سرمقالهی شمارهی سوم ریحانه
یکی از مهمترین مسائل اجتماعی، مسئله روابط دختران و پسران است. دراین باره، دیدگاههای متفاوت وگاه متضادی وجود دارد که میتواند ناشی از تفاوت درعقاید و سبک زندگی افراد باشد. دختران و پسران در فضاهای مختلفی درکنارهم وبا یکدیگر درتعاملند ازجمله دانشگاه، محل کارو... بنابراین وجود ارتباط بین دختران و پسران یک امر بدیهی است. اما این ارتباط میتواند اشکال و حدود مختلفی داشته باشد؛ از روابط ساده و محاورات عادی میان دو همکار یا دو همکلاسی گرفته تا روابط عاشقانه. دراین میان، دانشگاه نقش مؤثری در ایجاد این ارتباط ایفا کرده است؛ چرا که دانشجویان ملزم به حضور در کلاسهای درس، تشکیل جمعهای گروهی برای پیشبرد مسائل علمی و حتی فرهنگی هستند که همه این موارد زمینه را برای ایجاد ارتباط فراهم میکند. ممکن است درخلال این نوع ارتباطات، احساساتی درون فرد نسبت به جنس مخالف شکل بگیرد که قطعا فکرو ذهن او را مدتها به خود مشغول میکند تا جایی که برحرفها و رفتارهای او اثر میگذارد و درنهایت، تأثیراتی برزندگی فردی او خواهد داشت. از طرفی ممکن است این احساس یک طرفه و برمبنای خیالات و اوهام باشد. در سنین جوانی، شکل گیری افکارغیرواقعی امری دور از انتظار نیست؛ چراکه جوان به آسانی نمیتواند ازذهن خویش خارج شود و ذهن دیگران را نیز درنظربگیرد.
در این شماره با دریافت تجربههای مرتبط تعداد زیادی از دانشجویان که قطعاً در عین کثرت، شامل تمامی نظرات و دیدگاهها نیست، سعی کردیم نگاهی دقیقتر و تحلیلی سنجیدهتر نسبت به قبل پیدا کنیم.گرچه این مسئله، نیاز به پرداخت و مداقهٔ بیشتر و همچنین استفاده از نظرات کارشناسان اجتماعی و دینی دارد.
