سلام علیکم و رحمه الله
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و صلی الله علی سیدنا و آله الطاهرین
جهت شادی ارواح طیبه شهدا، روح حضرت امام، همه گذشتگان، ذوی الحقوق، پدر و مادرمان، اساتید و معلمان، الفاتحه مع الصلوات
رام کردن نفس{۱:۰۹-۴:۳۹}
در روایت امیرالمومنین هست که "إذا صعبت عليك نفسك فاصعب لها تذلّ لك و خادع نفسك"؛ حضرت امیر میفرمایند که اگر نفست به تو سختگیری میکند، یعنی یک چیزهایی را به تو تحمیل میکند، یک چیزهایی را بدقلقی میکند، لگد میزند، راه این، مذاکره با نفس نیست. "فاصعب لها تذلّ لك"؛ تو هم به او سختگیری کن، تو هم حالش را بگیر. او حال تو را میگیرد، تو حال او را بگیر. تا ذلول و رام شود.
احتمالا همه ما دارای اخلاقهای بدی هستیم، چشممان هرز است، گوشمان هرز است، زود عصبانی میشویم، داد میزنیم. خیلی از مشکلاتی که در خانوادهها هست، به خاطر همینهاست. زن و مرد شکننده شدند، زود عصبانی میشوند، از کوره در میروند، داد و بیداد میکنند. و این به صورت یک اخلاق در شخص خودش را نشان میدهد، دیگر معلوم است نفس بر او سختگیری میکند، شخص از پس خودش بر نمیآید. به هر جهت اگر قرار باشد با این اخلاقهایمان به آن دنیا برویم، که واویلا، یعنی با این اخلاقهایمان و این شرایطمان و این حالاتمان و اینها. یکی از کارهایی که خیلی جواب میدهد، من از اساتید اخلاق خودمان، حضرت آیت الله جاودان هم پرسیدم، چک کردم، فرمودند که این خیلی کار مهمی است، و آن کار اینکه اگر نفس لگد زد، لگد هم بخورد. چیزهایی در اصطلاح به نام نذر مجازات هست، حالا من نذر نمیگویم چون ممکن است رفقا هم به زحمت بیفتند، هم نذر را ادا نکنند و بدتر شود، ولی میشود با خودش قرار بگذارد که مثلا اگر من فلان جا عصبانی شدم، همینطور نگوید آخ عصبانی شدم، نه. اگر عصبانی شدم، فلان کار را در عوض میکنم. فلان چیزی که خیلی دوست دارم بخورم، یک مدتی نمیخورم. یک روز روزه میگیرم. نفس باید تنبیه شود. البته نباید زیاد تنبیه شود، یک چیز کوچک. خود حضرت آیت الله جاودان فرمودند چیزهای کوچک. ولی باید تنبیه شود.
داستان تندی آیت الله بروجردی{۴:۴۱-6:56}
حتما این داستان را از حضرت آیت الله بروجردی شنیدهاید که ایشان مقداری عصبانی بود. ایشان در ایام مرجعیتش، پیرمردیاش، ایشان سر درس نیست با طلبهها یک مقدار تندی میکرد، میخواهم ببینید عزم یعنی چه. عزم یعنی این! توصیه نمی کنم، ولی عزم را بگیر. حضرت آیت الله العظمی بروجردی که مرجع علیالاطلاق شیعه بود، ما اینجور چند نفر داشتیم که تک مرجع بودند، در زمان خودشان یک موقع، دید که نسبت به طلبهها عصبانی میشود. نذر شرعی کرد که اگر یک بار دیگر سر درس عصبانی شد به مجازات یک سال پیدرپی روزه بگیرد. و بعد یکبار این اتفاق افتاد. سر درس بالاخره این طلبهها زیاد با استاد کلکل میکنند، بالاخره [یکبار یکطلبه] هی کلکل کرد و آقای بروجردی عصبانی شد و یک چیزی به این گفت. فردایش رفتند آدرس آن طلبه را گیر آوردند و رفتند و در زدند. آن طلبه در را باز کرد دید حضرت آیت الله عظمی بروجردیاند! آقای برورجردی اینجور گفت که بگذارید من دست شما را ببوسم. [طلبه] گفت آقا اصلاً محالست من اصلاً بگذارم. گفتند نه من باید دست شما را ببوسم گفت آقا من... اصلاً من نمی گذارم... اصلاً من اصلاً محالست بگذارم شما دست من را ببوسید... گفت آقا من گذشتم. بالاخره آقای بروجردی از دست بوسی آن طلبه صرف نظر کردند. آقای بروجردیِ طلبه نه! آقای بروجردی مرجع تقلید و بعدش یک سال روزه گرفتند، در همان ایام پیرمردیشان به مجازات خودشان.
شهید نیری و شهید آشیخ محمود غفاری{۶:۵۹ – 9:15}
اینی که شخص عزمی داشته باشد. اینکه بالاخره من چند صباحی دیگر بیشتر در این دنیا نیستم، اگر قرار باشد با این اخلاق و با این اینها بروم از این دنیا بیرون، خب آن طرف آخرتم معلوم نیست چه باشد، اصلا فرض کنیم آخرتم خوب باشد میتواند بهتر باشد یا نه؟ بعضیها عزمهای عجیبی دارند. یک موقع حضرت استاد به ما درمورد این آشیخ محمود غفاری میگفتند _که قبرش نزدیک پلارکست اگر کسانی خواستند بروند و خیلی هم حاجت رواست_ بعضیها اینجوریاند. اگر کسی میخواهد چشمش را کنترل کند سر قبر شهید نیری برود. من یک موقع به حاج آقا گفتم قبر شهید نیری همچنین خاصیتی دارد؟ گفت آری دارد. شهید نیری را میشناسید؟ قطعه ۲۴ است. کسی میخواهد چشمش را کنترل کند سر قبر شهید نیری برود، برود دستش را روی قبر بگذارد، یک فاتحهای برای ایشان بخواند. ایشان به خاطر همین به مقامات رسیدهاند.
یک موقع آقای جاودان در مورد آشیخ محمود غفاری تعبیر عجیبی کرد، گفت مقامش در شهدا بی نظیر است، مقام آشیخ محمود در شهدا بی نظیر است! یک کتابی هم اخیرا دارند در مورد ایشان مینویسند. میخواهم عزم را بگویم. بعضیها کجاها را گرفتند. میگفت ایشان آمده بود پیش آقای حقشناس، دعا گرفته بود که برود شهید شود، بعد به نیت اینکه در رجعت پیش امام زمان (ع) بیاید! مثلا برود شهید شود که در رجعت در رکاب امام زمان (ع) برگردد، این میشود. ببینید. یک عزمهایی وجود دارد که یک جاهایی را نشانه گرفته که واقعا هم میشود رسید منتهی عزم میخواهد دیگر. عزم! عزم!
راه هم گم نیست، من بارها این را عرض کردهام. راه گم و گور نیست. شما تا نوک قله دماوند بروید فلش دارد. تا نوکش! یعنی پاکوب هم هست، فلش دارد. یعنی کسی در دماوند محال است گم شود. از پایین تا نوک قله دماوند تقریبا محال است گم شود، فقط سخت است همین. عزم میخواهد. وگرنه آدم گم نمیشود.
لزوم سختگیری بر نفس {۹:۴۷ - ۱۰:۴۵}
برای همین میگویند اگر [نفست] سخت گرفت، سخت بگیر. بعدش هم میگویند "وَ خَادِعْ نَفْسَکْ" نفست را خدعه بزن. بهش فریب بده. مگر او تو را فریب نمی دهد؟ تو هم فریب بده. او مگر نمیگوید یک شب هزار شب نمیشود؟ حالا اینکار را بکنیم طوری نمیشود، تو هم بگو حالا فلان کار را بکنیم، حالا یک نماز جعفر طیار میخواهیم بخوانیم، مگر طوری میشود؟ فوقش میخواهیم یک نماز مستحبی بخوانیم. مگر طوری است؟ خب؟ حالا فلان جا را میخواهیم برویم عذرخواهی کنیم، مگر طوری میشود؟ همین که میگوید یک شب هزار شب نمیشود، مگر طوری میشود، تو هم به او بگو مگر طوری میشود؟ من که همیشه نمیخواهم آدم خوبی باشم، همین یک شب را بگذار درست عمل کنم، همین یک شب. یک شب هزار شب نمیشود. تو هم فریب بده. "و خادع نفسك"؛ تو هم نفست را فریب بده.
انشاالله که به عظمت این شبهایی که در آن هستیم که شب حاجات است، نظر ویژه امامزمان(عج) به مادرشان است و کسانی که در عزای مادرشان هستند، انشاالله خدا ما را از اصحاب خاص سیدالشهدا قرار بدهد، به برکت صلواتی بر محمد و آل محمد.

چند گروه نیست، فقط حق و باطل{11:16-14:11}
"بسم الله الرحمن الرحیم لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ"؛
تا اینجا چیزی که به محضر مبارکتان عرض کرده بودیم، این بود که خدا میخواهد جریان حق راه بیفتد. جریان حق هم ویژگی هایی دارد که را در این شبها گفتم.
جریان حق که راه بیفتد، خدا هم حق و باطل میشناسد. این اسمهایی که ما از خودمان درآوردیم، خدا این گروهها را نمیشناسد، ده تا گروه بکنیم دست خدا بدهیم، خدا این گروهها را دو جبهه میکند، جبهه حق، جبهه باطل. اصلا با این اصولگرایی و اصلاحطلبی و نواصولگرایی و نواصلاحطلبی و اعتدالی و غیره، اصلا با اینها کار ندارد. یک منطقی دارد که با آن منطق حرکت میکند. در سوالات انحرافی قرار نگیرید که اسلام مثلا جنگطلب است یا صلحطلب است؟ هیچی! هیچکدام نیست، ظلم ستیز است. چه کسی گفته که من حتما باید جواب این سوالها را بدهم؟ منطقش حق و باطل است. هر چقدر شما در زمینه حق مولفه داشته باشید، از حق بهرهمند هستید. "وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ"؛ وزن با حق است. آن دنیا وزن با حق است، این دنیا هم وزن با حق است. حق وزن است، بقیه باطل است. باطل است یعنی چه؟ نه چیزی که پوچ است، پوچ است، پوچ یعنی پوچ. جنگ بین حق و باطل را یک جنگ بین یک چیزی با پوچ میداند. برای همین است که وارد فضا و معادلاتی میشود که تقریبا قابل باور نیست. گفتم مثل این بازیهای سنگ، کاغذ، قیچیست، که وقتی دو تا کاغذ بیاورند که هیچ، و اگر یکی کاغذ بیاورد و یکی قیچی بازی یکجور دیگر است. دو تا کاغذ بیاورید، بازی فایده ندارد، یکی باید قیچی بیاورد. اگر دو تا بادکنک بیاوری فایده ندارد، باید یکی سوزن بیاورد. با این منطق حرکت میکند. میگوید شما جریان حق را راه بینداز. که عرض شد که مهمترین "لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ" این نیست رفیق من، عزیز من، بزرگوار، این نیست که "لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ" مردم قسط به پا کنند این است که اگر مردم یک کفه ترازو پاکت میوه گذاشتند، آن طرف ترازو هم یک پاکت بگذارند این نیست. بحث را انقدر نازل نکنید.
خاصیت حاکمیت{14:11-16:50}
عرض شد این صبار شکوری که آقا میگویند در آیات سوره مبارکه ابراهیم _دارم کمی دوره میکنم_ اصل صبار شکوری که میگویند، برای حاکمیت است. شما اگر به حاکمیت برسید، به اصل اقامه قسط رسیدید. و اگر به حاکمیت نرسید، آنچه میشود که میشود، چون که حاکمیتها همهی معادلات را عوض میکند. خاصیت حاکمیت این است، معارف را عوض میکند. تریبون که به دست حاکمیت بیفتد، در طول روز هشت هزار منبر امیرالمومنین را لعن میکنند. خب چقدر طرف مقاومت میکند؟ یکبار قبول نمیکند، دوبار قبول نمیکند، در این منبر قبول نمیکند، در آن منبر قبول نمیکند. بالاخره قبول میکند. برای همین وقتی امیرالمومنین میگفت در خیبر را من کندم، میگفتند "بفرما، میگوید در خیبر را من کندم. بگو پس احزاب هم لابد تو بودی." میگفت احزاب هم من بودم. میگفتند ای کذاب. به امام حسین در روز عاشورا میگفتند کذاب بن الکذاب. وقتی قرار باشد حاکمیتها یک طور دیگری باشد، حاکمیتها کتاب درسی تولید میکنند، فیتیله یک چیز را بالا میکشند، فیتیله یک چیز را پایین میکشند، همه کار میکنند، حاکمیتها این هستند. گفتم شما در همین آندُلُس، اسپانیا تشریف ببرید ببینید اثری از اسلام هست؟ با اینکه بزرگانی از اسلام، _حالا شیعه نبودند، سنی بودند_ ولی شما ببینید الان اثری از اسلام هست؟ حاکمیت که عوض میشود، مسجدها کلیسا شده است. این کار حاکمیت است. الکی انقدر کسی با پا پس نزد و بگوید حاکمیت که چی؟ که چی رای؟ که چی مجلس؟ که چی ریاست جمهوری؟ همینهاست که میبینم بر جان و مال و ناموسمان، یک عده را مسلط میکنیم که هر کاری ممکن است بخواهند بکنند. همین است، حاکمیت یعنی همین. به اضافه اینکه _به این نکته دقت بکنید_ وقتی که بحث فدک_که دوتا امر کار حضرت است، کار حضرت صدیقه طاهره است_ اول میآید جریان حاکمیت را عوضمیکند، نمیتواند. مدام خانه انصار میرود و میآید، تا بتواند جریان حاکمیت را عوض کند. بالاخره اگر کودتایی شده این کودتا را برگرداند. نمیشود.
مال میتواند حاکمیت را جلو ببرد{16:52-21:40}
قدم بعدی چیست؟ میداند اگر حاکمیت دست کسانی باشد، چون اینها پول دستشان است، اینها مال دستشان است، چون مال دستشان است هر غلطی دلشان میخواهد میکنند. کسی که مال دستش است، من اولا توصیه میکنم به شما بزرگواران به خصوص اگه کار و بارتان خوب است، خدا انشالله به شما بیشتر دهد، ولی حواستان را به دین، به ترویج دین بدهید. من گفتم، علامه امینی گفت اگر حاج آقا حسین کاشانی نبود _که یک حاجی بازار بود_ الغدیر درست نمیشد. چون که حاج آقا حسین کاشانی پای الغدیر ایستاد. یک بازاری بود.
امیرالمومنین اینها را داشت در نگاه صدیقه طاهره معنا می کرد، امیرالمومنین در آن ۲۵ سال، آدم که میگوید تلخ میشود، ولی امیرالمومنین ۲۵ سال رفت، القاعده باید بهترین کاری که میتوانست بکند، چی کار کرد؟ کشاورزی کرد. کار اقتصادی کرد، پول درآورد. الان وقتی میگویند که این امیرالمومنین ژنده پوش فلان و اینها، برای دوره حکومتش بود. امیرالمومنین چهل هزار دینار، چهل هزار سکه طلا خراج سالیانهاش بوده، انقدر پولدار شده بود. ولی حواسش بوده، میدانسته که من برای چه پولدار میشوم. اینکه میگوید امام حسن مجتبی اینطور خیرات میکرده، امام حسین اینطور میکرده، امام سجاد فلان طور میکرده، اینها از موقوفات امیرالمومنین این کار را میکردند. از موقوفات امیرالمومنین بود. حضرت صدیقه طاهره دنبال یک تکه زمین نبوده، میداند که اگر دست امیرالمومنین پر نباشد، که این سهم "مولفه فی قلوبهم" بعضیها باید قلبشان نسب به چیزهایی کدر شده، باید مالی داد قلبشان را خرید، باید قلبشان را تالیف قلوب کرد.
الان شما ببنید در این شبه جزیره هند، شبه قاره هند، شما ببنید وهابیت چقدر رشد میکند. هند بروید. عجیب است، انقدر رساله پایاننامه و دکتری و فلان و اینها از این شبه قاره توسط هندوها در میآید. آخر برای هندوها چه جذابیتی دارد؟ به خاطر اینکه وهابیت آنجا پول میریزد. میگوید سفارش کتاب، کتاب راجع به ابن تیمیه، کلی رساله راجع به محمّد بن عبدالوهاب، کتاب، رساله، فلان وغیره. همه که اعتقادشان روی صد قرار نگرفته، همینطوری است، اعتقادات ملّت همینطوری است، پول باشد این طرف میروند، آن طرف میروند. قرار باشد اینطوری رساله بدهد، مثل همین کارگردان خودمان، شما برو به یکی از بیدینترین کارگردانها بگو راجع به جنگ فیلم بسازد، خب میگوید انقدر بده، میگیرم، میسازم. همه که اعتقادی فیلم نمیسازند، همه که اعتقادی کتاب نمینویسند. این نکتهای که حضرت صدیقهی طاهره سلامالله علیها دنبال فدک میگردد، این مسئلهی اقتصادی است. کسانی که وضعشان خوب است به خدا یک مسئولیت بالاتری دارند، اینها خیلی وقتها باید پولشان را برای ترویج انقلاب، ترویج دین، ترویج فلان بگذارند. نمیگویم به من بده، به آن بده، به هر کس خودت اعتماد میکنی بده، دین ترویج شود، معارف ترویج شود. یکی از حرفهای منافقین این بود که "لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا"؛ ببینید اینها آیات قرآن است، میگویند اطرافیان پیغمبر را تحریم میکنیم، اینها دور پیغمبر را خالی میکنند، اندکی فشار بیاوریم دور پیغمبر را خالی میکنند.
فرهنگ ِفرد میماند{21:42-23:37}
این حکومتها میآیند و میروند، اینطوری نیست که فرض بفرمایید که دیگر رفتند، نه خیلی وقتها فرهنگهایشان را جا میگذارند، وقتی که این حاکمیتها با پولهایشان میآیند و میخواهند بروند، فرهنگشان را به جا میگذارند. الان ... دانشگاه آزاد را توپ تکان نمیدهد. آنقدر که یک فرهنگی آمده و وقتی صاحب فرهنگ رفته است، فرهنگش مانده. کسی نمیتواند تمام تشکیلاتش را تکان بدهد. میآیند و میروند، به همین مفتیها چیزی تغییر نمیکند. این را حواستان باشد. این طور نیست که شما بگویید یک دوره حاکمیت را دست فلانی دادیم، حالا میرود، بعد از هشت سال میرود. میرود یعنی چه؟ میرود اما با خودش یک عالمه چیز جا میگذارد و میرود. یک عالمه فرهنگ جا میگذارد و میرود. چشمتان را باز کنید، مدیون هشتاد میلیون آدم نشوید. نمیگویم به کسی که من میگویم رای دهید، من اصلا به کسی نمیگویم رای دهید. ولی وقتی میخواهید رای دهید، چشمتان را باز کنید. بینکم و بین الله حجت داشته باشید و رای دهید. بدانید که کسی اگر هشت سال میآید، نمیرود. کلی فرهنگ با خودش میگذارد و میرود. یکهو انقدر فیتیله یک فرهنگ مقاومتی را پایین میکشد، که هیچی، وقتی میرود مقاومت مردم را در هم شکسته و رفته.
تاثیر مال در حاکمیت{۲۳:۳۸-25:53}
انقدر مال مهم است، انقدر حاکمیت مهم است. تعویض حاکمیت به همین سادگی نه میشود، بشود هم کلی آثار میگذارد. یک موقع پسر مختار پیش امام باقر(ع) آمد. گفت پدر ما بالاخره رحمه الله علیه است یا لعنه الله علیه؟ امام باقر گفتند رحمه الله علیه. پدرت مختار، به پدر ما امام سجاد خیلی پول میرساند. _چون مختار وضعش خوب بود_ گفت خیلی خوب پول میرساند. _قبل از بحث قتله سید الشهدا و اینها_ گفتند پدرت پول خوبی را به پدر ما امام سجاد میرساند، برای اینکه بتوانند این شیعه را اداره کنند. اینها نقش اقتصاد است. اگر میبینید که حضرت موسی با درد و دل با خدا میگوید که "رَبَّنَا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَأَهُ زِينَةً وَأَمْوَالًا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا"؛ میگوید خدایا، با این فرعون اموال دادی، "رَبَّنَا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ"؛ برای اینکه خرج انحراف میشود، بعد میگوید "رَبَّنَا اطْمِسْ عَلَىٰ أَمْوَالِهِمْ"؛ خدایا اموال اینها را داغون کن، اموال اینها را خراب کن. پس آن بحثی که صبّار شکور میخواهد، اصل بحثش برای حاکمیت است. حالا بستگی دارد در اینکه شما معادلات را چقدر میخواهید عوض کنید، بستگی به میزان صبر، میزان پایمردی دارد. سورهی مبارکه انفال را نگاه کنید ''يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ''؛ ای نبی تشویق کن ملت بروند بجنگند. تحریض کن، تشویق به جنگ کن. نه به جهاد، به قتال.
دوقطبیهای نزدیک انتخابات{25:55-27:16}
من اینجا این نکته را عرض بکنم. من میدانم که خیلی وقتها یکسری آدم "فی قلوبهم مرض" نزدیک انتخابات روی یک دوقطبیهایی سوار میشوند که بگویند که اگر به فلانی رأی بدهیم، جنگ میشود. سه تا دو قطبی معروف هست که "فی قلوبهم مرض" روی این سه تا دو قطبی، به صورت معروف، سوار میشوند؛ یکی اینکه اگر فلانی بیاید، جنگ میشود. دو اگر فلانی بیاید، آزادی سلب میشود. به خصوص، آزادیهای در حوزه بحث زنان. سه اینکه اگر فلانیها، این مذهبیها بیایند، رابطهی ما را با دنیا به هم میزنند. این سه تا دوقطبی است که همیشه نزدیک انتخابات راه میافتد. الان هم باز خواهید دید، راه میافتد.
البته به دلیل اینکه همیشه دولتها در سال ششمشان، مجلسِ علیهشان رأی میآورد، کلاً کمی قضیه طبیعیتر است، ولی میخواهم بگویم خیلیها روی این سه تا دو قطبیها کلا "فی قلوبهم مرض" سوار میشوند که بگویند اگر انقلابی جماعت رأی بیاورد، جنگ میشود. من نمیخواهم این دوقطبیهای را تقویت کنم. میدانم که خیلیها هم از این دوقطبیها استفاده میکنند.
جنگ شرایط را بهتر میکند{27:16-32:12}
ولی عزیز من! اگر کسی از جنگ بترساند، دارد از ظهور میترساند. ما هم فلسفهی ظهورمان و انتهای کارمان قرار است به چی تمام شود؟ ببخشید، بله؟ قرار است به جنگ تمام شود. اگر کسی مدام بگوید جنگ میشود، خب به درک! اولاً مقاومت سایهی جنگ را برمیدارد. مقاومت سایه جنگ را برمیدارد. شما باید ببینید حاج قاسم سلیمانی جنگ را از این مملکت برداشته یا شیخ حسن روحانی؟ باید این را بررسی کنید. من این را الان نگفتم، خیلی وقت پیش، قبل از شهادت حاج قاسم با همین ادبیات گفتم. او سایه جنگ را برداشته، مقاومت سایه جنگ را برمیدارد. ولی جنگ شود، در همین آیاتی که خواندیم، میگوید تا "لِیَقُومَ النّاسُ بالقِسط" نیازی به چیزی نیست. فقط باید جریان حق راه بیفتد و رسل بیایند و بینات با خود بیاورند، مردم هم پای این عَلَم بیایند و سینه بزنند، تمام. در این جنگ دارد؟ نه. ولی از این به بعد مگر میگذارند تو حاکمیت تشکیل دهی؟ "وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ"؛ از این به بعد سراغ آهن میرویم. چون نمیگذارند تو این کار را بکنی. "نه خیلی ممنون تشریف بیاورید حکومت اسلامی درست کنید با این انگیزه که میخواهم اسلام و عالم را زیر پر خدا بیاورم." آنها هم میگویند "باشد، لطف میکنید این کار را میکنید!" معلوم است جنگ میشود. برای همین هم میگوید "وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ"؛ آهن آمد، خاصیت اول آهن هم مرمی گلوله است، و پوشش موشک. میگوید "وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ" البته با آن میتوانید تیرآهن هم درست کنید، ساختمان هم با آهن میسازند. ولی خاصیت اول آهن مرمی گلوله است. قرآن خودش میگوید "يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ"؛ تشویق کن که مردم بجنگند، مردم باید تشویق به جنگ شوند، نباید از جنگ بترسند. هر چه میشود؛ "آقا جنگ است، آقا نکند جنگ شود، جنگ شود چه میشود؟" جنگ شود حتما به بهتر از این حالت میرسیم، شک نکنید. ما جنگطلب نیستیم، ولی ترسو از جنگ هم... اینهمه مدام بگویند جنگ میشود، جنگ میشود، چه میشود؟ یادتان هست من در محرم این بحث ها را کردم که دعا کنید جنگ شود. جنگ شود، چهار پایگاه اسرائیل را که بزنیم، آن موقع شما میفهمید عزت اسلام کجاست. چیزهایی که شما میخواهید با یک عالمه چه کنم، چه کنم به دست بیاورید، قرآن همه _همه یعنی همه_ وعدههای الهی را وقتی خواسته توضیح بدهد روی جنگ توضیح داده است. گفته جنگ بدر، جنگ احد، جنگ احزاب، جنگ حنین، جنگ این، جنگ آن. اصلا شما قرآن را میخوانید، میبینید انگار تمام جنگها را بالا آورده است و کل تاریخ را توضیح میدهد، و تمام وعدههایش را هم توضیح میدهد.
"يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ"؛ تازه در همان سوره انفال میگوید الان وقت کار اقتصادی نیست، بیخود کار اقتصادی نکنید. الان وقت این کارها نیست. که وسط جنگ شما میخواهی اسیر بگیری. "مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ"؛ نبی حق ندارد، کسانی که اطراف نبی هستند حق ندارند اسیر بگیرند که بخواهند در مبادله اسرا بروند. باید "حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ"؛ باید پاهایشان را در زمین محکم کنند. باید دشمن را ناکار کنند، نه اینکه از دشمن اسیر بگیرند. که بعدا در سوره پیغمبر آمده است "فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً"؛ که حالا یا همینطور آزادش کنند یا مبادلهاش کنند. بعد میگوید "يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ"؛ این جملات عربی، جملات خودم نیست، از خودم نگفتم، میتوانید بروید در قرآن ببینید. میگوید "إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ".
پایمردی در رکاب امام زمان{32:13-36:11}
دقت کنید میخواهم بگویم معادلات عوض میشود، اینطوری است. بستگی دارد ما چه قدر پای این صبار شکور آمدیم، داریم سینه میزنیم. آنهایی که پول دارند، پولشان را هزینه دین میکنند، هزینه انقلاب میکنند. یا دارند ماشین شاسی کوتاه را نیم شاسی میکنند، نیم شاسی را شاسی بلند میکنند. یا خانه آپارتمانی را حیاط میکنند، این طبقه را آن طبقه میکنند. رزمندهایم؟ مگر آقا نگفته، مگر نگفتیم دست علمدار؟ دست میاندار علمدار، مگر نگفته اند رزمنده اقتصادی لازم داریم؟ رزمنده اقتصادی یعنی چی؟ یعنی امیرالمومنین. ما رزمنده اقتصادی لازم داریم. کسی که کار میکند، کارآفرینی میکند، پول درمیآورد، چه کار میکند، و در هرجایی که هست نیت این را دارد که در رکاب امام زمان باشد. برنامه نویسی میکند، برای این برنامه نویسی کند. لااقل به قول حضرت آقا ده درصد از ملت ایران اگر ایثارگران این صحنه، رزمندههای این صحنه باشند، _اصلا توقع صددرصد نیست، ده درصد اینجور باشند_ تمام انقلاب بیمهی بیمه است. ده درصدی که ایستادهاند. میگوید "إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ"؛ اگر بیست نفر صابر، پایمرد سر قضیه بایستید، حریف چه قدر هستید؟ حریف دویست نفر، یعنی نسبت یک به ده. "وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ"؛ اگر صد نفر باشید، شما بفرمایید چه قدر میشود؟ هزار نفر. قرآن هم همین را میگوید، معلوم است ریاضی خدا هم خوب است. "أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ"؛ چون آنها شعور ندارند. نمیدانند که صبر جامعه انقلابی معادلات را عوض میکند، دیگر یک به یک نیست، یک به ده است. بعد میگوید "الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ"؛ الان خدا به شما تخفیف داد. این تخفیفها، تخفیفهای بدی است. گرفتن این تخفیفها خوب نیست. خدا میگوید تخفیف دادم. این چه تخفیفی است؟ میگوید اینجور که شما آمدید، "وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا"؛ ضعیف شدید، آنطور که باید صابر باشید، نبودید. "وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ"؛ حالا اینطور که در صحنه آمدی، صد نفر باشید حریف دویست نفر میشوید. نسبت یک به ده، یک به دو شد. "وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ"؛ معلوم است ریاضی خدا خوب است. هزار نفر، حریف دو هزار نفر. تازه در اینجا هم میگوید صابر، "فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صَابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ"؛ منتهی این صبر کجا، آن صبر کجا؟ این پایمردی کجا، آن پایمردی کجا؟ اینجاست که "لِیقومَ النّاسُ بالقِسط"؛ به میزانی که پایمردانه ایستادند، نسبتها را عوض میکنند، بعد هم خدا میفرماید "وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ"؛ خدا با صابران است. اگر آن صبرها باشد، اگر آن پایمردیها باشد، نسبتها عوض میشود.
خیر در شمشیر{36:12-38:51}
جریان حق که راه بیفتد، اوّلا با جنگ مواجه میشود، کسی زیرآب جنگ را نزند. ما جنگطلب نیستم ولی ترسو از جنگ هم نیستیم. کسی نگوید اگر اینطور بشود جنگ میشود، بشود به درک. اصلا خود خدا گفته جنگ میشود. ما داریم "والخَیر کُلّه تَحتَالظِّلِ السَّیف"؛ همهی خیرات را خداوند زیر تیع شمشر گذاشته است. زمانی من به این سرداران جنگ گفتم من شما را نمیبخشم، گفتند چرا؟ گفتم اخوی من نماز نمیخواند، رفت جبهه در ۳ ماه نماز شبخوان شد و شهید شد، بگویید چطوری؟ بگویید چطوری؟ اینکه ما در اینجا مطالعه آثار و کتب شهید مطهری میگذاریم و با طرف کوه میرویم و میآییم... رزمایش جای جنگ نیست، پینتبال جای جنگ نیست. خدمتتان عرض کردم که یکبار به سردار حاجیزاده گفتم که من نگرانم، گفتند نگران چی؟ گفتم نگران اینکه هر کدام از شما پیرمردها به درجه رفیع شهادت برسید، یک پیرمرد دیگر جایش میآید، جوانش را نداریم، هیچ سامانهی تولید جوانش را هم نداریم، چرا؟ جوانهای ما باید در جنگ ساخته میشدند. برای همین پیرمرد میرود و پیرمرد میآید. شما دیدید که یک پیرمرد برود و جوان بیاید؟ چرا؟ چون که جنگ نیست. جنگ برکت است. همین دو، سه تا هم که درست کردیم، به واسطهی سوریه بوده است. "والخَیر کُلّه تَحتالظّل السَّیف"؛ این پایمردی و این مقاومت هست که به سمت ظهور حرکت میکند، ظهور ما به سمت یک چیزی است از جنس مقاومت و از جنس جنگ و از جنس این چیزها. هرکسی بترساند و این فضا را خراب و تخریب کند هیچ کمکی نکرده، هیچ کمکی به ملت نکرده، بلکه خیانت کرده است.
انشالله خدا مال آنهایی که مال دارند را پربرکت کند و هزینهی دین کند، انشالله هر کس هر توانی را که دارد نیت کند و آن را خرج امام زمان کند، خرج انقلاب کند، خرج راه دین کند. فردی که کد میزند، کدزنی را خرج دین کند. علم دارد، علمش را خرج موشکی کند. کارآفرین است خرج امام زمان(عج) بکند. اگر این کارها را بکند، آن موقع هست که ما انشالله عواقب خیلی بهتری از آن چیزی که هستیم، با تمام اشکالاتی که من و شما هم میدانیم، و باید آخرش من باب "لِیقومَالنّاس و بالقِسط"؛ خودمان باید حلش کنیم، خودمان حاکمیت را باید حل بکنیم. الحمدالله بین مردم هم یک افکارسنجی شده بود، افرادی که فکر میکردند مسائل کشور باید از بیرون حل بشود تقریبا ۳ درصد بودند. خداروشکر، اگر برجام و اینها چنین خاصیتی داشته باشد، دست آقایان را هم باید بوسید. که ۹۷ درصد قائل هستند مشکلات مملکت باید از درون حل بشود، از بیرون نمیتواند حل بشود، خداروشکر که مردم فهمیدند که با بیرون نمیتوانند چیزی را حل کنند، باید داخلی و خودمان انشاالله مشکلات را حل کنیم، به برکت صلواتی بر محمد و آل محمد.