ویرگول
ورودثبت نام
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریفمکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه صنعتی شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

لوکوموتیو


به خودت باور داشته باش. تو می‌توانی. آرزوهایت را کوچک نشمار، تو یک روز به آن‌ها می‌رسی، یقینا می‌رسی. روحیه‌ات را حفظ کن. امیدوار باش ...

جملاتی که زیاد می‌شنویم و یا حتی زیاد با خود تکرار می‌کنیم.

فعالیت‌های زیادی را طی شبانه‌روز انجام می‌دهیم. برنامه‌های زیادی را از پیش می‌چینیم. همواره در حال تلاش و تکاپو هستیم. برای همه ما اتفاق افتاده که چیزی را بخواهیم و برای به دست آوردنش تمام تلاشمان را بکنیم. اما تا حالا شده به این فکر کنیم که چه چیزی این عزم برای تلاش را به وجود می‌آورد؟ می‌دانیم که هر چه هست در ذهن ما اتفاق می‌افتد. فیزیکی نیست. که اگر بود، آن‌هایی که فیزیک قوی‌تری داشتند موفق‌تر بودند. پس مربوط به ذهن است. مسئله‌ای روحی است. در واقع محرک انسان ذهن اوست و آن چه او را وادار به انجام کاری یا منع از آن می‌کند، ذهن است. و اما آن چه در ذهن باعث تحرک می‌شود، امید است. امید همان عصاره حیات‌بخش زندگی انسان است.

بعضی امیدواری را اشتباه تفسیر می‌کنند. می‌گویند امیدواری یعنی خودت را گول زدن. سر خودت را شیره مالیدن. درحالی‌که چنین نیست. نمی‌توان امیدواری را به گول زدن خود تعبیر کرد. چرا که در آن صورت ناامیدی هم همان است. پس یعنی انسان ناامید هم خودش را گول می‌زند. حتی نمی‌توان آن را با واقع‌بینی جایگزین کرد. واقع‌بینی یعنی همه چیز را ببینی و به آن چیزی که اهمیت بیش‌تری دارد بپردازی، و جز این است که توانایی‌ها جزو واقعیت‌ها هستند؟ پس آن چه عامل حرکت انسان است، امید است. امید مثل لوکوموتیو قطار است. واگن‌ها به هم وصل می‌شوند و این لوکوموتیو است که واگن‌ها را به مقصدی که می‌خواهد می‌کشاند.

همان طور که گفته شد، امید مایه برانگیختگی و عامل محرک انسان یا بهتر بگویم جامعه است. در واقع امید را می‌توان اساسی‌ترین نیاز جامعه نام برد. طبیعی است که برای مسموم کردن جامعه، بهترین و راحت‌ترین کار تزریق ناامیدی است. مثل سم وارد پیکر می‌شود و آن را فلج می‌کند. چشم‌ها را نابینا و عقل‌ها را ضایع می‌کند. در واقع این ناامیدی است که جامعه را از پیشرفت باز می‌دارد. لوکوموتیو ناامیدی، واگن‌ها را، که استعدادها و امکانات‌اند، به مقصد اشتباه می‌برد، یا اصلا نمی‌برد. برای پیشرفت نیاز است که امیدوار بود. یکی از فاکتورهای مهم برای پیشرفت همین امیدوار بودن است. امیدواری سازنده. که عمل به همراه داشته باشد. ناامیدی مانند ضریب منفی است. این گونه نیست که پیشرفت را به صفر برساند، بلکه باعث پسرفت هم می‌شود. با دانستن این موضوع در مورد اهمیت امیدواری در جامعه، باید حواسمان باشد که نقش امیدآفرینی داشته باشیم. امید اول پایه پیشرفت است. یعنی اول انسان امیدوار است و سپس تلاش می‌کند. این‌ها به هم می‌افزایند، یعنی هرچقدر انسان بیش‌تر تلاش می‌کند، امیدوارتر می‌شود اما اول پایه امیدواری است.

عوامل ناامیدی وجود دارند. واقعیت هم همین است که وجود دارند. اما وظیفه افراد جامعه این است که با تزریق هرچه بیشتر امیدواری، جامعه را در راستای ارتقا پیش ببرند. اگر در مسیر لوکوموتیو سنگ‌ریزه باشد، بهتر آن است که سنگ‌ریزه‌ها را جمع کنیم یا این‌که مسیر ریل‌گذاری را به مقصد نادرست عوض کنیم؟

سبک زندگی اسلامی سبک زندگی امیدوارانه است. امید به رحمت خدا، امید به آمرزش خدا، امید به معاد، امید به وعده‌های الهی. این امیدوار بودن به این موضوعات است که باعث می‌شود انسان در این راه ثابت قدم بماند. امید همان توکل است. امید خود را به خداوند می‌بندم. اکنون هم که ما امیدواریم. امیدوار ظهور. به واقع چه چیزی جز امید به تحقق وعده الهی، منتظران را پای کار نگاه داشته است؟
با الگو گرفتن از این سبک زندگی، امیدواری یکی از مهم‌ترین لازمه‌های پیشرفت و پویایی فرد و جامعه است. اگر واقعیات رخ داده را مطالعه کنیم، درمی‌یابیم که تمام بزرگان و آن‌هایی که پیشرفت کرده‌اند، امیدوار بوده‌اند. امیدوارانه زندگی کرده‌اند. سبک زندگی افراد جامعه عامل بسیار تاثیرگذاری در اندازه و کیفیت امیدواری جامعه است. اگر افراد این آگاهی و منش رفتاری در زندگی را داشته باشند که با ناامیدی کاری پیش نمی‌رود، تلاش هیچ کسی برای ناامید کردن و از پا انداختن جامعه به ثمر نخواهد نشست.

وظیفه ما همین است. آفرینش امید. آفرینش امید به چه معناست؟ تنها گفتن این‌که ما می‌توانیم یا تو می‌توانی نیست. گفتم، هم امید باعث تلاش بیش‌تر می‌شود و هم تلاش باعث امیدواری بیش‌تر. پس امیدآفرینی یعنی این‌که تلاش کنیم. پیشرفت کنیم. ارتقا پیدا کنیم. تا همه را امیدوار کنیم. درست و برای اصلاح و پیشرفت عمل کنیم، تا ناامیدی ایجاد نکنیم و بیشتر آفرینش امید داشته باشیم. ناامیدی هم مانند امیدواری با عمل رابطه دارد. اگر ناامید باشیم عمل نادرست از ما سر می‌زند و اگر عمل نادرست سر بزند ما را ناامید می‌کند. پس همه ما می‌توانیم و باید بتوانیم که تا جایی که ممکن است، امید تزریق کنیم و لوکوموتیو را به مقصد درستش راهنمایی کنیم.

برای ورود به کانال پیام‌رسان تلگرام «مکتوبات هیأت ‌الزهرا (س) دانشگاه شریف» کلیک کنید.

دانشگاه صنعتی شریفامید
۰
۰
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه صنعتی شریف
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید