أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
تفاوت روش امام حسین (ع)
سوالی که بسیار در منبرهای حسینی بیان میشود و خوب است که این سوال را به آن برسیم، این است: چرا امام حسین(ع) برخلاف همه اهل بیت دیگر یعنی یازده امام دیگر، عمل کردند؟
همه یازده امام دیگر، البته باید بگوییم ده امام دیگر، در برابر آن پیشنهادی که خلیفهی ظالم وقت به ایشان میدادند، امام بین در برابر خلیفه ایستادن یا تقیه کردن یعنی مبارزهی پنهانی، حفظ جان خود را قبول میکردند و تقیه میکردند. یک امام داریم که در همین شرایط یعنی خلیفهی وقت به ایشان پیشنهاد بیعت داد، یک امام وجود دارد که خلاف سیرهی پدر خودش، خلاف سیرهی برادر خود و خلاف سیرهی فرزندان خود، فرمود: من بیعت نمیکنم. یعنی من حفظ جان را قبول ندارم.
جوابی که به طور معمول می دهند، این جواب است، خود امام حسین(ع) جواب را داده است: «یَزید معلن بالفسق، شارب الخمر، قاتل النفس المحترمه» یزید، فسق را علنی کرد، قاتل بود، یزید شارب الخمر بود؛ چون یزید گناه را علنی کرد، یک امام حسین (ع) میخواهد تا در برابر این یزید که گناه را علنی کردهاست، بایستد. معمولا این جواب را میدهند. باقی خلفا گناه علنی به این صورت نداشتند؛ لذا اهل بیت میگفتند: اینها حفظ ظاهر میکنند و ما هم با اینان به ظاهر بیعت میکنیم.
این جریان خیلی مهم است، خیلی راحت هم از آن میگذرند، میگویند یزید شارب خمر بودهاست، فاسق بودهاست، من الان به شما معرفی میکنم، خلفای بعد از یزید، اگر یزید شراب میخورد، خلفای بعد از یزید تو استخر شراب شنا میکردند. شارب الخمر، فکر میکنید فقط یزید شارب الخمر بود؟ بعد از یزید استخر شراب بود در آن شنا میکردند!
پاسخ به سوال
پاسخ، ساختاری بعد از پیامبر اکرم در جامعهی اسلامی به اسم اسلام پدید آمد، که این ساختار، این نظام، این برنامه، نتیجه و ثمرهاش این شد که یزید وقتی به سلطنت رسید، از اینجا در جملات بنده پاسخ هست، یزید وقتی به سلطنت رسید، راحت گفت: «لعبت هاشم بالملک، فلا خبر جاء ولا وحی و نزل» تمام دین بازیای بود که سر ملت در آوردن برای به دست آوردن ملک. نه قرآنی هست نه دینی. پپامبر اکرم، شش هزار و هشصد سال فرهنگ بتپرستی، فرهنگ شرک، فرهنگ طاغوت را در طی ۲۳ سال نابود کرد. معجزهی پیغمبر این است. هیچکدام از انبیاء قبل از پیغمبر به این درجه نرسیدند.
بعد یک جریانی دیکتاتوری پادشاهی بعد از پیغمبر اکرم حاکم شد به اسم خلافت رسول الله و این جریان با نماز و روزه و ریش و پشم و ظاهر اسلامی، ساختارهای شاهنشاهی غرب و شرق را در جهان اسلام حاکم کردند، امپراطوری روم و ایران را حاکم کردند در جهان اسلام به اسم خلافت، به اسم حکومت اسلامی. ظاهر و پوستهی حکومت اسلامی است، پوستهی کشور اسلامی است اما ساختار کشور کفر است، سبک زندگی کفر است ساختار اقتصادی، ساختار سیاسی و ساختار فرهنگی کافرانه است، اینها را کامل باید بررسی کنیم.

از نشانههای پیروزی امام حسین (ع)
من بارها گفتم، گفتم یکی از نشانههای پیروزی امام حسین (ع) برای مقابله با آن ساختارها این بود که بعد از امام حسین (ع) از امام سجاد (ع) تا امام حسن عسگری (ع) را وقتی میخواستند بکشند، پنهانی میکشتند. این نشانهی چیست؟ نشانهی پیروزی امام حسین (ع) است. هیچکس دیگر بعد از امام حسین (ع) به نحو امام حسین (ع) کشته نشد، چرا؟ چون امام حسین (ع) پیروز شد. من از شما یک سوال میپرسم، چه کسی میداند امام سجاد (ع) چگونه به شهادت رسید؟ اصلا شما نمیدانید. اما اگر شما ۱۰۰ سال، ۱۰۰ سال که چیزی نیست، الان ۱۳۰۰ سال دارند راجع به کربلا صحبت میکنند، باز تمام نمیشود.
آثار منفی ساختار اقتصادی-سیاسی غلط
چه اتفاقی افتاد؟ اباعبدالله الحسین (ع) فرمودند: «سَلوا زِید بنِ انس ابن مالک و زِید بن ثابت و بُرا ابن عازب»، بروید از این سه تا بپرسید. میدانید اینها کی هستند؟ امیرالمومنین (ع)، حکمت نهج البلاغه، انس ابن مالک را لعن کردند. خدا تو را به بیماری دچار بکند که نتوانی آن را بپوشانی. در چه قضیهای؟ وقتی خطبه میخواندند در بصره، حضرت فرمودند: آی، جوانهای نسل سوم انقلاب پیغمبر اکرم (ص) که ساختارهای اقتصادی و سیاسی و فرهنگی سقیفه شما را به این وضعیت کشانده؛ آی جوانها، من در غدیر پیامبر (ص) دستم را بالا گرفت.
چه ساختار سیاسی، اقتصادی، فرهنگی باعث شد که امام حسین (ع) ده سال امام باشند در مدینه، ده سال امام مسلمین هستند. در این ده سال یک سوال فقهی از امام حسین (ع) نمیشود. اگر الان شما در خیابان یک بچهی طلبه با یقهی آخوندی ببینی، دلت میخواهد یک سوال راجع به نماز و روزهات بپرسی. ده سال از فرزند پیغمبر (ص)، در مدینه، در مرکز تمدن اسلامی مدینة النبی، یک سوال فقهی از امام حسین (ع) نمیشود. علامه طباطبایی میگوید سیوششهزار حدیث وسایل الشیعه را بررسی کردم، از امام حسین (ع) یک سوال فقهی نشده است.
آثار انحراف ساختاری پس از پیامبر
شما یقین بدانید زیرساخت فرهنگی و سیاسی جامعه به زیرساختهای اقتصادی جامعه برمیگردد. ما یک رهبری داریم، انگار کمی بیکار هستند، ده سال است که مدام میگویند اقتصاد، اقتصاد، اقتصاد... بعضی میگویند چرا ایشان یک حرف دینی نمیزند؟ همان شعارهای سال امام حسین (ع) یا سال پیغمبر اکرم (ص) قشنگتر بود. مدام میگوید اقتصاد، اقتصاد، اقتصاد. لست ایاک أسئل؛ من با تو صحبت نکردم. حرف نزن ببینم!