تاثیر پاکی یا ناپاکی والدین بر نسل آنان در آینهی واقعه کربلا
فاطمه بحرانی، ورودی ۹۶ کارشناسی مهندسی کامپیوتر
یکی از سوالهایی که همیشه هنگام خواندن زیارت عاشورا با آن مواجه میشدم، این بود که چرا از معاویه با عبارت «إبن ءاکله الأکباد»، پسر زن جگرخوار، نام میبریم؟ مگر اعمال و کردار ما تاثیری بر نسل و آیندگان ما خواهد داشت؟

در فرازی از زیارت عاشورا که با عبارت «اللّهمّ انّ هذا یومٌ تبرّکت …» آغاز میشود، عباراتی مانند «بنو»، «ابن» و «آل» به چشم میخورد. تکرار این عبارات در کل زیارت، نشان میدهد که خانواده، به عنوان بستر رشد و شکلگیری شخصیت هر فرد از کودکی تا بزرگسالی، تاثیری غیرقابلانکار دارد. البته مواردی در تاریخ وجود دارد که فرزندی از اعمال خانوادهی خود رضایت نداشته و مسیری کاملا مخالف را طی نموده است. از مهمترین این موارد، معاویه ابن یزید است. فرزند جوان یزید که پس از مرگ وی، به خلافت برگزیده شد اما پس از مدت کوتاهی به دلیل بیزاری از اعمال پدر و پدربزرگش از این منصب کنارهگیری نمود و پس از مدت کوتاهی به طرز مشکوکی درگذشت. حتی در بعضی منابع، او را شیعهی امام زینالعابدین (ع) دانستهاند. اما روشن است که این گونه تغییر دیدگاه نسبت به مَنِش والدین، به ندرت رخ میدهد.
در انتهای کلام، خلاصهای از شرایط خانوادگی برخی اشقیای کربلا آمده است که بسیار قابل تأمل است.
• یزید: مادر یزید، زنی ناشایست به نام «میسون» بود. او از قبیلهای بود که به طور کامل مسلمان نشده بودند. پس از جدایی معاویه از میسون، یزید به نزد همین قبیله فرستاده شد و در میان آنان پرورش یافت. تحت این تربیت خاص، اعمالی مانند تربیت حیوانات و بازی با سگ و میمون، شرابخواری، رقص، غنا و خوشگذرانی برای او اموری کاملا طبیعی به حساب میآمد. او از شجاعت و دلاوری گذشتگان خود مانند «عتبه» و«ولید» یا عمویش «شیبه» بهرهای نبرده بود.
• عمر سعد: او فرزند سعد ابن ابی وقاص است که از صحابهی پیامبر بود. اما با وجود اعتراف به حقانیت امام علی (ع)، از همراهی و یاری امام خودداری کرد و از منافقان عصر خود گردید. در موردی، او نزد معاویه تمجیدهایی از امام علی(ع) کرد که معاویه او را لئیم خطاب کرد و گفت پس چرا با علی بیعت نکردی؟ اگر من این سخنانی که گفتی را از پیامبر شنیده بودم، تا زمانی که زنده بودم، خادم علی بودم.
• عبیدالله ابن زیاد: مادر او مرجانه، کنیزی بدکاره و مجوس بود. پدرش زیاد ابن ابیه نام داشت. مادر زیاد، ارتباط فراوانی با مردان داشت به طوری که کسی نتوانست مشخص کند پدر او کیست و برای همین به «زیاد ابن ابیه» مشهور شد.
• شمر: مادر شمر زن بزچرانی بود. روزی در بیابان مشغول کار خود بود که برای رفع عطش، از چوپانی که عبور میکرد تقاضای آب کرد. چوپان در برابر دادن آب، تقاضایی بیشرمانه کرد و مادر شمر نیز پذیرفت و نطفهی شمر منعقد شد.
اکنون اهمیت خانواده بیشتر از قبل مشخص میشود. انشاءالله که نسلی حسینی داشته باشیم.
منابع:
سایت hawzeh.net، مقالهی ناپاکی نسل و قیام عاشورا
سایت aihsikiw