خسته که میشم به خودم میگم خسته نباشی !
یه بار تو یه روز ۵ بار زمین خوردم و ۶ بار بلند شدم !
کلا پررو تر از این حرفا بودم که بخوام کم بیارم !
دو سه باری هم کم آوردما ٬ از اون موقع ها که دوست داری به زمین و زمان فحش بدی ٬ از اون موقع ها که دیگه دوست داری یه هو همه چی تموم شه ! یا دوس داری همه چی یه هو شروع شه !
اما فرداش دوباره یادم رفت ٬ به خودم هر بار گفتم گیم نیست که دوباره از نو شروع شه ! ادامه بده ! کم نیار !
امید ! یحتمل امیده که من و امثال من رو زنده نگه میداره ! امیده که مجبور می کنه به ادامه دادن !
امیده که باعث میشه با یه خسته نباشید به خودم٬ کارم راه بیفته !
واقعا اگه امید ٬مخصوصا واسه ما ایرانیا نبود چی اتفاقی می افتاد ؟
من که همیشه امیدوارم ٬ همیشه یه دری باز میشه...
راستی خسته نباشید.