نماز و روزههایتان قبول باشد انشاءالله.
در روایت از پیامبر اکرم صلوات الله و سلامه علیه، هست که «إنَّ من الذنوب ذنوبًا لا يكفِّرها الصوم, ولا الصلاة, ولا الصدقة» در میان گناهان، گناهانی هست، نمیدانیم چه گناهانی هستند، که خدا در صحبتش میخواهد ما را تکفیر کند، کفارهای بگذارد، تطهیر کند، که خیلی خوب است ما در همین دنیا تطهیر شویم. ولی هیچ صلاتی، هیچ صدقهای، هیچ کار خیری، کفاره آنها نمیشود. گفتند: «يا رسول الله فما يكفِّرها؟» پرسیدند کفارهاش چیست؟ فرمود: «الهمومُ في طلب المعيشة» خدا با غم و غصه در طلب معیشت درست میکند، در برآوردن رزق. بیچارهاش میکند، او را سر میدواند. برای اینکه تطهیر شود. مشکل ایجاد میکند در یک لقمه نان. مشکل برایش ایجاد میکند.

واقعاً بهتر این است که گناه نکنیم، چون که این خدا اگر ما را دوست داشته باشد که دوست دارد، برایش کفاره دنیوی میگذارد. به تعبیر قرآن «لِیَذوقَ وَبالَ اَمرِه» این وبال را شما در این دنیا بچشید. برخی از آن با دعای کمیل و مناجات سحر و قیام و قعود و نماز شب و قرآن و اینها درست نمیشود، خدا میاندازد در هُموم فی معیشت. میاندازد در گرفتاری در رزق. این خودش یک کفارهای است. لذا کسانی که خیلی این سوال را دارند که ما به هر جهت گیرکرده کار دنیویمان و رزقمان، در نمیآید، رزق بهکفاف، نباید اینقدر سخت دربیاید. واقعاً رزق به کفاف نباید اینقدر مشکل درآید. خدا اینها را گذاشته مگر اینکه طرف خیلی بنا دارد جفتک بندازد که آن هم مال رزق زیاد است نه رزق به کفاف. چرا درنمیآید؟ خیلی از آن به خاطر یک سری عواملی است. یکی حتماً این است که انسان دارد گناه میکند. گناه میکند و خداوند دارد کفارهٔ این گناهان را اینگونه به او میدهد.
انشاءالله که خداوند توفیق دهد که ما گناه نکنیم. دست و بالمان را بگیرد. ما گناه نکنیم که از آنطرف هم خودمان را اسیر در این دنیا به این صورت نکنیم. به برکت صلواتی بر محمد و ال محمد