد یا خارجی ولی به هر حال در این روز انرژی مثبت فراوانی در عالم در جریان است و همه ما چقدر به این انرژی مثبت فوق العاده نیاز داریم.
هر سال من هم به یاد عشقی می افتم که از دست دادم. حسی که در من پرشور و فراوان بود اما در او قطره ای هم وجود نداشت.
پر از احساسات خوب بودم پر از ترسیم آینده ای ناب برای هر دو. آینده ای که اگر یک سری به عقلم می زدم،متوجه می شدم که هرگز شدنی نیست. اختلافات خانوادگی و عدم ثبات کاری و اینکه هر دو دانشجو بودیم و بیکار.
وقتی متوجه شدم که برای همیشه تو را از دست دادم آرزو می کردم سالها از این جریان بگذرد و گرد زمان باعث شود کمی جراحتی که به قلبم خورده التیام پیدا کند.
اکنون بعد از ده سال دیگر تو را نمی خواهم، پر از کمبود و نقص بودی.من و تو هیچ وقت ما نمی شدیم اما حسی که به تو داشتم را همیشه نگه می دارم این تنها یادگاری است که از تو برایم مانده بقیه اش را نابود کردم.
حسم به تو هنوز زیباست و مرا به حرکت وا می دارد حسم به تو در تمام نوشته هایم جاری است مانند جریان آبی که از چشمه با قدرت به سمت دریا می رود.
اگر از من بپرسند عشق خوب است یا نه من می گویم عشق عالی است اما باید در زندگی جریان داشته باشد و تبدیل به دوست داستن و مسئولیت پذیری شود مانند حسی که من به همسرم و کودکانم دارم.
هرگز با عشق ازدواج نکنید.ازدواج از عشق جداست.