بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ
« وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا یَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللّهُ إِلاّ بِالْحَقِّ وَ لا یَزْنُونَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ یَلْقَ أَثاماً، یُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ یَخْلُدْ فِیهِ مُهاناً، إِلاّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صالِحاً فَأُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللّهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَنات وَ کانَ اللّهُ غَفُوراً رَحِیماً » {فرقان، 68، 69 و 70} صدق الله الْعَلِيُّ العظيم. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ.
در شبهای قبل، خصوصیاتی برای عبادالرحمن عرض شده که خداوند در انتهای سوره مبارکه فرقان از آنها یاد میکند. خوب است این خصوصیات را بشنویم، بفهمیم و انشاءالله پیاده بکنیم. در این سه آیهای که خدمتتان تلاوت شد، یک خصوصیت دیگری برای عبادالرحمن آمده است. خدا از سه گناه سنگین در اینجا یاد میکند و میگوید عبادالرحمن اهل این سه کار نیستند. اگر هم این کارها را انجام دادند، اهل توبه میباشند. خب دوتا از آنها کمی در ذهن ما سنگین است، اما سومین آن خیلی سنگین نیست و به نوعی این جریانات فرهنگی دهههای اخیر به خصوص در ما، این را به یک گناه کاملا سبک تبدیل کرده و به نوعی عادیسازی شده است.

عذاب مضاعف
این سه مورد چه هستند؟ یکی شرک است، یکی طبق این آیات، قتل نفس است و سومین آن زنا است، «...وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا » { فرقان، ۶۸} گفتهاند اگر کسی این سه مورد را انجام دهد، به خطا و گرفتاری و عذاب دچار میشود. این عبارت تقریبا در آیات قرآن منحصربهفرد است. «يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا » { فرقان، ۶۹} یک عذاب هون و خوار کنندهای را، « يُضَاعَفْ » که در قرآن یضاعف به معنای دو برابر نیست، بلکه وقتی با فعل مضارع میآید یعنی همینطور تصاعدی بالا میرود، مثل نمودارهای نمایی بالا میرود. « يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا» یک مکث طولانی همراه با خواری دارد و بعد میگوید « إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا ...» { فرقان، ۷۰} مگر اینکه توبه بیاورد و عمل صالح انجام دهد و « ...فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ...» { فرقان، ۷۰} اینگونه سیئه او را به حسنه تبدیل میکنیم.
عادی شدن اشتباه
یکبار دیگر این را با همدیگر مرور کنیم و توضیح دهیم. میخواهم کمی در مورد قسمت سوم بیشتر توضیح دهم. شب تاسوعا هم میباشد ولی این مسئله اکنون سبب گرفتاری جوانان، بچهها و خانوادهها (زنان و مردان) شده است. چه مسئلهای؟ اینکه مسئله جنسی خیلی برایشان سبک شدهاست. فرهنگ، ما را اینگونه کرده است. دیدن صحنههای خلاف برای ما عادی شده است. به بازار رفتن و نگاه به یک مانکن زشت که لباسهایی که نباید تنش کردهاند، برای ما عادی شده است.
دل را میمیراند!
چند مورد داریم که اینها دل را میمیراند. یعنی اینها «تُمیتُ القَلبَ» میباشند. یکی از اینها، «مُحادَثَةُ النِّساءِ» است، گفتوگوی زیاد با زن نامحرم است. این دل را میمیراند. هر کجایی هستید، محل کارتان را جدا کنید، بنده به عنوان یک مشاور این را به شما میگویم. پای دردودل مذهبیها و غیرمذهبیها مینشینم و این را به شما میگویم. مگر میشود کسی در محل کارش، میز کناریاش، یک خانمی باشد، این خانم هشت ساعت با یک آقایی، این آقا هشت ساعت با یک خانمی؛ نه یک روز، نه دو روز، نه یک هفته، نه یک ماه، نه یک سال که با همدیگر همکار هستند، راجع به مسائل جاری سیاسی و اجتماعی و همراه با یک جک در میان آن و...، صحبت نکنند. مگر میشود بدون اینها؟ غیر ممکن است. من خودم هر جایی که بودم و هر جایی که هستم، اینها را به نام طرح تکریم بانوان از هم جدا میکنم. چه معنی دارد یک زنی با یک مردی در یک اتاق؟ چه معنی دارد؟ برای چه؟
این ها را شوخی نگیرید. اینها «تُمیتُ القَلبَ» هستند. وقتی که آدم به این صحنهها نگاه میکند، قلب میمیرد. متاهل و غیرمتاهل هم ندارد. آدم باید جدا کند، باید رابطهاش را جدا کند. به همسر و کس و کار خودش اکتفا بکند، با آنها حرف بزند، با محرم حرف بزند، وگرنه اینها آدم را از بین میبرد، تعارف هم ندارد.
میبینید که به صفحات مجازی رفتن، با یکدیگر ارتباط صمیمانه برقرار کردن و با اسم کوچک صدا زدن و...، این چیزها خیلی راحت اتفاق میافتد، بعد در فضای حقیقی میآید، سپس این ریزهخواریها شروع میشود. بعد از آن نیز، طرف با هزاران توجیه، میگوید که این خانم مطلقه است، پس من باید او را ارشاد کنم. یک زمانی آقای جاودان، استاد عزیز ما، شفاه الله ان شاءالله، به ما میفرمودند که شما طلبهها حق ندارید به خانمها امر به معروف و نهی از منکر بکنید؛ گفتیم چرا؟ گفت این خودش منکر است. شما دیدی، سرت را پایین بینداز، رد شو و برو؛ اینگونه ارتباط با یک زن نامحرم پیدا کردن، «مُحادَثَةُالنِّساءِ»، قلب را میمیراند.
حتی نزدیک هم نشوید!
ببینید گاهی اوقات قرآن، خوب دقت کنید، وقتی که یک چیزی را میخواهد نهی بکند، خب نهی میکند مثلا میگوید: «...لا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ...» {نساء،29}، اموال یکدیگر را به باطل نخورید. یک موقع نیز، وقتی که میخواهد خیلی سختتر بیان کند و بگوید خیلی این مطلب حساس است، نمیگوید این کار را نکنید، میگوید نزدیکش نروید. « وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ...» {انعام،152}، نزدیک مال یتیم هم نروید، مگر به احسن. در مورد این بحث نیز میگوید: «وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا» {اسراء،32}، نزدیک این بحث هم نروید. این مکانها قرقگاه خداست، نزدیک قرق خدا نروید، « مَن حامَ حَولَ الحَمی یوشَک أَن یَرتَع فیه». کسیکه حول یک چراگاهی میچرخد و تا نزدیکهایش میرود، داخلش میافتد. شما نپرس این مورد اشکال شرعی دارد یا ندارد. خود آدم میفهمد نباید این کار را بکند. حالا شما مرتب، بروی و بپرسی که دیدن این تصویر، چون تصویر است و مربوط به یک زن اهل کتاب است، اشکال دارد یا ندارد؛ خب معلوم است؛ به تو میگوید اشکال ندارد. ولی اینجا، قرق خداست. نزدیک اینجا نرو. خصوصا با این چشمی که برای أبا عبدالله گریه میکند. از امام حسین بخواه، به قمر منیر بنیهاشم. این چشم کم گریه نکرده است. خدایا به عظمت امام حسین(ع) و به عظمت قمر بنیهاشم، نگذار این چشم اینقدر راحت هر جایی برود. خدایا اشتهایش را هم از ما بگیر. گاهی اوقات تصاویر اینگونه را با هم نگاه میکنند؛ این را در یک گروههایی میگذارند. اینها بیحیایی است. «لا دینَ لِمَن لا حیاء لَه» دین ندارد کسیکه حیا ندارد. اینها را نگذارید سبک بشوند. این را در کنار قتل مینویسد. بعضیها میپرسند پس «اَلغِیبَهُ اَشَدُّ مِنَ الزَّنا» چیست؟ آن بحث «اَشَدّ» است؛ دقت کنید؛ بحث «اَقبَح» نیست. چون کار حق الناسی است، باید در غیبت بروید و بالاخره رضایت طرف را بگیرید. کارش اَشَدّ است، به معنای این نیست که اَقبَح است. طرف میگوید تو که غیبت میکنی، خب من سطح پایینتر آن را انجام میدهم. نه اینگونه نیست. این گناه را بگذارید همینطور بزرگ باقی بماند. حولوحریم این چیزها نچرخید؛ جوان نچرخ؛ در این گروهها اینگونه نباش و چرخ نزن.
نگو هیچکدام از آن، دست من نیست. نه آقا! مگر میشود اینگونه باشد؟ شما خب در این ارتباط نباش. در این بحث نباش. آن صحنه را نگاه نکن. آن موقع خدا هم خیلی چیز به شما میدهد. این در کنار قتل نفس و اینهاست. اینها « ...تُمیتُ القَلب» است؛ تازه منظور مُجالسةُ، مُحادَثَةُ و... است که قلب را میمیراند.
نشست و برخاست با اغنیاء
البته چیزهای دیگری هم گفتهاند که قلب را میمیراند. یکی «جلوس مع الاغنیاء» است. با آدمهای پولدار نشستو برخاست نکن. یعنی کسانی که وقتی آدم کنارشان مینشیند، میبیند نود درصد گفتوگویشان مربوط به پول است که چهکاری با این پول انجام دادیم، چهقدر پول صرف شد و... واقعاً اینها، طبع انسان را خاکی میکنند. ارتباط با این افراد فقط در حد یک سلام کاری و گفتوگوی مختصر باشد، نه اینکه با آنها، همهجا مثل پارک و شمال و... بروید؛ با اینها اینطور نباشید. جلوس مع الاغنیاء نکنید. دل را میمیراند. طبع آدم را خاکی میکند. الکی هم نگویید ما کارمان اقتضا میکند. نه آقاجان! بنده تولید کننده برتر کشور هستم، نمیگویم در چه حوزهای. نه اینگونه هم نیست. اگر هم مجبور بشوید که این کار را بکنید، باید جلیقهی ضدگلوله بپوشید. اینها رفتن در آتش است. اینها دل را میمیراند.
تفاوت عبادالله الرحمن و عبادالله المخلصین
حالا جالب اینجاست که این آیات میگویند اینکارها را نمیکنند و قیامت اینگونه میشود؛ « الا»، خب معلوم میشود بالاخره یک موقع اینکارها را انجام میدهند، یک موقع بالاخره این خلافها را میکنند. البته باید دقت داشت که « عبادالله المخلصین» این کارها را نمیکنند؛ عبادالله الرحمن با عبادالله المخلصین فرق دارند. آنها از جو خارج شدهاند. شما سورهی یوسف را ببینید، آنجا است. وقتیکه میگوید «وَ لَقَد هَمَّت بِهِ وَ هَمَّ بِها لَو لا أَن رَأی بُرهانَ رَبِه...» {یوسف، 24} زلیخا به یوسف همت کرد، یوسف هم اگر برهان رب نبود، به سمت زلیخا همت میکرد، بعد میگوید «...کَذلِکَ لِنَصرِفَ عَنهُ السُّوءَ وَ الفَحشاءَ...» اینگونه است که اصلاً سوء و فحشا به دامن اینها نمیرسد. «... إِنَهُ مِن عِبادِنَا المُخلَصین» اینها اصلا در ماهواره نشستهاند، کسی نمیتواند سوار ضدهوایی بشود و اینها را بزند. اصلاً طرف، دیگر از جو خارج است. حالا آیا این هنر است؟ بله هنر است. با هنر آن، رفته و از جو خارج شده است. « لَهُمُ الاَمن»، اصلاً آنجا منطقهی امن است. اصلاً حتی اغوای شیطان آنجا نیست. « ...فَبِعِزَّتِکَ لَأَغویَنَّهُم أَجمَعین، إلاّ عِبادَکَ مِنهُم اَلمُخلَصین» {ص، 82 و 83} اصلاً کسیکه سوار ضد هوایی نمیشود تا ماهواره بزند! آن یک سقف پروازی دارد. آنجا هم نمیگوید «کذلک لنصرفهُ عن سوء و الفحشا» بلکه میگوید: «لِنَصرِفَ عَنهُ السُوءَ وَ الفَحشا» یعنی سوء و فحشا آنجا نمیرود.
تبدیل سیئه به حسنه
عبادالله معمولی، عبادالله الرحمن، ممکن است فحشا انجام بدهد. ممکن است کار خلاف انجام بدهد. این آیات سورهی مبارکهی فرقان میگوید راهش توبه است. توبه کنید. «إِلا مَن تابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلا صالحا فَأُلئکَ یُبَدِّلُ الله سَیئاتِهِم حَسَنات...» اینگونه خدا این سیئه را حسنه میکند. میدانید چرا؟ بهخاطر اینکه آدمی که شرمنده شده، انفعال نفس پیدا کردهاست؛ به خودش نگاه میکند و میگوید عجب کاراشتباهی انجام دادی! عجب آدم بیخودی هستی. این همه گریه، باز دوباره انجام این کارها؟ آدمی که این مدلی شدهاست، این سیئه برایش نقش حسنه بازی میکند. یعنی او را رشد میدهد. ما مجاز به سیئه نیستیم. ولی اگر کسی سیئه انجام داد و توبه کرد و شرمنده شد؛ خود شرمندگی برای خودش، یک پل و پلهای است. شرمندگی خودش، نردبانی است. حالا هرکسی در رتبهی خود که شرمنده شد.
مرحوم، پدر آقای شبزندهدار گفته اند که؛ آقا مصطفی خمینی با ایشان همحجره یا هممدرسه بودهاند. روزی ایشان را بسیار گرفته دیدند و علت را جویا شدند. آقای مصطفی خمینی در پاسخ گفتند که پدرشان از صبح در حال گریه اند؛ چون نماز شبشان قضا شدهاست. در ادامه آقای شبزندهدار گفته اند که این انفعالها، شرمندگیها و حزنها، رشددهنده است. هر کس در مرتبهی خود _ماشاید نماز صبحمان هم قضا شود، خیلی ناراحت نشویم. خوب است که پس از انجام گناه، شرمنده شود، گندگی نکند و درعوض بندگی کند. در این صورت، آن سیئه نقش حسنه را باز میکند. لذا در قرآن داریم که « فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ » {فرقان،70} خداوند این سیئه را به حسنه تبدیل میکند. اگر شرمنده شویم، تا عرش الهی حسنه درمییابیم؛ از بس که گناه کردهایم.(خودم را عرض میکنم) این سیئات پلههایی شوند برای بالا بردن ما. « وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا» {فرقان،70}
يا کاشف الکرب عن وجه الحسين اکشف کربي بحق اخيک الحسين ؛ انشاءالله که خداوند به عظمت این، شب تاسوعا _که شب حاجت است؛ شب امام زمان است_ حاجات همه،که به اندازه درک و فهمشان است، را برآورد. آقای قاضی، جمال السالکین، استاد علامه طباطبایی، گفته اند که همهی فیوضات به دست ابیعبدالله و پیشکارشان، اباالفضل عباس است. نمیشود که آقا، قمربنیهاشم امضا بکند و ابیعبدالله امضا نکند. امشب را دریابید.
شهادت حمزه و جعفر در قیامت
موردی دیشب گفته شد که مسئولیت در حکومت اسلامی، به صورت پیشفرض، یعنی رفتن در جهنم؛ مگر آنکه نجات پیدا کند و نجات دهد. با این نگاه، این همه عاشقان خدمت(!) پیدا نمیشود. اما، از سمتی هم، اگر کسی یاور ولی باشد و جانفشانی بکند؛ به جایگاه بسیار والایی میرسد.
در روایتی در کافی شریف، به سند درست، داریم که خداوند، نوح (ع) را در روز قیامت، به زیر سوال میکشد؛ که وظیفه تبلیغیات را انجام دادهای یا خیر؛ میگوید، انجام دادم؛ میگویند، شاهدت کیست؛ میگوید، شاهدم رسول ختمی است. در روز قیامت جمعیت را کنار میزند تا برسد به پیغمبر. یا رسولالله! خدا از من سوال کردهاست که وظیفه تبلیغیات را انجام دادهای؟ من هم پاسخ دادم وگفتم شاهدم شمایید. بیایید شهادت دهید نزد خداوند که من وظیفه تبلیغیام را انجام دادم.
از این به بعد، این روایت بسیار عجیب میشود. پیغمبر رو به حمزه و جعفر میگویند: یا حمزه! یا جعفر! بروید شهادت بدهید برای نوح، که وظیفهاش را درست انجام داده است. مرتبتشان را بنگرید! درادامه امام صادق (ع) اضافه میکنند «فحمزه و جعفر هما الشاهدان للانبیاء علیهم السلام بما بلّغوا» حمزه و جعفر بر کار همه انبیاء، باید شهادت دهند؛ که وظیفهشان را انجام دادهاند یا خیر. میدانید چرا حمزه و جعفر، در روز قیامت، اینقدر رتبه دارند؟
فضیلت نماز جعفرطیار
ما از حمزه و جعفر برخلاف سلمان، خیلی نشنیدهایم؛ مگر مثلا همین نماز جعفر که البته بسیار قابل سفارش است. نماز جعفر طیار، اکسیری عجیب است.
آقای جاودان به ما گفتهبودند؛ که چندی از طلبههایتان را مامور کنید؛ هر روز در حوزه نماز جعفر طیار را بخوانند. این نماز، بیست یا بیست و پنج دقیقه طول میکشد. به جای این بیست یا بیست و پنج دقیقه، اینستاگرامی که شما در فقرات مختلف میروید، میتوان یکی را هم به این نماز اختصاص داد. به طرز عجیبی، در حوزه ما معنویت، موج زد. اصلا تعدادی از افراد سالک شدند و بحثهای سلوکی جدی شد. عدهای هرروز بیخبر این نماز را میخواندند. در روایت داریم، نماز جعفر طیار، کبریت احمر است. اگر کسی هفتهای یک بار،این نماز را بخواند، خودش آثارش را خواهد دید.
اجر گرهگشایی در شرایط سخت
وجه اصلی حمزه و جعفر، این بوده که یارِ پاکار و گرهگشای پیغمبر بودند. همه ائمه، به حمزه و جعفر ارجاع دادهاند. تاجایی که امام باقر(ع) میگویند؛ اگر حمزه و جعفر بودند، کار به اینجا نمیکشید. حمزه و جعفر، انسانهایی بودند که گرههای کور را باز میکردند. به همین دلیل، چنین جایگاهی پیدا کردند، که باید برای ابراهیم (ع) و نوح (ع)، شهادت دهند که به وظیفهاش عمل کرده است.
در سورهی مبارکهی توبه آمدهاست «لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَحِيمٌ» {توبه،117} خدا به سمت کسانی که در ساعات سخت، گره باز میکنند؛ روی میکند. در ساعات سخت، ساعاتی که همه چیز به هم گره خورده است، قلوب خیلیها منحرف شدهاست و بسیجیاش هم دیگر پای کار نمیایستد و خود، کوه شبهه است. من هم این شبهه ها را میفهمم، من هم با شما همدل هستم، ولی توجه کنید؛ ائمهی ما نوعاً در زمان خلافت جور بودند. از نگاه آنها خلافت، خلیفهی جور بوده است؛ با این حال، میگفتند که بروید شما مرزدار بایستید. مثلا در دعای امام سجاد(ع) که دعا برای مرزداران است. مرزداران چه کسانی بودند؟ کِی مرزدار بودند؟ در زمان خلفای جور! گفتند: آقا! ما برویم مرز بایستیم؟! ایشان پاسخ دادند اگر کسی مرزها را نگه ندارد، ذکر پیغمبر(ص) مندرس میشود.
ظلم پایدار
میگویند این باعث میشود، اگر کسی مرزها را نگه ندارد، ذکر پیغمبر(ص) مندرس میشود. شما نگران انقلاب اسلامی هستی، من هم هستم. شما اشکالات را میبینی، من هم میبینم. همه ما میبینیم. شما ظلم را میبینی، من هم میبینم. « ... إقامَةٍ على ظُلمٍ ... » را میبینی، من هم میبینم. چون یک ظلم داریم، یک « ... إقامَةٍ على ظُلمٍ ... » داریم که خیلی بدتر است؛ ظلمهای پایدار! که امیرالمومنین(ع) به مالک در نهج البلاغه میگویند که: « و لَيسَ شَيءٌ أدعى إلى تَغييرِ نِعمَةِ اللّه ِ و تَعجِيلِ نِقْمَتِهِ مِن إقامَةٍ على ظُلمٍ »(نهج البلاغة : الكتاب 53، غرر الحكم : 7523 ) هیچ چیزی سرعتش بیشتر در نقمت الهی و تغییر نعمات « ... مِن إقامَةٍ على ظُلمٍ... » به اندازه « ... إقامَةٍ على ظُلمٍ ... » نیست؛ یعنی ظلم پایدار، یعنی آنچه که در خوزستان میگذرد. میخواهی جهاد کنی، یک جهاد “بالسنتهم” بکن! چجوری سر این صیانت همه عالم را روی سرمان گذاشتیم! که آقا این طرح نمیدانم چی چیست! خوزستان رسما اقامة علی ظلم است. من تقریبا حداقل سی و سه سال با این استان تقریبا لایقف ارتباط دارم. از بچه که بودم دستشویی و توالت آنجا میساختم، تا الان که ممکن است یک جور دیگری و برای کارهای دیگری آنجا برویم. آب اهواز، فاضلاب خوزستان، آب اینجا، آلایندههای آنجا... بابا این رسما « ... إقامَةٍ على ظُلمٍ ... » است. یعنی اگر انقلاب از خوزستان بپاشد و از بین برود جای تعجبی نیست. ولی همین این معارف انقلاب با جمهوری اسلامی ماندهها! این روح با این بدن ماندهها! این بدن از بین برود روحی دیگر وجود ندارد! فکر نکن دیگر روح دیگری وجود دارد. میگفتند خلفای جور را بروید مرزبانی بکنید. مرزبانی نکنی ذکر پیغمبر(ص) میمیرد. آقا شما میفهمی اوضاع بد است، من هم میفهمم اوضاع بد است! ولی... اما... بهترین شرایط را قرآن برای دانهبندی، برای عیارسنجی همین اوضاع و احوال بد میداند. کسانی که قبل از گرهها و در گره ها وجود دارند و دارند جانفشانی میکنند، دارند کار را حل میکنند.
عیارسنجی با جهاد فی سبیل الله
یک مطلب بزرگی این مسئلهی جهاد فی سبیل الله و قتال فی سبیل الله است، که حالا دم دست ما نیست. آن بهترین سامانه است؛ بهترین سامانه. که یک رعیت رعیت زاده را از رابر کرمان بکند ژنرال قاسم سلیمانی. آن بهترین سامانه است. چرا ما الان جوان مدیر نمیدهیم بیرون اصلا؟ آن سامانهها را نداریم که بیفتد در بحرانها، بحران حل بکند. جانش را بگیرد کف دستش، آنجا عیارسنجی بشود، اعتبار سنجی بشود، از آن سامانه قاسم سلیمانی درمی آید. نه از توی رزمایشها، نه از توی همینطوری بپلکیم دورهم دیگر ببینیم که قاسم سلیمانی در نمیاد یا نه؟ هرگز قاسم سلیمانی، اگر آن سامانهها نباشد، قاسم درنمیاد.
بهترین فرصت برای تربیت نیرو
حالا ما نداریم. ولی کار انقلاب ما به گره افتادهاست. اینجاها بهترین فرصت است. بهترین فرصت است از دید خدا، کسانی که « وَمَا لَكُمْ أَلَّا تُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ .... » {حدید،117} چرا نمیآیید جهاد کنید. « .... لَا يَسْتَوِي مِنْكُمْ مَنْ أَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ أُولَئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَقَاتَلُوا .... » {حدید،117} کسانی که قبل از این گرهها و در این گرهها وجود دارند، اینها خیلی ارزششان بالاست، تا کسانی که بعد از فتحها میرسند. « .... وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى ...» {حدید،117} هردوتایش هم خوب است، ولی این یک چیز دیگه است. اینها بهترین سامانهها است. برای مردمیسازی، بهترین شرایط بحرانها است. به شرطی که ما این را متوجه بشویم. برای همین بود که پیغمبر بعد از احزاب هم میانداخت در فضای جنگ و قتال و حج. در همانجا داشت تربیت نیرو میکرد. در همانجا داشت سامانهی خودش را تکمیل میکرد، بعدش هم میگفت بیایید بروید؛ همین فتح با قتال و حج با قتال را انجام بدهید، با اینکه به شدت کار پیغمبر در قضیهی فتح گره خورد. انجام بدهید با دادار دودور.
توجه به شعائر
شما نگاه بکنید من اینجا یک پرانتزی هم باز کنم. وقتی که میگوید بروید حج، آن حجی که پیغمبر گفت بروید یعنی بروید بجنگید، بروید در دل دشمن. خب؟ بعد گفت چطوری بروید؟ با شعائر بروید. با پرچم بروید. گوسفند زمین نزنید، شتر زمین بزنید. « وَالْبُدْنَ جَعَلْنَاهَا لَكُمْ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ لَكُمْ فِيهَا خَيْرٌ.... » {حج،۳۶} شترها صواف؛ صف به صف بگذارید آنجا؛ دادار دودور راه بیندازید در ارتباط با دشمن. قضیه را « ...وَمَنْ يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ.... » {حج،۳۲} کسانی که تعظیم این شعائر میکنند. یعنی بزنید دل اینها را خالی کنید. خیلی اشتباه بود، اشتباه است، کسانی که مجالس اباعبدالله را میخواستند تعطیل کنند. غیراینکه ان شاءالله بعداً مدارکش باید دربیاد، که در سوریه و عراق ما زیاد میرویم، میآییم؛ این خبرها نیست، این چیزها هم نیست؛ حالا کاری نداریم. بگذرد که تلقین به مردن، مردن، مردن خودِ همین آقای پروفسور قانع که رییس برد است، ایشان میگفت ۱۷ تا ۲۰ برابر تلقین تاثیر دارد. یعنی طرف واقعا قرار نیست بمیرد، میمیرد. اثر تلقینی دارد. یعنی فرد تلقین میکند به خودش مریض میشود؛ مثلا ایشان میگفت در بیمارستان برای همین میمیرند. میگفت کنار دستیاش میمیرد، تضعیف روحیه میشود میمیرد. اصلا قرار نیست بمیرد. تضعیف روحیه میشود، میمیرد. واقعا هم همینطوری است. تضعیف روحیه میشوند، میمیرند. بعد طرف دارد مدام از سردخانه چیز میگذارد. بابا ملت را به فنا دادید. انقدر؟ حتی دستاندازی به شعائر الهی به نام شعائر حسینی؟ اینجا را تعطیل کن، آنجا را فلان کن. بابا ملت نمیپذیرند. بابا ملت قبول نمیکنند این چیزها را. اینها شعائری است که اتفاقا باید با دادار دودور برگزار بشود. خرج بدهند. سنگین خرج بدهند در آن. هزینه کنند در آن. اتفاقا ما نمیگوییم که پروتکلها رعایت نشود. پروتکلها هم رعایت میشود دیگر. ولی اتفاقا اینها باید با عظمت برگزار شود و در چشم دشمن برود. اربعین باید با عظمت برقرار بشود. حج با عظمت برقرار بشود.
حق جهاد
اینها عظمت لازم دارند و باید با عظمت برگزار شود و اینها آن موقع، اینجاهاست که میبینید که پیغمبر یک دستور جدید میآورد. برای چه؟ باز دوباره یک سری آدمها را این چالشها را درست کند و از توی اینها آدم بکشد بیرون. اینجاست که آیه آخری سوره حج، آن آیه معروف اینجاست که « ... وَجاهِدوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِه.... » اینجاست که یک جهاد کفایت نمیکند. اینجا حق جهاد میخواهد. « ... وَجاهِدوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجتَباكُم.... » شما آن برگزیده ها هستید که باید عمل کنید. شما همانهایی هستید که این انقلاب را حالا که به بحرانها و به چالشها خورده است و به تعبیر خود حضرت آقا میگویند چهل سال است که بعد از انقلاب داریم آزمون و خطایی جلو میرویم. نقشه جامع میخواهد، اونهایی که بلدند نقشه جامع بکشند، بکشند. اونهایی که بلدند پلتفرمهای مردمی درست کنند. یعنی اینجا اتفاقا جایی است که من میخواهم بگویم به جای گوشه و کنار ایستادن و نق زدن و غر زدن، اتفاقا همین ساحتها، ساحتهای حضور است. ساحتهایی است که بله خِفت مسئولین را میخواید بگیرید، بگیرید. چرا بیخود وعده واکسن میدهید؟ این لقمه شیرین را چرا خرابش میکنید؟ خب واکسن ساختید و اتفاق خیلی بزرگی بود، ولی چرا وعدههای الکی میدهید؟ میخواهید این مسئولین را تحت فشار قرار دهید، بدهید. ولی این صحنهها، صحنههایی است که تازه الان وقتی است که معلوم بشود که چه کسانی ایستادند. چه کسانی هنوز میخواهند انقلاب را بازتعریف بکنند. میخواهند از این بحرانها خارج بکنند و آن ماموریتهای بزرگ انقلابها را انجام بدهند. الان چه کسانی هستند؟ مردها کجایند؟ سوره مبارکه حدید دقیقا در این موضع است. آدمهایی که دارد فراخوان میکند، یک بخشی است از آن آدمهایی که مردانِ میدان قبل از فتح هستند. قبل از باز شدن گرهها هستند. دارد آنها را میکشاند و میبرد. آیا ما جزو آنها هستیم در این زمان که بالاخره یک شرایط و وضعیت جدیدی شده است و همهمان هم به یک گوشهای انتقادی داریم، از شورای نگهبان تا نهادهای زیر نظر رهبری تا همهجا؟ البته یکی آمده بود و به او میگفتم که عاقل باش. شفافیتها را از مجموعههای زیرمجموعه رهبری شروع نکن. آنجا ضد انقلاب و ضد ولایت فقیه میشوی. جرت هم میدهند. از یک جای دیگری شروع کن. آدم باید عاقل باشد. از هر جایی بحث را شروع نکند. از این جا لطفا شروع نکن. کار را خراب نکن. تا میشود میگویند اول شفافیت را بیاور آنجا؛ نه. اینطوری ضد ولایت فقیه میشوی، ضدانقلاب میشوی و میاندازنت زندان و پروژه را هم خراب نکن. بگذار آن را در قدمهای بعدی. ولی باید به داد انقلابها رسید. ان شاالله که خدا ما را از سربازان خاص ولایت قرار بدهد، به برکت صلواتی بر محمد و آل محمد.
برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «مکتوبات هیأت الزهرا (س) دانشگاه شریف» کلیک کنید.