نماز و روزههایتان قبول باشد انشاءالله.
بحثی را دیشب راجع به بحث «هموم در طلب معیشت و رزق» و اینها مطرح کردیم، این بحث را ادامه میدهیم با این بحث مهم «رزق حلال».
ما داریم که «کَسْبُ الحَرامِ یُبینُ فی الذّرّیة» کسب حرام در ذریه خودش را نشان میدهد. یعنی انسانی که حرام میخورد یا چیزی شبیه به حرام، نه این که حالا لزوماً مثلاً عرقفروشی کند، نه. حقوق واجب مالیاش را انجام نمیدهد، آن وقتی که باید بگذارد بابت آن کارش نمیگذارد. حالا اگر مثلاً استاد دانشگاه است، باید مطالعه بکند، نکند. یا بیاید مثلاً وقت دانشجویان را تلف بکند. اگر یک طلبه است بالای منبر برود و وقت ملت را تلف کند، اینها مظالم است. خودش «مظالم عباد» است.
ببینید ما خیلی راه را در این زمینهها کج میرویم. ما در آیات قرآن این را داریم که «یا ایها الناس كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلَالًا طَيِّبًا وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ»؛ حلال طیبی بخورید و گامهای شیطان را پیروی نکنید. معلوم است که اگر کسی حلال طیب نخورد، میافتد دنبال راه شیطان. بعد ما میخواهیم با عالم صاحب نفس و با مناجات و ... خودمان را اصلاح کنیم.
مثل این میماند که کسی مثلاً غذاهای مسموم بخورد، بعد مدام بخواهد با بحثهای پزشکی و سلامت و ورزش و اینها خودش را درست کند. خب نمیشود، آن طوری نمیشود. آن غذای مسموم اثر خودش را میگذارد و آن موقع این مناجاتها و این چیزها هم تأثیرش یا هیچ است یا خیلی پایین میآید، میگویم مثل غذای مسموم خوردن و برای سلامتی ورزش کردن است، یک همچین چیزی.

خیلیهایمان دنبال یک آدم صاحب نفسی هستیم. ما دیگر از امام حسین(ع) صاحب نفستر که نداریم. وقتی که در کربلا داشتند صحبت میکردند ، اینها هلهله میکردند، حضرت فرمودند: «فَقَدْ مُلِئَتْ بُطُونُكُمْ مِنَ الْحَرَامِ»؛ شکمهایتان از حرام پر شدهاست، حرف در سرتان نمیرود. دیگر ما منبری صاحب نفستر از امام حسین(ع) که پیدا نمیکنیم. دیگر آدم حرف نمیفهمد لذا ما هرچقدر دقت بکنیم راجع به رزقمان راجع به حقوق مالیمان، راجع به همین، روشن فکر بازی در نیاوریم، خمسمان، خمسمان را بدهیم، مالمان را پاک کنیم، کسبمان را پاک کنیم، مظالم عباد را بدهیم، طوری که خیالمان راحت باشد. سر این قضیه مقداری سخت بگیرید به خودتان، نمیگویم به افراط دیگر خودتان را اذیت بکنید، خودتان را بسوزانید، نه، ولی سر این داستان مقداری حساسیت داشته باشید که یک رزق حلال طیب بخورید. این خودش رشد میدهد. انسان همینطوری رشد میکند، آن موقع است حالا «تتبعوا خطوات الشیطان» است و در غیر این صورت داریم یک خرده میدویم، منتها روی تردمیل، همین جوری بدویم، سر جایمان هستیم.
این اثر کسب حلال و کسب حرام است. کسب حرام، داریم «یبین فی الذریه» خودش را در ذریه نشان میدهد. خیلی اوقات میخواهیم بچه تربیت بکنیم، داریم کسب را حرام میکنیم، «یبین فی الذریه» این در ذریه خودش را نشان میدهد. نمیگویم حالا هرکس ذریهاش چنین و چنان بوده حتماً کسب حرام داشته است. حضرت نوح(ع) هم بالاخره هست. منتهای مراتب اقتضای زیادی دارد که در ذریه خودش را عملاً نشان میدهد کسب حرام .
انشاءالله که موفق و مؤید باشید. انشاءالله که ما را از دعای خیر محروم نکنید و این نماز و روزهها را خدا به احسن وجه از ما قبول کند، به برکت صلواتی بر محمد و آل محمد.