زمستان ۵۷ نقطه عطفی در تاریخ ایران به جای گذاشت؛ انقلابی که به گفتهی رهبر آن انفجار نور بود. پس از آن، رفتهرفته ملت ایران با امتحانهای جدیدی روبرو شد، که البته جز وعده الهی چیزی نبود « أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ یُتْرَکُوا أَنْ یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لا یُفْتَنُونَ ﴿٢﴾ وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَیَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِینَ صَدَقُوا وَلَیَعْلَمَنَّ الْکَاذِبِینَ ﴿٣﴾ »(عنکبوت). در بحبوحه این امتحانها، ارادهی ملت ایران این بود که مسیر خود را با صبر و شکر باز کند و صراط مستقیم را بپیماید. در پیمایش این مسیر بزرگ، باید از تاریخ درس گرفت...
زمانی که بهترین امت تاریخ در زبان قرآن « كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ ...» (آل عمران 110)، همگی غیر از افراد معدودی مرتد شدند. و خونبهای این ارتداد را دختر پیغمبر (ص) پرداخت. او که امابیها بود و حجت خدا برای ائمه معصومین از نسل وی. او که خدا درباره او میفرماید «... ای فرشتگان من و ای ساکنان آسمانهایم براستی که من نیافریدم آسمان بنا شده و نه زمین گسترده و نه ماه تابان و نه مهر درخشان و نه فلک چرخان و نه دریای روان و نه کشتی در جریان را مگر بخاطر دوستی این پنج تن اینان که در زیر کسایند... فاطمه است و پدرش و شوهر و دو فرزندش. » باید شنید سخنان حجت خدا را که « آگاه باشید مىبینم که به تنآسائى جاودانه دل داده، و کسى را که سزاوار زمامدارى بود دور ساختهاید، با راحتطلبى خلوت کرده، و از تنگناى زندگى به فراخناى آن رسیدهاید، در اثر آن آنچه را حفظ کرده بودید از دهان بیرون ریختید، و آنچه را فروبرده بودید بازگرداندید، پس بدانید اگر شما و هرکه در زمین است کافر شوید، خداى بزرگ از همگان بىنیاز و ستوده است. » (خطبه فدکیه) آری ما باید به ریسمان الهی چنگ بزنیم و دلهایمان را از رفاه دنیا به سمت خدا روانه کنیم تا از امانت فاطمه در بین خود (حضرت مهدی موعود (عج)) پاسداری و به عهد خود نسبت به آن حضرت وفا کنیم و این نهضت را که زنده کننده اسلام است حفظ کنیم و مسیر خود را که امتداد مسیر پیامبران و اوصیا است حفظ و به دست صاحب واقعیاش تحویل دهیم.
باید هوشیار بود که خطر این آفت بزرگ که دامان انقلاب اسلامی ِپیامبر اکرم(ص) در صدر اسلام را گرفت، برای انقلاب ما هم همیشه و هر لحظه وجود دارد. چنانچه شهید مظلوم، بهشتی میگوید: «آفت این انقلاب اسلامی این است که دچار بازیگرانی باشد که اسلام و انقلاب و هر چیزی را دکان کنند. دکان قدرت، دکان ثروت، دکان شهرت، دکان ریاست. باید سخت مراقب باشیم که این خطری که در طول تاریخ همیشه انقلابهای الهی را تهدید کرد و به آنها ضربه زد، بلکه این بار جلویش را بگیریم. کسانی داعیان انقلاب و داعیان اسلام باشند که هرچه به آنها نزدیکتر میشوی، اعتقادات به اسلام بیشتر بشود.» [۱]
سپاس خدای را که محبت اولیاء خود را وسیلهی ذکر قرار داد. و این مودت را مایهی برادری دینی و اساس جامعه اسلامی. آری در یک خانواده، گرمای محبت مادر باعث نزدیکی قلبهای فرزندان میشود و حال فاطمه مادر این امت است. و چه بسیار شهدایی که با سربند یازهرا(س) در خون خود غلطیدند. این محبت اهل بیت بود که قلوب ملت ما را در این مسیر مستحکم کرد و مودت این خاندان میتواند قلوب مومنین را به هم نزدیک کند تا جایی که دنیادوستی و خودخواهی به طور کامل از قلبها بیرون رود و نور ایمان و تقوا بر قلبها مسلط شود و برادری انسانی و اسلامی به معنای حقیقی کلمه محقق شود. سپاس خدایی را که مصیبت اولیاء خود را وسیله یادآوری عهد مومنین قرار داد تا این ملت هوشیارانه این نهال نوپا را به دوران پختگی ۴۰ سالگی برسانند. آری از لطف نگاه فاطمه، ۴۰ ساله شد این باغ.
[۱] مواضع تفصیلی حزب جمهوری اسلامی ، ص 331