
حیات: سلام. خودتان را به طور مختصر معرفی کنید.
من اسامه حورانی هستم. دانشجوی دکترای دانشگاه تربیت مدرس هستم. سال آخرمه و ایشالا یه ماه دو ماه دیگه دفاع میکنم و رشتهام مهندسی کامپیوتر گرایش هوش مصنوعی در حوزه شناسایی اشیای دیداری در بحث انسان. این موضوع رسالمه. خودم اهل فلسطین هستم و در سوریه زندگی میکنم. در اردوگاهی در شمال سوریه به نام النّیرب.
حیات: شما اونجا متولد شدید؟
بله، من اونجا متولد شدم؛ پدرم هم همینطور. پدرم هم در سوریه متولد شده ولی پدربزرگم از فلسطین خارج شده بود. زمانی که اسرائیل به وجود آمد گروههای صهیونیستی مثل هاگانا و ... با اسلحه حمله کردند به ده ما و کسانی که نمیتونستن، پیرمردها و زنها و بچهها رفتند به دههای مجاور و پناه گرفتند تا یک مدتی بگذرد و جنگ تمام بشود و برگردند؛ ولی متاسفانه خب قدرت گروههای صهیونیستی بیشتر بوده و مجبور بودن خارج بشوند و ده کلا تخریب شده و کسانی که آنجا ماندند شهید شدند. حدود 200 شهید و یک کشتار جمعی اونجا اتفاق افتاده.
حیات: از چه سالی دولت انگلستان سلطه داشت بر این منطقه؟
از حدود 1917-1918. از آن زمان عثمانی با جنگ شکست میخورد و قدس را از دست میدهیم. توسط ژنرال الِنبی(Allenby) که انگلیسی بود و بسیار بیرحم بود، با ارتش خیلی بزرگی به فلسطین حمله میکرد. اول از طرف غزه حمله میکند و غزه چندماه مقاومت میکند ولی بعد از آن سقوط میکند. بعد از آن به قدس میروند و قدس را از دست میدهیم. بعد از آن به قسمتهای شمالی فلسطین از جمله دمشق میروند و دمشق نیز سقوط میکند.ولی خب بهخاطر یک سری قرار داد مثل سایکس-پیکوت (Sykes–Picot) یه قسمتهایی از سوریه و لبنان را فرانسه میگیرد. فلسطین و اردن و عراق دست انگلستان میافتد. یک نکتهای را بگوییم، ارتش و تسلیحات دست حکومت عثمانی بود، یعنی همه سلاحها دست آنها بود و مردم عادی اسلحه نداشتند مگر اینکه کسی به صورت خیلی نادر یک تفنگ شکاری داشته باشد یا به صورت پنهانی یک هفت تیر داشته باشد. کسانی که خیلی پولدار بودند. وقتی ارتش عثمانی شکست میخورد، مردم بدون دفاع و اسلحه هستند و انگلیسیها سلاح دارند. آنها میآیند و هرکاری دلشان میخواهد انجام میدهند. خود انگلیسیها یک فرماندار نظامی برای فلسطین تعیین میکنند که اسمش هربرت ساموئل است. یک یهودی انگلیسی که میآید و شروع به حکومت میکند. یعنی همه قوانینی که میگذارد، شرکتهایی که راه میاندازد و ... همه زیر نظر صهیونیستها اداره میشود.

حیات: چقدر اطلاع دارید درباره روابط حکومت سابق ایران (پهلوی) و اسرائیل و در آن جنگ اعراب که محمدرضا به مسئله نفت ورود پیدا میکند و اعراب در آن جنگ شکست میخورد، چقدر ایران همراهی کرده است با اسرائیل و کلا ارتباطات چگونه بوده است؟
میگفتند دور و بر اسرائیل سه تا حلقه بود. که یکی از حلقه ها ایران بود. قدرت شاه بود. یکی دیگه یک کشور در آفریقا بود. فکر کنم چاد یا اتیوپی و یکی دیگه ترکیه. ایران یه جورایی ارتباط داشت با اسرائیل. حالا پنهانی یا حتی آشکار و ترکیه که روابط آنها آشکار است. اینها حلقههای حفاظتی اسرائیل بودند. اولین حلقهای که شکسته شده خود حلقه ایران بود که انقلاب اسلامی باعث این شد و این برای ما خیلی خوشحال کننده بود و متاسفانه خیلی از این نکات در فلسطین پنهانه و رسانهای نمیشود. به خاطر اشتباهات بعدی. جنگ بین عراق و ایران خیلی خیلی ما را از انقلاب اسلامی محروم کرد. که اشتباه خیلی بزرگی بود و جدایی بین کشورهای عربی و ایران را خیلی گسترش داد.
حیات: اشتباه از سوی خود کشور متجاوز دیگه؟
بله دیگه. اشتباه خود عراقه. مگر کی حمله را شروع کرد؟ تعداد شهید کدوم طرف بیشتر هستن؟ و متجاوز خب معلومه کی بوده و خب بالاخره اون جنگ، جنگِ بی هدفی بود. یه ویدیویی بود از یاسر عرفات که ما بهش میگیم ابوعمر، و او اولین مهمان خارجی جمهوری اسلامی ایران بود. وقتی اومد گفت من زمانی که در تهران از هواپیما میآمدم پایین احساس میکردم که در قدس آزاد شده دارم راه میروم. یعنی آزاد شدن قدس را خیلی نزدیک میدید. ولی خب به خاطر یه سری اشتباهات سیاسی با صدام همراه شد و جنگ صدام باعث شد آزادی قدس به تاخیر بیافتد و توی این جنگ کسی پیروز نشده و همه ی ما(مسلمانها) باختیم.
حیات: میتونید روابط جمهوری اسلامی با فلسطین را یک توضیحی بدهید. چه از نظر معنوی، چه از نظر حمایتی، چه از نظر رابطهی ایدئولوژیک.
بعد از انقلاب، خب قدس مسئله ی اول ایران شد و روز قدس توسط امام خمینی مطرح شد. ارتباط ایران آن موقع با گروههای مقاومت بود. مثلا حماس و جهاد اسلامی. قبلا وضعیت فلسطین خیلی پیچیده بوده. از طرفی خیلی از کشورها میآمدند و دخالت میکردند و فشار میآوردند. فشار اقتصادی، فشار سیاسی. رابطهی ایران و فلسطین با محوریت مقاومت هست و واقعا عمل میکنه و نه این که فقط شعار بده. چون این جا خیلیها میگویند که خب ایران فقط شعار میدهد و عمل نمیکند. ولی کسی که انصاف داشته باشد و اطلاعات درستی هم به او برسد، میداند که ایران کجاها کمک کرده است و الان هم چه حمایتهایی میکند از گروههای مقاومت، از مردم فلسطین. چه از نظر نظامی، چه از نظر امکانات و چه از نظر حمایتهای سیاسی. یک قسمتی از فلسطینیها به رهبری گروه فتح حرفشان را عوض کردند. مثلا این ها میگفتند که فلسطین فقط با مقاومت مسلحانه آزاد میشود. ولی بعد گفتند که با فعالیتهای سیاسی، با مذاکره آزاد میشود. خب یک سری کشورهای عربی هم بودند که با اسرائیل رابطه برقرار کردند و صلح کردند. مثلا اولین کشور مصر بود که با توافق کمپ دیوید با اسرائیل صلح کرد و ضربه ی خیلی بزرگی به ملت فلسطین زد. البته بزرگترین ضربه را خود مردم فلسطین زدند و مثلا همینها(گروه فتح) نظرشان را عوض کردند.
و نه این که همهی فلسطینیها موافق باشند. خود یاسر عرفات و طرفدارانش. این اشتباه خیلی بزرگی بود. خب ما مثلا خودمون مخالفش بودیم. خیلی از مردم فلسطین مخالفش بودند. ولی خب یه سری بهانه و توجیه میآورند و میگویند که ما مجبور بودیم. اینجا ایران چون از گروه های مقاومت حمایت میکنه، چه در لبنان چه در فلسطین، علیه این سازش بود. مشخصه که چون این سازش به ضرر فلسطینیها هست، ایران هم از نظر سیاسی باهاش مخالف بود. اون موقع بعضیها ادعا میکردند که مثلا ایران داره تفرقه میندازه بین فلسطینیها و خودشون انگار کور بودند، نمیدیدند که خود اسرائیلیها دارند چیکار میکنند. و اون تفرقهی واقعی رو درست نمیدیدند. و ایران همیشه وقتی حمایت میکند، همین جور حمایت میکند. یعنی برای مردم فلسطین. و این مسائل به مرور زمان دارد برای مردم فلسطین روشن میشود. بیشتر مشکلاتی که الآن مردم فلسطین دارند، سببش همان سازش اسلو هست. این انتفاضهی دوم یا این انتفاضهی سوم که اصلا قبول نمیکند که انتفاضه وجود دارد، و به طور کلی راه سازش، راهی هست که از بیخ اشتباه هست. ایران این جا موضعش مشخص هست. این که از مقاومت حمایت بکند. حالا چه به صورت سیاسی، چه به صورت اقتصادی، چه به صورت نظامی. میتوانیم بگوییم تنها کشوری که نیروهای مقاومت با عالیترین مقاماتش دیدار میکنند، ایران است. مثلا میبینید که وقتی از فلسطین نیروهایی میآیند، میروند و با مقام معظم رهبری دیدار میکنند. به طور مثال حتی پوتین هم که رفت دیدار مقام معظم رهبری به صورت ویژه و خودش تنها بود. ولی گروههای مقاومت که آمدند، چند نفری رفتند. این حمایتها واقعا آشکار و واضحه و خب جنگ رسانهای خیلی علیه آن میشود. خیلی تبلیغات خبیثی میشود. علیه ایران، علیه گروههای مقاومت. مثلا وقتی ایران حمایت میکند بلافاصله میگویند که ببینید؛ ایران دارد تفرقه میاندازد. ایران بین فلان گروه و فلان گروه دارد تفرقه میاندازد.

حیات: دربارهی این بحث "اسرائیل 25 سال دیگر را نخواهد دید"، به نظر شما در ۲۵ سال آینده از نظر شما اوضاع چطور خواهد بود؟
ما امیدواریم که این ۲۵ سال نباشد و در حد ۶ ۷ سال باشد.
حیات: چرا؟ نشونههایی از تزلزل اسراییل که میبینید رو میتونید برای ما بگید؟
خب ما دقت بکنیم بین اتفاقات تاریخی و ارتباطات آنها با نقشهی جغرافیایی اول که اسراییل به وجود آمد خیلی کوچک بود در حد یک قسمت بسیار کوچک از فلسطین. غزه و کرانه باختری هنوز به آن ملحق نشده بود، بعد 67 که شد دیگر کرانه باختری را گرفت، یک قسمتی از سینا گرفت، بعدش یک حمله به لبنان کرد، اینجا کل رژیم دارد بزرگ میشود و گسترش پیدا میکند و این از روی نقشه و تاریخ مشخص است. بعد جنگ اکتبر 73 میلادی باز هم یک مقداری بعضی زمینها برگشته شد. یک قسمتی از جنوب لبنان در جنگهای 81 و 82 میلادی اشغال شده بود. بعد با مقاومت مردم سال 2000 جنوب لبنان آزاد شد و بعد از آن سال 2001 اسرائیل از غزه عقب نشینی کرد. بعد سراغ یک رویکرد دیگر رفتند. قبلاً اسرائیل پیشرفت میکرد، زمین تصاحب میکرد، با زور، با ارتش، با قدرت نظامی ولی الآن اسرائیل چه کار میکند؟ یا عقبنشینی میکند و یا در و دیوار میسازد. اصلا ببینید در شمال فلسطین که جنوب لبنان میشود، الآن دارند دیوار میسازند، اطراف غزه همین کار را کردند، حتی در خود کرانه باختری دارند دیوار میسازند.
حیات: اسرائیل از نظر رسانهای چه کارهایی انجام میدهد؟ اصلا کاری انجام میدهد؟ مثلا در بحث جنگ سوریه.
آره، میگفت جنگ سنی و شیعه، میگفت اینها سنیها رو میکشند، دارند مثلا فلان کشتار رو انجام میدادن.
حیات: به هرحال همون سیاستهای رسانهای که توی ایران دارند انجام میدهند در شبکههای مجازی، متقابلا داخل فلسطین هم انجام میدهند، داخل لبنان انجام میدهند.
دقیقا همین روند. یه دروغی بود مثلا میگفتند که فلسطینیها خون نگرفتند از ایرانیها. یه خونی فرستادند برای غزه بعد اونها ریختند توی دریا. گفتند اونها خون نجسه. بعد شما از هلال احمر ایران میپرسی از همه ارگانها میپرسی، میگن ما هیچوقت خون نفرستادیم اونجا. اصلا ارسال نشد. چون از لحاظ لجستیک از لحاظ مرز چون بازرسی میشه و خراب میشه. حتی امکانش وجود نداره. ولی این دروغ رو ترویج میدن داخل ایران. در شبکههای مجازی هم منتشر میشه.
حیات: به عنوان آخرین سوال، وظیفهی مسلمانان و به خصوص جمهوری اسلامی در قبال فلسطین چیست و سرنوشت فلسطین چه خواهد شد؟
خب باید هر کسی به هر وسیلهای از مردم فلسطین که دارند مقاومت میکنند، حمایت بکند. خب حالا هر کسی یک کاری میتواند بکند. از طرفی مسئلهی فلسطین، مسئلهای نیست که نیاز به بزرگنمایی و پروپاگاندا و ... داشته باشد. خب حالا هر کسی در حد خودش یک کاری بکند. یک کسی کار رسانهای میکند. یک کسی میآید و به انگلیسی صحبت میکند در این باره. الآن هر مسلمانی مسئلهی فلسطین برایش مسئلهی اول نباشد، به نظر من از نظر فکری و حقیقتی مشکل دارد. شما نمیتوانید مسلمان باشید و فلسطین قضیهی اول شما نباشد و به فلسطین کمک نکنید.
برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «مکتوبات هیأت الزهرا (س) دانشگاه شریف» کلیک کنید.