امام صادق علیه السلام فرمود:
إنَّ لِلَّهِ حَرَماً وَهُوَ مَکةَ، وَانَ لِلرَّسُولِ حَرَماً وَهُوَ الْمَدینَةُ، وَانَّ لِامیرِالْمُؤْمِنینَ حَرَماً وَهُوَ الْکوفَةُ، وَانَّ لَنا حَرَماً وَهُوَ بَلْدَةُ قُمْ، وَسَتُدْفَنُ فیها امْرَأَةٌ مِنْ اوْلادی تُسَمّی فاطِمَةُ، فَمَنْ زارَها وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. قالَ الرَّاوی: وَکانَ هذا الْکلامُ مِنْهُ قَبْلَ أنْ یولَدَ الْکاظِم.
برای خداوند حرمی است و آن مکه است. برای رسولالله(ص) نیز حرمی است و آن مدینه است. برای امیرالمؤمنین حرمی است و آن کوفه است. و برای ما اهل بیت حرمی است، و آن شهر قم است؛ به زودی زنی از فرزندان من در آنجا دفن میشود که فاطمه نام دارد. پس هر کس او را زیارت کند برای او بهشت واجب میشود. این کلام حتی پیش از تولد امام کاظم(ع) بوده است.
این خانم در یک خانهای با شرایط سختی زندگی میکردند. ببینید از ۱۰ سالگی پدر بزرگوارشان از دنیا رفته است. در خانهای که تحتنظر حکومت عباسی است. امام کاظم(ع) دختران بسیار زیادی داشتند، و همهی اینها بدون استثناء مجرد بودند. دلیلش این بود که اصلا کسی جرئت نمیکرد از ایشان خواستگاری کند.
حضرت معصومه(س) با بقیه دختران فرق داشتهاند. حضرت رضا(ع) از ایران به ایشان است که نامه میزنند که به سمت من بیا، نه بقیه خواهران. که بعد داستانی پیش میآید که میدانید. در نزدیکی ساوه گروهی از عباسیان به ایشان حمله میکنند. ۲۳ نفر از برادران و اطرافیان ایشان در این حمله کشته میشوند. و بعد هم که ایشان به سمت قم میآیند و در قم رحلت میکنند و به خاک سپرده میشوند.
ما در مقام بعضی از انسانها داریم که امکان شفاعت از دیگران دارند. اینکه شهید این مقدار میتواند شفاعت کند یا ...، اینها در روایات ما آمده است. بسیاری از این شفاعتها محدود است. عدهی محدودی را شفاعت میکنند. اما دربارهی حضرت معصومه(س) محدودیتی گفته نشده؛ هر کس ایشان را زیارت کند. چرا اینگونه است؟
بعضی از انسانها در زمان حیاتشان موفق میشوند در دیگران رشد ایجاد کنند. شاگردانی تربیت میکنند، واسطهی هدایت افرادی میشوند؛ بعضی افراد هستند که حتی بعد از رحلتشان هم میتوانند انسانهایی را رشد بدهند.
شما ببینید دربارهی حضرت معصومه(س) ایشان سال ۲۰۱ قمری، یعنی ۱۲۴۳ سال پیش از دنیا رفتهاند. چگونه ایشان میتواند ما را رشد بدهد و به کمال برساند؟ مقام ایشان مقام عجیبی است. «فإنّ لک عندالله شأناً من الشأن»
ما باید زمینه استفاده از این وجود نورانی را برای خودمان فراهم کنیم. باور کنیم که ایشان یک وجود زنده هستند. برای درک مقام ایشان خاطرهای را از ملاصدرا برای شما نقل میکنم. که واقعا اول باید بدانید ملاصدرا چه کسی بود و چه عظمتی داشت، تا این خاطره را درک کنید.
یکی از مسائل بسیار پیچیده فلسفه اسلامی، مسئله «اتحاد عاقل و معقول» است که از دوران قدیم هیچ فیلسوف مسلمانی نتوانسته این مسئله را حل بکند. اولین کسی که موفق میشود این مسئله را حل بکند ملاصدراست.
از ایشان نقل شده که من وقتی داشتم روی این مسئله فکر میکردم، در کهک (اطراف قم) بودم. از آنجا به سمت قم پیاده حرکت کردم. وقتی رسیدم، ایشان را زیارت کردم و از ایشان استمداد و طلب کمک کردم. آنجا این مسئله برای من کشف و حل شد.
از این خانم کرامات بسیاری مشاهده شده؛ به طوری که برای ایشان دفتر ثبت کرامات تأسیس کردهاند.
مهمترین چیزی که باید بخواهیم نجات ما از نفس خودمان است.
هر چه سن ما بیشتر میشود قدرت ما در مقابله با نفس کمتر میشود و نفس هم قویتر میشود؛ مانند آن خارکنی که خاری را نمیکَند و هر چه زمان میگذشت خار محکمتر میشد، و او پیرتر و ناتوانتر.
از این اقیانوس بینهایت استفاده کنید. خودتان را در معرض آن قرار بدهید. اگر این را امتحان کنید، توسل کنید واقعا به حضرت(س)، قطعا تجربه نابی برای شما خواهد بود.
