سادگی و صمیمیت
با قطار در کنار دوستان خود در حال سفر به سمت مشهد مقدس هستیم. مسیر را طی میکنیم و در مورد مسائل مختلف صحبت می کنیم. در قطار به ما وعده شام، نشریه و ... را میدهند. بعد از چند ساعت میرسیم. نماز ظهر را پشت سر یک روحانی میخوانیم و بعدش میرویم برای صرف ناهار. غذایمان را میگیریم و میخوریم. بعدش استراحت میکنیم که برای زیارت آماده شویم. برای نماز مغرب میرویم حرم و یک دلِ سیر زیارت میکنیم. برمیگردیم به حسینیه محل اسکان. امشب و فرداشب در محل اسکان اردو برنامه است. برنامه با مدعوهای مختلف برگزار میشود و تمام میشود. زمان شام است. میرویم و شام را میگیریم و میخوریم. بعد از شام لوازم شنا را آماده میکنیم چون قرار است فردا صبح برویم پارک آبی ...
باید بلیطها را هماهنگ کنند و روز حرکت چند ساعت زودتر به راهآهن بروند تا زائران مشکلی در راهآهن نداشته باشند. باید همه وسایل شام، وسایل فرهنگی و... را با خود ببرند. سوار قطار که شدند سر وقت شام را پخش کنند. چند روزی است که درست و حسابی نخوابیدهاند. اگر زائری لحظه آخری اضافه نشدهباشد ومجبور نباشند جایشان را به او بدهند، شاید بتوانند چند ساعتی بخوابند. نزدیک صبح میرسیم، باید قبلش هماهنگی انتقال از راهآهن به محل اسکان را انجام دهند. رسیده اند و کارهای اسکان زائرین انجام میشود. یک عده به محض اینکه میرسند، میروند و مشغول تهیه ناهار روز اول میشوند. با یک روحانی تماس گرفته شده و قرار است نماز ظهر بیاید. یک نفر رفته است پارک آبی برای هماهنگی فردا صبح است. چند نفر دیگر دارند دکور برنامه شب را میزنند. دو سه نفر به دنبال مدعوین برنامه شب رفتهاند. وقتی ناهار تمام شد باید حسینیه تمیز شود و بعدش آماده تهیه میان وعده و شام شوند. کسی وقت استراحت ندارد. حرم و زیارت هم اگر خستگی امان داد شاید بتوانند نیمههای شب بروند...
هر کس در این چند روز جلوی چشمان خودش صحنههایی را خواهددید. چه آنهایی که از این سفر استفاده میکنند تا به دیدار حضرت عشق بروند، چه آنهایی که فرصت این دیدار را برای بقیه فراهم میکنند. در این بین سادگی و صمیمیت یک برنامه کاملا دانشجویی در تمام بخشها تاثیر دوچندانی میگذارد تا یک تجربه به یادماندنی به یادگار بماند. انشاءلله ۲۳ امین دوره اردوی پابوس عشق هم خاطرهساز شود.