کلمات در پس آوایی که در جهان طنین انداز میکنند معنی و مفهومی عمیق و متعالی دارند؛ ما طنین نوای کلمات را به خوبی می‌شناسیم اما بیشتر کلمات را بدون فهم عمیق معنی استفاده میکنیم .
بیشتر انسان ها توانایی فهم ، توصیف و استفاده معنی را دارا نیستند اما وجود آن را در محیط و موقعیتی یا در فردی احساس میکنند، لبخند زیبای کودکی یک ساله به مادرش آن هنگام که مادر دست نوازش به سر او میکشد در اعماق وجود ما مفهوم شادی را طنین انداز میکند.
اگر به خود رجوع کنیم میتوانیم با کمی جست و جو مفهوم کلمات را در لحظه های نابی از زندگی خود یا در وجود دیگران بیابیم.
به طور مثال این حقیر آرامش را در چهره ی خسته ی پیرمردی از جماران بعد از سال ها مبارزه روی صندلی چوبی خود در حالی که به بسیجیانش نگاه می کند می‌یابد.
معانی یافتنی هستند و ما در اعماق وجود خود آنها را می‌یابیم.
معنایی هست که ما بیشتر از هر چیزی به دنبال آن میگردیم و در وجودمان برای یافتنش عطش بی پایانی وجود دارد ، معنایی که بعضی عمر خود را صرف یافتن آن میکنند ، معنایی که قریب به اتفاق آدم ها آن را نمی‌یابند و نه فقط این، بلکه خیلی ها اصلا به آن فکر هم نمیکنند.
هدف زندگی آن معناییست که اندیشمندان از گذشته تا کنون همیشه و همیشه به دنبال آن بوده اند و روز ها و شب های بسیاری را صرف جست و جو و فهم آن کرده اند.
البته به نظر نویسنده تعداد کسانی که حقیقتا به دنبال این معنی میگردند در بین خیل عظیم انسان ها اندک و تعداد کسانی که در یافتن معنای آن راه به جایی میبرند بسیار اندک است ؛حال آنکه بسیاری از جست و جو گران در این گشت و گذار و جست و جو به کلمه ی دوم عبارت خود خاتمه داده و با پاک کردن طنین موج صدا خود را از یافتن معنای صوت معاف میکنند.
بسیاری پس از سال ها تجسس در پس مفهوم، این نوا را حرکتی بی معنی و پوچ می‌یابندکه البته مخالفان زیادی دارند.
معانی زیادی هم برای این عبارت پیشنهاد داده شده است؛ رشد، شادی، آموختن ، خدمت ، عبادت، مرگ ،خدا و …
افرادی هستند که به صورت نظری هدف زندگی را با استدلال هایی معنی میکنند و معانی گفته شده را برای مردم توصیف و آنهارا به پذیرفتن آن تشویق میکنند؛ استدلال های متفاوتی برای معنی های متفاوتی می‌آورند و بعضی را قانع هم میکنند ، ما هم میتوانیم استدلال هایی که برای هدف عبادت یا خدا مثلا می‌آورند بیاوریم و برای مخاطب ارائه دهیم، شاید بعضی ها با همان استدلال ها هم قانع شوند و نظریه را بپذیرند کما اینکه خیلی از ما خود را با استدلال هایی برای معانی متفاوتی از هدف زندگی قانع کرده ایم ؛
لاکن قریب به اتفاق ما به عقیده ی من هدف زندگی ای را که برای خود معنی کردیم در وجود خود نیافته ایم و عمیقا آن را دنبال نمی‌کنیم.
بحث راجع به نظر و نظریه و حرف هایی که صبح و شب تحویل خود و دیگران میدهیم نیست ، ما با آن معنایی زندگی میکنیم که آن را یافته ایم ،مثل همان یافتن شادی در کودک یک ساله و مثل یافتن حس طراوت هنگام لمس کردن یک گل ؛ ما با این ها زندگی میکنیم و اکثر اوقات هم می‌دانیم که زندگیمان با چه معنایی پیش میرود ،کما اینکه می‌دانیم اکثرا معنای هدف زندگی را نیافته ایم.
پس نظریه ها و استدلال ها برای ما کارگشا نخواهند بود و آنچه به آن نیاز داریم در جایی که آن را می‌جوییم یافت نخواهد شد ،که علم عشق در دفتر نباشد.
حال که از این ظواهر و اوراق ،نظریات و استدلال ها عبور کرده ایم و به معنی باز گشتیم در جست و جویمان برای معنی ستارگانی را می‌یابیم که معنی را به خوبی یافته و آن را زندگی کرده اند ؛ما نه میتوانیم این معنی را درک کنیم و نه آنکه توصیفی از آن ارائه دهیم ؛ نه میتوانیم آن را به درستی بشناسیم و نه راه رسیدن به آن را بلدیم که خود و دیگران را راهی کنیم و پای در ره نهیم. معنی از جنس شهود است و آنان که یافته اند از چشمه ی معنی چشیده اند که تا به آن نرسیم و از آن سیراب نشویم هیچ توضیح و تفسیر و توصیفی عطشمان را برطرف نخواهد کرد. پس باید با راهیان ره همراه شد تا قدم قدم ما را به چشمه ی معنی نزدیک کنند.ما به خوبی ره یافتگان را می‌شناسیم . عکس هایشان را که نگاه میکنیم صورت های خاکی و معصومشان، چهره های مصمم و گیرایشان برای ما از معنایی که یافته اند و راهی که رفته اند خبر میدهد.
خونشان راه را برای آیندگان روشن کرده است.
شهادت برای یک آرمان وسیله است، اما برای یک انسان چیزی است شبیه هدف؛ اگر نگویم هدف است.
شهید سید محمد حسینی بهشتی
