بسم الله الرحمن الرحیم
انشاءالله از همه عزیزان طاعات و عبادات در این یکی دوروز گذشته، قبول باشد و انشاءالله که این ماه مبارک رمضان، بهترین ماه رمضان عمر ما تا الان باشد. روایتی هست از رسولالله(ص) که میفرمایند: «اِنَّ لِلقُلوبِ اِقبالاً و اِدباراً» قلبها همیشه در یک حالت نیستند، بعضیوقتها حالت ِاقبال بهشان دست میدهد، بعضیوقتها حالت ِادبار. آدم در خودش که مشاهده بکند، میتواند این را تصدیق بکند. گاهی یک حال معنوی به انسان دست میدهد، هوس روضه میکند، هوس مناجات میکند، هوس نمازخواندن میکند، گاهی زمانهای خاصی داریم که به انسان چنین حسی دست میدهد، گاهی مکانهای خاصی است، آدم کنار مزار شهدا یا داخل مسجد یا در شرایط خاصی یک اقبال خاصی بهش دست میدهد. بعضی وقتها هم ادبار هست. یعنی آدم حس ِانجام کارهای اضافی را یا حتی همان انجام واجبات را هم ممکن است نداشته باشد، بعد حضرت میفرمایند: «فَاِذا اَقبَلَت فَتَنَفَّلوا» زمانی که اقبال می کند قبلتان، فَتَنَفَّلوا یعنی کار اضافه انجام بدهید، عبادتهای بیشتری انجام دهید، «وَ اِذا اَدبَرَت فَعَلَیکُم بِالفَریضَه» زمانی که ادبار هست، به همان واجبات اکتفا کنید، چون واجب است و باید انجامش داد. عرض این است که ماه مبارک رمضان یکی از آن ایامی است که در طول سال، نوعاً انسانها یک اقبالی به سمت انجام نوافل و عبادات پیدا میکنند، از این فرصت استفاده بکنیم. یک وقت نباشد که ماه مبارک رمضان برای ما فقط یک روزهگرفتنی باشد، فقط یک نخوردن و نیاشامیدنی باشد و هیچ عبادت اضافهای انجام ندهیم. حاج آقا {قاسمیان} دیشب فرمودند، در مورد نماز نکاتی فرمودند که یکی از عبادتهای ویژهای که میتواند در تاثیر خوبی در اقبال قلب انسانها داشته باشد، نماز است. یک مقدار نمازها را در طول ماه رمضان میتوانیم جدیترش بکنیم، آن مقدارش که اقبال هست، یکمقدار نوافل را بیشتر بخوانیم، نافله صبح قبل از نماز صبح، نافله مغرب که خیلی توصیه شدهاست در روایات، تا جایی که اِقبال ِقلب هست. انشاءالله در این ایام، در اثر خواندن همین نوافل و عبادتها، انسان به مرحلهای میرسد که میتواند اینها را برای خودش تثبیت کند و بعد از ماه مبارک هم انشاءالله ادامه دهد.

عرضم را با یک روایت دیگری از کتاب کافی شریف به اتمام برسانم. فضیل از اصحاب امام باقر(ع) میفرماید که: سَئَلتُ اَباجَعفَر عَن قَولِ الله عَزّوجَلّ از امام در مورد این قول ِخداوند ِمتعال که فرمود: «اَلَّذینَ هُم فی صَلَواتِهم یُحافِظون» پرسیدم: کسانی که نسبت به نمازهایشان محافظت میکنند، حضرت فرمودند: «هیَ الفَریضه» این نمازهای واجب است. قُلتُ: «اَلّذینَ هُم عَلی صَلاتِهِم دائِمونَ» در مورد این آیه که کسانی که دائما درحال نماز هستند، این چیست؟ حضرت فرمودند: «هیَ النّافِلَه» اینها نمازهای نافله است. انشاءالله که به برکت این ایام و این اوقات و این ساعات بتوانیم قدری بیشتر از گذشته مشغول عبادات و نوافل بشویم به برکت صلوات بر محمد و آل محمد.