بسم الله الرحمن الرحیم

عنوان بحث ما جهاد تبیین در قیام فاطمی (س) است. به خاطر اهمیت بحث و اینکه جامعه ما دچار خلا در فهم این مسئله هست. با اینکه یکبار در یک فاطمیه این را عرض کردم، یکبار دیگه میخوام تکرار کنم با یک تغییراتی. چون موضوع مهم است. وقتی میگوییم جهاد تبیین یعنی آنجایی که برای تبیین آدم سیلی میخورد، جان باید بدهد، و صدیقه طاهره (س) هم برای تبیین چند حقیقت محوری جان مبارکش را داد. او که اعقل عقلای عالم بود.
زهرایاطهر (س) جان مبارکش را که عالم به فدای او باد، در راه چی داد؟ در راه تبیین حقایقی. لابد این حقایق ارزش داشته که این شخصیت بی نظیر عالم وجود جانش را برای بیان و تبیین و امثال اینها داد. تبیین هم که میگوییم یکی از موارد خاص تبیین، تعیین مصداق است. یعنی موضوع مصداقی است. قرآن میفرماید ای پیامبر تو را فرستادم برای آن جاهایی که بین مردم اختلاف شد، «لِتُبَيِّنَ لَهُمُ ٱلَّذِى ٱخْتَلَفُواْ فِيهِ»، یعنی آنجایی که بینش اختلاف کردند، تو تبیین کنی.
یعنی آیه«وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ» آمد اختلاف شد که این مصداق ربا هست یا نه، تو تعیین کن، این مصداق ربا هست؟ این نیست. این مصداق بیع است؟ این نیست. این مصداق صلاه هست؟ نیست. مصداق صیام و صوم هست؟ نیست. مصداق حج هست؟ نیست. کلیات در قرآن هست، هر چی اختلاف هست در تعیین مصداق است دیگر. در تطبیق کلی به جزئی است دیگر. وگرنه «وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ» راکسی نگفته حرمّ الله البیع، گفته «وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْع»اما بیع چیست؟ چه محدودیتهایی در آن هست؟ چه استثناهایی در آن هست؟ اینها چیست؟ تعیین مصداق است. که تعیین استثناها کار مبین قرآن است. تو را فرستادم تو تعیین کنی.
خب؛ چرا جهاد تبیین؟ آقا چیزهای آسانتری نیز میشد بگویی مثلا بگویی زهرایاطهر و همسرداری، خب واقعا بهترین همسر عالم هم هست، تنها همسری در عالم است که ازدواج با او علامت شخصیت دینی فرد مقابل را هم مشخص میکند. لَو لَمْ یُخْلَقْ عَلِیٌّ لَمْ یَکُنْ لِفاطِمَةَ کُفْوٌ». اگر علی (ع) نبود، فاطمه (س) کفو و عِدلی نداشت. آدم فمن دونهُ، از آدم تا قیامت. یعنی ازدواج با او علامت افضلیّت بر تمام انسانهاست. این شخصیت است. این را بگوییم و یا از مادریاش بگوییم که تنها مادری حداقل از مادران جهان اسلام است که فرزندان او عللالطلاق به خاطر تربیت او شایستهی بهشت شدند. برای هیچ امامی همچنین روایتی نداریم که چون فرزند امیرالمومنین است، فرزند امام حسن است، فرزند حضرت سجاد است سلام الله علیهم اجمعین، حتما بهشتی است. برای ذریّهی بی واسطهی او حداقل داریم که إن فاطمة(س) أحصنت فرجها...» تعبیر این بحث مفصلی است، خلاصهاش یعنی فاطمهی زهرا (س) عفت مطلقه داشت در همهی مراتب علمی و عملی، نتیجهی این عفت مطلقه، «فحرّم اللّه ذريتها علي النار». ف، فای نتیجه است، خداوند آتش را بر فرزندانش حرام کرد. ما جای دیگری نداریم. از مادریاش بگوییم که دیگر یک مادری استثنایی است.
همینقدر من به شما بگویم که امیرالمومنین وقتی میخواهد در وصیتنامهاش با امام حسن صحبت کند، به امام حسین که میرسد؛ شما اگر بخواهید درباره امام حسین (ع) صحبت کنید چه میگویید؟ چقدر میتوان راجع به سیدالشهدا صحبت کرد؟ در روایت است که امیرالمومنین فرمود: حسن جان «وأمّا أخوكَ الحُسَينُ فَهُوَ ابنُ اُمِّكَ... ». حسین، پسر فاطمه است. «ولا أزيدُ الوَصاةَ بِذلِكَ». دیگر چیزی ندارم روی این بگویم. یعنی حسین، پسر فاطمه است. دیگر هرچه بگویم از این کمتر است و شما ببینید که آن محسن شهید، جهان اسلام چه چیزی را از دست داد که میشد حضرت بفرماید که «وأمّا أخوكَ المحسن فَهُوَ ابنُ اُمِّكَ ولا أزيدُ الوَصاةَ بِذلِكَ...». این فقط برای حضرت زهرا (س) است. دیگر در جهان اسلام نداریم. از مادری، همسرداری، همسایهداری، از عبادت او بگوییم. ما عابد در روزگار کم ندیدیم. بانوی هجده سالهای که راه رفتنش از شدت عبادت معلوم بود فرق کرده، آنقدر به عبادت میایستاد، «حَتَّى تَوَرَّمَ قَدَمَاهَا». علم بینظیر. اما نقطهی عطف زندگی او کجاست؟