اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
داستان حضرت خدیجه (س)
سبط ابن جوزی که از مورخین معتبر ما هست، در تذکرة الخواص (که جزء مقاتل معروف و معتبر ما هست) نوشته: جناب خدیجه کبری سلام الله علیها به لحاظ اقتصادی شخص اول مکه بود.
در ابعاد فرهنگی و اجتماعی هم که عرض کردم ام الیتامی (مادر یتیمان) به ایشان لقب دادهبودند و مادر بینوایان و مسکینان.
این بانوی کارآفرین سرمایهدار دارای دین حنیف، از کیش حضرت ابراهیم (ع)، برخی نوشتند با پیشنهاد مستقیم خودش، برخی نوشتند به پیشنهاد حضرت ابوطالب علیه السلام، پیامبر پیشنهاد داد، یک قرارداد تجاری با پیامبر مکرم اسلام که آن روز قبل از بعثت، ملقب به محمد امین بود در سرزمین حجاز، برقرار کرد. عقد قرارداد مضاربه بود.
فرمود که شما به دلیل شهرت به امانتت، من دو سه برابر سایر کارگزاران اقتصادیام با شما قرارداد میبندم.
نشانهها
متعدد با علمای یهود روایت دارد حضرت خدیجه (س). مثلا نشسته بودند و داشتند با یک عالم یهودی مباحثه میکردند دربارهی علائم پیامبر آخر الزمان، همان لحظه حضرت آمد از کنار اینها رد شد؛ کنار خانهی حضرت خدیجه. راهب یهودی گفت میشود صدا بزنی این جوان بیاید؟ غلامش را فرستاد و حضرت را آوردند داخل خانه، داخل این مجلس. شروع کرد نشانههایی را که در کتب آسمانی ماقبل شنیده بود، روی بدن حضرت چک کرد. از جمله یک نشانهای که بر بازوی حضرت بود. خیلی با کرامت درخواست کردند که حضرت بازویش را کنار بزند؛ بعد به خدیجه (س) اعتراف کرد آن فرد که این همان نشانهای است که ما دنبالش میگشتیم در افراد و خوشا به حال زنی که قسمت پیامبر آخرالزمان شود. یک پالس و یک کد هم به حضرت میدادند. ظاهرا همه منتظرند که این دو کُفو یگانه به هم برسند. همه میفهمند که شأن پیامبر یک زن طاهرهی مبارکهی عالمهی فهیمهی عفیفه است و برای محمد کفوی در قوارهی خدیجهی مبارکه باید و شاید.

امام علی (ع) و توصیفی از حالات عرفانی
از امامالعارفین، مولیالموحدین، یعثوبالدین، علیبنابیالطالب بگویم که خیلی اوقات شبها میرسیدند میدیدند دارد تلوتلو میخورد، بعد شروع میکرد طرف میرفت سراغش ببیند که چه شده، میدید حضرت در یک خلصه عارفانه است به اصطلاح، شروع میکرد آیات قرآن را تلاوت کردن، آن آیات شورانگیز سوره آلعمران، «...رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا... (آلعمران - ۱۹۱)» چه کار کردی در این عالم؟ نمیدانم این حسها به شما دست داده یا نه، مثلا به ماه نگاه بکنی شبهایی که کامل است، بعد خودبهخود از این جلوه جمال خدا اشکت سرازیر میشود، خضوع در برابر زیباییهای موجود در طبیعت. شهید چمران یک جملهای دارد میگوید یکبار در اتوبوس، سفرهای دانشجویی میرفتم این جمله را خواندم همیشه یادم ماند، میگوید به لحظهی غروب که نگاه میکنم انقدر این لحظه، غروب آفتاب در افق، جذاب است که جانم از فرط زیبایی این لحظه میخواهد از کالبد بدنم بیرون بیاید.