
دشمنی دشمنان حق و دشمنان خدا تمامنشدنی است؛ دشمنیها وجود دارد.
آن کسانی که از ذکر عنوان دشمن ناراحت میشوند که «چرا اینقدر میگویید دشمن دشمن»! آنها غافلِ از این مسئله هستند؛ غافلند از اینکه اگر چنانچه دشمن مجال پیدا بکند، در وارد آوردن ضربه هیچ تأمّلی نخواهد کرد. نباید این مجال را به دشمن داد. نباید در مقابل دشمن عملی، سخنی، حالتی در ما مشاهده بشود که او را تشویق کند به ضربه زدن و دشمنی کردن و اِعمال خصومت. این یک اصل است؛ یک اصل همیشگی است؛ این یک اصل عُقلایی است.
میخواهم به شما و به هر کسی که این حرف را خواهد شنفت بگویم: دشمن را بشناسید. یکی از خطراتی که هر ملتی را تهدید میکند این است که دشمن خودش را دشمن نداند؛ یا دوست بداند یا بیطرف بداند. این خطر خیلی بزرگی است.
دشمن کیست؟
دشمن، امروز مشخّصاً عبارت است از آمریکا، انگلیس، زرسالاران بینالمللی، صهیونیستها و دنبالههایشان. حالا دنبالههایشان خیلی اهمّیّتی ندارند، ارزشی ندارند که آدم اسم از آنها بیاورد؛ اصلیها اینها هستند. آمریکا دشمن است با جمهوری اسلامی، با ایران مستقل، با ایرانِ روبهجلو و پیشرونده. انگلیس که مستعمرِ پیرِ ازکارافتادة دورة قبل است و حالا باز مجدداً به این منطقه میخواهد نفوذ کند، دشمن است. صهیونیستها دشمناند. سرمایهداران بینالمللی و زرسالاران بینالمللی دشمناند.
علاوة بر اینها یک دشمن دیگری وجود دارد و او درون خود ما است. خود ما یعنی چه؟ یعنی من، شما، فلان مسئول، فلان جوان. آن دشمن درونی چیست؟ آن دشمن درونی عبارت است از بیانگیزگی، ناامیدی، بیحالی، بینشاطی، تنبلی؛ اینها دشمن ما است.
-دشمن دنبال این است که این عوامل اقتدار ملّی را -که بنده عرض کردم- از بین ببرد؛ هدف دشمن این است. ایمان را از بین ببرد، حیا و عفاف را از بین ببرد، پایبندی به مبانی دینی را از بین ببرد، اعتقاد راسخ به حاکمیّت دین را از بین ببرد، عزّت ملّی را مخدوش کند، حرکت علمی را متوقّف کند، دستگاهها و مجموعههایی که مظهر اقتدار کشور و اقتدار ملّتاند، اینها را تضعیف کند.
کاهش پایبندی به دین
-دشمن میخواهد جوانان ملت ایران را با فاسد كردن، با گرفتن احساس مسئولیت از آنها، با گرفتن شور و شوق ایمانی از آنها، با سرگرم كردن آنها به لهو و لعب و انداختن آنها در دام شهوات از او بگیرد.
تفرقه افکنی
-یکی از خطوط کاری اصلی دشمن، همین مسئلة تفرقه است. مسئلة اتحاد ملت و کاری که برای ایجاد تفرقه دارد انجام میگیرد، بسیار مسئلة مهمی است. ما نشانههای وحدت عمومی مردم را داریم میبینیم. شما نماز جمعهها را در ماه رمضان دیدید؛ روز قدس را دیدید؛ نمازهای عید فطر را دیدید؛ چه عظمتی! انسان وقتی نگاه میکند، منظره، منظرههای بینظیری است. دلشان متوجه این مرکز است که این مرکز هم دین است؛ اصول اسلامی است؛ ارزشهای والاست؛ دین خداست. این، خیلی چیز مهمی است. خوب، همه باید در مقابل این وحدت سر فرود بیاورند، وقتی این وحدت را میبینند.
فراموشی انقلاب
-مسئلة بعدی، منصرف کردن ذهن مردم از دشمنی دشمن است. ما هرگز منکر نیستیم که در نارساییهای گوناگون و مشکلات فراوانی که بر سر راه جامعه و افراد پیش میآید، تقصیرهای شخصی و تقصیرهای اجتماعی، از درون وجود دارد. در این، هیچ تردیدی نیست. کسی این را منکر نیست؛ منتها نکته این است که اگر انسان بخواهد ضربه نخورد، باید نقش دشمن را ببیند. از این، ما را نباید غافل کنند. خط اغفالِ، بخصوص خواص و نخبگان از تأثیر دشمن، یکی از خطوط القایی و تبلیغاتی دشمن است.
خوشخیالی و سادهاندیشی
-یکی از شیوههای دشمن، ناامید کردن جوانهای ما است؛ اینکه ما نمیتوانیم، نمیشود در مقابل اینها ایستاد. که همینطور میبینید متأسّفانه عدهای بلندگوی دشمن شدهاند که همین چیزها را در فضای جامعه بپراکنند که نمیشود در مقابل اینها ایستاد. چرا نمیشود؟ جمهوری اسلامی در مقابل زیادهخواهی دشمنان ایستاده و در همة موارد بر دشمن پیروز شده است! چطور شما میگویید نمیشود؟
ناامیدی و یاس
-الان سالها است که دشمنان از منافذ فرهنگی دارند تلاش میکنند ملّت ما را از راه انقلاب و راه جهاد و راه مبارزه برگردانند. در این کشور از طرف دشمنان، برای اینکه انقلاب را به فراموشی بسپرند، امام را به فراموشی بسپرند، خطّ روشن انقلاب را در بین خطوط گوناگون گم کنند، دارد تلاش میشود. آماج این حمله هم چه کسانی هستند؟ در درجة اوّل جوانها هستند. یعنی سعی میکنند این جوانها را، این نسلی را که نه انقلاب را دیده، نه امام را دیده، نه دفاع مقدّس را دیده و امروز هم جوان است، از انقلاب جدا کنند، مفاهیم غیرانقلابی و ضدّ انقلابی را به این نسل تفهیم کنند. برای این کار دارد تلاش انجام میگیرد؛ سالها است دارد تلاش میشود.
شکستن روحیه مقاومت
-امروز هدف جنگ نرم دشمن و جنگ پنهان دشمن، این است که مردم را از عرصة جهاد و مقاومت دور کند، مردم را نسبت به آرمانها بیتفاوت کند؛ هدفشان این است. تبلیغات وسیعى که میلیاردها دارند خرجش میکنند، با این هدف انجام میگیرد که ملت ایران را که با مقاومت خود، با ایستادگى خود توانسته قدرتهاى جهانى را، سلطههاى بزرگ را در بسیارى از خواستههایشان ناکام بگذارد مأیوس کنند و از صحنه خارج کنند؛ هدف این است. حتى اگر فشار اقتصادى هم میآورند، هدف این است. اگر فشار سیاسى هم میآورند، هدف این است. اگر فشار امنیّتى هم میآورند، هدف این است. اینکه ما خیال کنیم دشمن یک جنگى را میخواهد شروع کند و یک بخشى از کشور را تصرّف کند، اینها یک چیزهاى قدیمیاى است؛ امروز اینها مطرح نیست و دشمن این را نمیخواهد... .
-بعضی تصور میکنند که [باید] کوتاه بیاییم در مقابل آمریکا؛ [درحالیکه] هرچه کوتاه بیاییم، آنها جریتر میشوند. راهش مقابله است، راهش مواجهه است، راهش ایستادگی است. راهش این است که این حرکتی که انقلاب شروع کرده است، باید ادامه پیدا بکند. پس بنابراین شرط اساسی، این است. هرجا دیدید که دشمنى زورگویى میکند، در مقابل او بایستید. این، وظیفة آحاد مردم، دولتمردان، نمایندگان مردم و کسانى است که این مملکت مسئولیتى را به آنها سپرده است.
تبعیت نکنیم
«جهاد کبیر» یعنى چه؟ یعنى اطاعت نکردن از دشمن، از کافر. از خصمى که در میدان مبارزة با تو قرار گرفته اطاعت نکن. اطاعت یعنى چه؟ یعنى تبعیّت؛ تبعیّت نکن. تبعیّت نکردن در کجا؟ در میدانهاى مختلف. تبعیّت در میدان سیاست، در میدان اقتصاد، در میدان فرهنگ، در میدان هنر. در میدانهاى مختلف از دشمن تبعیّت نکن؛ این شد «#جهاد_کبیر»
به خانوادهها بپردازیم
اینکه بنده بهطور مکرر به مطبوعات و رسانهها توصیه میکنم که با مسائل کشور مسئولانه برخورد کنند، به خاطر همین است. دشمن میخواهد مطالب خود را در بین مردم به دروغ و فریب منتشر کند. ما نباید عامل دشمن شویم و کار دشمن را آسان کنیم و همان چیزی را که او میخواهد در فضای فکری و فرهنگی جامعة ما به وجود آورد، در داخل کشور به وسیلة مطبوعات، رسانهها و تریبونها به خورد مردم دهیم. این خطای بسیار بزرگی است. اگر عمداً و با توجّه صورت گیرد، خیانت بزرگی است و اگر از روی غفلت باشد، خطای بزرگی است. باید خیلی آگاه و مراقب بود.
در این برهه از زمان روی مسئلة خانواده تکیه کنید. دشمن -نه دشمن ایران یا دشمن انقلاب؛ دشمن بشریت- تصمیم گرفته که نظام خانواده را در بین بشر از بین ببرد. خانواده سنت الهی است.
واقعیت ها را ببینیم
یک دوگانة دیگر، شناخت واقعیّتهای میدان است. شناخت واقعیّتهای میدان و نشناختن واقعیّتهای میدان. بدانیم واقعاً کجا [هستیم]. فرض کنید اگر چنانچه ما ندانیم که موقعیّت ما در منطقه الآن بهنحوی است که دشمن از ما حساب میبرد، یک جور عمل میکنیم، اگر دانستیم که موقعیّت ما بهنحوی است که دشمن از ما حساب میبرد، جور دیگری عمل میکنیم. آن کسانی که مثلاً حالا فرض بکنید راجع به حضور ما در منطقه حرف میزنند، مینویسند، اعتراض میکنند، ایرادهای بیجا میکنند، اینها در واقع نادانسته -حالا بنده کسی را متّهم نمیکنم- دارند به این نقشة دشمن کمک میکنند.
-