زندگیه دیگه، گاهی خسته ات میکنه، خیلی... اونقدر که دوست داری خودکار تو بزاری لای صفحات زندگیت ُ ی مدت بری سراغ خودت... هیچ کاری نکنی، هیچکیو نبینی، با هیشکی حرف نزنی، حتی نفسم نکشی.
اما مشکل اینجاست بعد که بر میگردی، میبینی ی نفر خودکارو از لای صفحات زندگیت بیرون کشیده و تو هم یادت نمیاد کجای صفحه بودی؟گم میشی...
و هیچی بدتر از این نیست که ندونی کجای زندگیتی...
فکر میکنم شاید و یا قطعا اکثر افراد جامعه امروز به دلیل مشکلاتی که در کشور وجود داره همچین حس و حالی دارن☹️ خستگی، ناامیدی(شاید یا قطعا)، دلتنگی، شادنبودن، دل مردگی و...
امیدوارم زودتر اوضاع خوب شه کرونا نیست و نابود شه، مملکت از چوب حراجی در بیاد(اگه قراره همه جای این مملکت وقف بشه و به فروش برسه کی بهتر از خود ما مردم) ، به مردم توجه بشه، حق به حقدار برسه، فقر و مشکلات نیست و نابود شه، مردم حداقل به آرزوهای ممکن و کوچیکشون برسن و خیلی رویاها و آرزوهای دیگه?
