سلام علیکم و رحمة الله
اَعوذُ بِالله مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسم الله الرّحمنِ الرَّحیم
ایمان به کتب و رسل
آیات مکرری آمده که ایمان به کتب و رسل در ردیف ایمان به الله آمده و دقیقا با همین تعبیر آمدهاست: « اَنُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنهم» یا «لاَنُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ» بین هیچ کدام از رسل الهی در این ایمان فرقی نیست. یعنی ایمان به آقا رسول اکرم، با ایمان به نوح در اینجا یکسان است. این ایمان یکسان است. فقط هم در قرآن نیست، در ادعیه هم ببینید، حتی در تلقین میت هم داریم «الْکُتُبِ حَقُّ» ملائکه این را از تو میپرسند و میگویند کتابها پشت سر هم آمدند. خداوند کتابهای متنوعی فرستاد و این حق است. این را از تو میپرسند. حتی در لحظهی تلقین هم این جزء نکات کلیدی است.
خط هدایت
از آدم(ع) یک خط هدایت تاریخی شروع شد، قدم به قدم جلو آمده تا حضرت رسول(ص). میگوید: باید به اینکه این خط قدم به قدم جلو میآمده، من کتاب میفرستادم و تا پیامبر خاتم آمده، این را ایمان داشته باشی.
عرض کردیم، خب معلوم است، این خط هدایت رسول اکرم(ص) تمام نمیشود! این خط هدایت ادامه دارد. بعد از حضرت رسول(ص)، ائمه(ع) این خط را ادامه دادند. بعد از ائمه(ع) هم خط تمام نمیشود. عرض کردم، اصلا آقا امیرالمؤمنین(ع) اختلافش با خوارج، سر همین بود. خطبهای که حضرت مقابل خوارج خواندند: «أیُهَا النّاس إنَّ هذا کَلِمَةُ الحَق یَرادُ بِهَا الباطِل» همین بود. آقا امیرالمؤمنین(ع) آنجا فرمودند: «أیُهَاالنّاس! لَا بُدَّ لِلنَّاسِ مِنْ أَمِيرٍ بَرٍّ أَوْ فَاجِرٍ» مردم امیر میخواهند، اصلاً جامعهی انسانی، امیر میخواهد، یک کسی میخواهد که آن را مرتبش کند. «أَمِيرٍ بَرٍّ أَوْ فَاجِر» یا امیر نیکوکار، نشد، امیر بدکار، امیر فاجر، ولی امیر! ادارهی جامعه بدون یک امیر ممکن نیست، چه برسد به مسئلهی هدایت!
امام جامعه و پروژه انبیاء
جامعه امام میخواهد. آن پروژهی انبیاء ادامه دارد. وقتی میگوید ایمان به رسل و کتب داشته باش، یعنی به آن پروژه ایمان داشتهباش و خودت را در مسیر آن پروژه قرار بده.
اگر در مسیر آن پروژه نبودی دیگر برای من فرقی نمیکند که کجا باشی. تو در آن خط هدایت نیستی حالا هرکار دیگری که میخواهی انجام بده را بکن. آن پروژه چی هست؟ آن پروژه در یک کلام عبارت است از تکامل انسان. که این تکامل انسان از آن موضوعاتی است که خیلی با معناست اما انقدر گفته شدهاست که بیمعنا شدهاست، از بس بد آن را بیان کردند. تکامل انسان یعنی چه؟ انسان در درون خودش واجد استعدادهایی است. به قولی یکسری پتانسیل و استعداد در درون خودش دارد. که اینها وقتی بالفعل میشود تازه انسان بروز میکند. میگوید میدانی نهایت این بروز چه شخصی هست؟ رسولالله است.

راه رسیدن به مقامات بالای انسانی
آدمیزاد چطور میتواند تمام استعدادهایش را بالفعل کند؟ آدمیزاد در جای خدا نشستهاست. خلیفه خداست روی زمین. خلیفه یعنی جانشین. خدا روی زمین بود، میخواست چه کار کند؟ این را به انسان سپردهاست و به نوع انسان هم سپرده شدهاست. نه فقط به آقا رسول اکرم (ص). خدا رب است. خدا میخواهد پرورش دهد. همه چیز را! انسان در این جایگاه رب در عالم نشستهاست. جای رب عالم نشستهاست. باید پرورش بدهد. چه چیزی را؟ خودش را، بقیه آدمها را. همین دنیا همین طبیعتی که اطرافش است. همین دنیا را باید پرورش بدهد.
دورهی ظهور
اصلا میدانید یکی از مشخصات دورهی ظهور چیست؟ دورهی ظهور یکی از مشخصاتش این است که توانایی بشر در شکوفا کردن استعدادهای جهان به حداکثر خودش میرسد. اصلا تعابیر و روایات را بروید ببینید اینجوری است. میگوید: «علم ۲۷ حرف است؛ تا زمان ظهور فقط دو حرف آن کشف میشود.» میخواهد یک خرده نسبتسنجی کند. میگوید تا زمان ظهور دو حرف آن کشف میشود. ۲۵ حرفش را بشر بعد از ظهور میفهمد. یا میگوید: «در دورهی ظهور زمین گنجینههای خودش را بیرون میریزد.»