ویرگول
ورودثبت نام
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریفمکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه صنعتی شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
خواندن ۳۲ دقیقه·۵ سال پیش

جهاد تبیین در قیام فاطمی

بسم الله الرحمن الرحیم

أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي الهی أَنْطِقْنِی بِالْهُدَی، وَ أَلْهِمْنِی التَّقْوَی

به روح با عظمت حضرت صدیقه طاهره صلواتی هدیه بفرمایید. عرض ادب به ساحت مقدس حضرت بقیه الله الاعظم، روحی و ارواحی له الفدا، عجل الله تعالی فرجه شریف و رزقنا رویته و زیارته والشهداه بین یدیه، صلوات دیگری قرائت کنید.

هدیه به پیشگاه سردار رشید اسلام، سرباز امام زمان شهید سلیمانی رحمت الله علیه، و اینکه خداوند مقدر کند در روزگار ما انتقام از خون او گرفته بشه و دست و زبان و قلم و قدم ما به نحوی در این انتقام شریک باشه، صلوات دیگری محبت کنید.

جهاد تبیین در قیام فاطمی

عنوان بحث ما جهاد تبیین در قیام فاطمی (س) است. به خاطر اهمیت بحث و اینکه جامعه ما دچار خلا در فهم این مسئله هست. با اینکه یکبار در یک فاطمیه این را عرض کردم، یکبار دیگه میخوام تکرار کنم با یک تغییراتی. چون موضوع مهم است. وقتی میگوییم جهاد تبیین یعنی آنجایی که برای تبیین آدم سیلی میخورد، جان باید بدهد، و صدیقه طاهره (س) هم برای تبیین چند حقیقت محوری جان مبارکش را داد. او که اعقل عقلای عالم بود. الان نیروی انتظامی در آموزش‌های عمومی‌اش می‌گوید اگر در خیابان کیف قاپ آمد سراغتان کیف را بدهید از جانتان دفاع نکنید، چون جانتان حیف است ببخشید جانتان را درگیر نکنید برای یک کیف و برای یک موبایل با اینکه آن هم ارزشمند است و الان هم خیلی گران است. زهرای‌اطهر (س) جان مبارکش را که عالم به فدای او باد، در راه چی داد؟ در راه تبیین حقایقی. لابد این حقایق ارزش داشته که این شخصیت بی نظیر عالم وجود جانش را برای بیان و تبیین و امثال اینها داد. تبیین هم که می‌گوییم یکی از موارد خاص تبیین، تعیین مصداق است. یعنی موضوع مصداقی است. قرآن می‌فرماید ای پیامبر تو را فرستادم برای آن جاهایی که بین مردم اختلاف شد، «لِتُبَيِّنَ لَهُمُ ٱلَّذِى ٱخْتَلَفُواْ فِيهِ»، یعنی آنجایی که بینش اختلاف کردند، تو تبیین کنی.

یعنی آیه«وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ» آمد اختلاف شد که این مصداق ربا هست یا نه، تو تعیین کن، این مصداق ربا هست؟ این نیست. این مصداق بیع است؟ این نیست. این مصداق صلاه هست؟ نیست. مصداق صیام و صوم هست؟ نیست. مصداق حج هست؟ نیست. کلیات در قرآن هست، هر چی اختلاف هست در تعیین مصداق است دیگر. در تطبیق کلی به جزئی است دیگر. وگرنه «وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ» راکسی نگفته حرمّ الله البیع، گفته «وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْع»اما بیع چیست؟ چه محدودیت‌هایی در آن هست؟ چه استثناهایی در آن هست؟ این‌ها چیست؟ تعیین مصداق است. که تعیین استثناها کار مبین قرآن است. تو را فرستادم تو تعیین کنی.

یعنی کلمات پیغمبر اکرم و معصومین علیهمالسلام، مبیّن نقاط اختلافی در فهم است. اگر در فهم آیات قرآن، همه‌ی مسلمین اختلاف نداشتند و پیغمبر اکرم و یا معصومین هم آن فهم را تخطئه نکردند، می‌فهمیم و همه استفاده می‌کنیم. یک چیز کلی وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ...».یک فردی ... وَآتُوا الزَّكَاةَ...» یعنی زکات بدهید را که زکات ندهید ترجمه نمیکند. اما زکات نصابش چیست؟ به چه چیزی تعلق میگیرد؟ به چه کسی پرداخت میشود؟ اینها که دیگر در قرآن نیست. یک مبیّن باید بیاید و بیان کند. پیغمبر تو را فرستاده‌ام که تبیین کنی. پس یکی از مصادیق مهم تبیین، اتفاقا تعیین مصداق است، تطبیق کلی بر جزئی است. زهرای اطهر سلام‌الله علیها برای یک تبیین جان داده است. پس معلوم است که آن چه چیز با اهمیتی است.

حرف در این زمینه زیاد است. شاید 10 الی 15 جلسه هم کار داشته باشد، من سعی می‌کنم تا میتوانم بحث را فشرده بکنم ولی به عزیزان عرض می‌کنم که بحث ما باید 4 جلسه را با هم ببینید. نمی‌شود که و تبعاً من نمیتوانم 5 الی 8 ساعت حرف بزنم. لذا نمیرسم که تمام ابعاد بحث را در این یک شب بگویم. اتفاقا شب اول طوری صحبت می‌کنم که شاید سوالاتی برایتان به وجود بیاید که شبهای آینده درباره آن سوالاتی که خود نیز میدانم چه به وجود می‌آید، گفت‌وگو کنیم. از جمله اینکه این حقی که حضرت زهرا (س) خواست تبیین کند، آنقدر مهم بود که جانش را برای آن داد، امروز باید درباره‌اش گفت‌وگو کنیم و یا مصلحت دنیای اسلام نیست؟ شبهای آینده به این می.پردازم. بگذارید اول اصلش را بگویم، بعد به این می‌پردازم.

چرا جهاد تبیین؟

خب؛ چرا جهاد تبیین؟ آقا چیزهای آسان‌تری نیز می‌شد بگویی مثلا بگویی زهرای‌اطهر و همسرداری، خب واقعا بهترین همسر عالم هم هست، تنها همسری در عالم است که ازدواج با او علامت شخصیت دینی فرد مقابل را هم مشخص می‌کند. لَو لَمْ یُخْلَقْ عَلِیٌّ لَمْ یَکُنْ لِفاطِمَةَ کُفْوٌ». اگر علی (ع) نبود، فاطمه (س) کفو و عِدلی نداشت. آدم فمن دونهُ، از آدم تا قیامت. یعنی ازدواج با او علامت افضلیّت بر تمام انسانهاست. این شخصیت است. این را بگوییم و یا از مادری‌اش بگوییم که تنها مادری حداقل از مادران جهان اسلام است که فرزندان او علل‌الطلاق به خاطر تربیت او شایسته‌ی بهشت شدند. برای هیچ امامی همچنین روایتی نداریم که چون فرزند امیرالمومنین است، فرزند امام حسن است، فرزند حضرت سجاد است سلام الله علیهم اجمعین، حتما بهشتی است. برای ذریّهی بی واسطه‌ی او حداقل داریم که إن فاطمة(س) أحصنت فرجها...» تعبیر این بحث مفصلی است، خلاصه‌اش یعنی فاطمه‌ی زهرا (س) عفت مطلقه داشت در همه‌ی مراتب علمی و عملی، نتیجه‌ی این عفت مطلقه، «فحرّم اللّه ذريتها علي النار». ف، فای نتیجه است، خداوند آتش را بر فرزندانش حرام کرد. ما جای دیگری نداریم. از مادری‌اش بگوییم که دیگر یک مادری استثنایی است.

نقطه‌ی عطف زندگی فاطمه زهرا

همین‌قدر من به شما بگویم که امیرالمومنین وقتی می‌خواهد در وصیتنامه‌اش با امام حسن صحبت کند، به امام حسین که می‌رسد؛ شما اگر بخواهید درباره امام حسین (ع) صحبت کنید چه می‌گویید؟ چقدر میتوان راجع به سیدالشهدا صحبت کرد؟ در روایت است که امیرالمومنین فرمود: حسن جان «وأمّا أخوكَ الحُسَينُ فَهُوَ ابنُ اُمِّكَ... ». حسین، پسر فاطمه است. «ولا أزيدُ الوَصاةَ بِذلِكَ». دیگر چیزی ندارم روی این بگویم. یعنی حسین، پسر فاطمه است. دیگر هرچه بگویم از این کمتر است و شما ببینید که آن محسن شهید، جهان اسلام چه چیزی را از دست داد که می‌شد حضرت بفرماید که «وأمّا أخوكَ المحسن فَهُوَ ابنُ اُمِّكَ ولا أزيدُ الوَصاةَ بِذلِكَ...». این فقط برای حضرت زهرا (س) است. دیگر در جهان اسلام نداریم. از مادری، همسرداری، همسایه‌داری، از عبادت او بگوییم. ما عابد در روزگار کم ندیدیم. بانوی هجده ساله‌ای که راه رفتنش از شدت عبادت معلوم بود فرق کرده، آنقدر به عبادت می‌ایستاد، «حَتَّى تَوَرَّمَ قَدَمَاهَا». علم بی‌نظیر. اما نقطه‌ی عطف زندگی او کجاست؟ به نظر حقیر اگر در فاطمیه، این که عرض می‌کنم را نگوییم، به حضرت زهرا خیانت کرده‌ایم. چیزهای دیگر هم بگوییم، اما این را هم باید بگوییم. مثل چی؟ مثل اینکه دهه‌ی محرم درباره‌ی سیدالشهدا صحبت کنیم، به امام حسین در کربلا نپردازیم. خب این نقطه‌ی عطف زندگی سیدالشهداست، گرچه تمام لحظات و آنات زندگی امام حسین (ع)، همه برکت بوده است. از امام زمان ده شب بگوییم، تمام فقرات جامعه‌ی کبیره را بگوییم، نگوییم که او قرار است ظهور کند، نگوییم که او موعود امم است، نگوییم که او آرزوی همه‌ی معصومان عالم است. خب کج‌سلیقگی کردی، از نقطه‌ی عطف زندگی‌اش هیچ نگفتی. نقطه‌ی عطف زندگی صدیقه‌ی طاهره کجاست؟ آن که او انجام داد و جز او نمی‌توانست انجام دهد، چیست؟ آن که حساسیت دارد راجع به او، علت حساسیت این است که هنوز هم آن تبیین لازم چیست؟ آن که تاریخ مصرفش نگذشته، چیست؟ دو کشور با هم می‌جنگند، اسناد محرمانه دارند، شصت سال، پنجاه سال، صد سال، دویست سال بعد، این اسناد طبقه‌بندی شده نیست. صدیقه‌ی طاهره بعضی از موضوعات نسبت به ایشان هنوز طبقه‌بندی است. می‌گوید اگر بگویید شهادت فاطمه، همین. و اسم از هیچ چیز نبرید، از نحوه‌ی قتل، از هیچ چیز، همین بگویید شهادت، ما توهین تلقی می‌کنیم. و عنوان شهادت فاطمه بذر نفاق در جامعه‌ی مسلمین پراکندن است. این واکنش نشان می‌دهد موضوع، موضوع روز است. تبیینی کرده که هنوز برای بنده روشن نیست. عرض کردم شب‌های آینده درباره نحوه‌ی بیانش و... عرض می‌کنم. آن نقطه‌ی عطف چیست؟ فاطمه‌ی زهرا (س) چه کار کرده؟ چرا اصلا اینقدر روایت در فضیلت او داریم؟ مگر امام معصوم بوده است؟ قرار نیست هر کسی خوب است، از او بیان شود. به جهاتی صلاح نبوده حضرت زینب کبری (س) معرفی شود، لذا روایت درباره‌ی ایشان کم داریم. تا زمان امام سجاد تقریبا نداریم. چون لازم بوده که ایشان را نشناسند، وگرنه در کربلا او را می‌کشتند. یعنی گاهی یک فرد خیلی خوب است، لزومی ندارد معرفی شود. الان همین روزگار ممکن است اولیای خدایی باشند، ولی زندگی می‌کنند، لزومی ندارد معرفی شوند. چه کسی را معرفی می‌کنند؟ مثل روز غدیر، که بخواهند او را علم کنند؟ چرا حضرت زهرا را اینقدر پیامبر فضائلش را افشا کرده؟ چون نمی‌رسم الان جواب بدهم، یک خطی‌اش را می‌گویم، عزیزان دنبالش بروند؛ به همان دلیلی که خداوند در قرآن تنها مادر پیغمبری را که مدام اسم برده است، حضرت مریم است. در قرآن کریم خداوند درباره‌ی انبیا نفرموده که پدر و مادرشان کیست. اما در مورد عیسی بن مریم، انما المسیح بن مریم، بیش از بیست و چند بار ابن مریم دارد. چرا؟ مادران بقیه‌ی انبیا اینقدر بی‌فضیلت بودند، یک اسم نبرده، اینجا مدام اسم ببرد؟ چون آنجا مریم (س) یک وظیفه‌ی ویژه داشت، که حالا سر جایش باید بحث کرد. فاطمه‌ی زهرا (س) برای اینکه بتواند این تبیین را انجام دهد، لازم است رسول خدا مقام اثباتش را در جامعه روشن کند. یعنی عند الله که معلوم است کیست، اما مردم هم بشناسند. آنقدر می‌شناختند که غلام قاتل وقتی داشتند به خانه حمله می‌کردند، دید مشعل دستشان است، گفت انّ فیها فاطمة» نگفت انّ فیها علی یا ان فیها حسن، یا ان فیها حسین. آنها به ظاهر کودک بودند. عصمت و اینها را هم کار نداشته باشیم، شش، هفت ساله بودند و نمی‌شد خانه را روی سرشان خراب کرد آتش زد. ولی غلام همان قاتل گفت ان فیها فاطمه. فاطمه در خانه است. یعنی مقام اثبات را همه می‌دانستند. حتی قاتل. می‌دانستند کجا دارند می‌روند. چرا باید پیغمبر این‌قدر او را معرفی می‌کرد؟ چون وقتی می‌خواهد یک سخنی بگوید بشناسندش او که است. چون بعدا عرض می‌کنیم جملات مهمی گفته که به تعبیر رهبر انقلاب سرنوشت امت اسلام است. سرنوشت امت اسلام یک مساله تاریخ مصرف گذشته نیست. دین اسلام نباید دچار تحجر بشود. دچار جمود بشود. اما حقیقت اسلام باید از سلف صالح گرفته بشود. اگر قرار باشد شما عقاید را تولید ۱۴۰۰ کنید، دیگر این اسلام نیست. بله. نباید جمود داشت. آن روز با اسب رفت و آمد می‌کردند امروز هم با اسب، اما حقیقت دین که برای نفس ثابت انسانی است، این اگر از گذشته نباشد که این دیگر تدین باید سال به سال عوض بشود. با هر کریسمس و امثالش باید یک تدین جدید بیاید. ما باید خودمان به وجدان‌مان رجوع کنیم بگوییم من چیزی را باید عقیده داشته باشم که پیغمبر می‌خواسته. همان‌طور که در عملصَلوا کما رَأَیتُمُونِی أُصَلی» این شکلی که من نماز می‌خوانم، در عقاید هم این شکلی که من اعتقاد دارم دیگه. نه این که هر کاری دلم خواست بکنم، خودم تولید بکنم. خب حالا چه کرده زهرای اطهر سلام‌الله‌علیها. چند تا مقدمه دارد این بحث. عرض کردم این بحث مفصل هست، حداقل این چهار شبی که مزاحم شما هستیم را باید همه‌اش را بشنوید. مقدمه‌اش این است. مقدماتش زیاد است. یک قسمتش این است امشب می‌خواهم بگویم. ممکن است امشب کمی بخواهد طولانی شود که شب اول بحث به یک جایی برسد. شب‌های بعد می‌شود کوتاهش کرد. آن‌ها که سر کار آمدند بعد از پیغمبر اکرم، به فرض که هیچ انتقادی به شخصیت آن‌ها وارد نباشد، والاگهر باشند، اما محذوراتی داشتند. عصمت و علم که نداشتند. درست؟ روشن است. سابقه جهاد نداشتند. سابقه فرار داشتند. روشن است دیگر. از واضحات است. سابقه‌ی علم نداشتند، سابقه‌ی جهل داشتند. آدم خوب هم می‌تواند جاهل باشد یا نه؟! فعلا من به نقد به شخصش کار ندارم. سابقه‌ی عبادت ویژه نداشتند، سابقه‌ی ترک عبادت داشتند. یک نمونه بگویم: همه می‌دانند در جهان اسلام برای طهارت مائیه جایگزین ترابیه هست: برای وضو، تیمم؛ و برای غسل واجب، تیمم بدل از غسل. آیه‌ی وضو و تیمم یکی است، چون آنجا کمبود آب بوده، نمی‌شد بگوید با آب وضو بگیرید بعد چه کار کنید. اما بعضی از این آقایان در زمان حیات رسول خدا و حتی بعد از توضیح و دستور پیغمبر اکرم و بعد از حیات رسول خدا، هنگامی که غسل بر آنها واجب می‌شد و دسترسی به آب نداشتند، ترک صلاة می‌کردند. {صحیح مسلم} این دیگر چیزی نیست که نسبت ناروا باشد یا اختلافی باشد، مثلا کافی گفته باشد. سابقه‌ی جهاد نداشتند، سابقه‌ی فرار داشتند، آیات قرآن است؛ إِذْ تُصْعِدُونَ ... وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ ...» {آل عمران، ۱۵۳} بر نمی‌گشتند ببینند پیغمبر چه کسی را دارد صدا می‌کند، می‌دویدند از کوه بالا بروند. سابقه‌ی عبادت نداشتند که بگوییم عبّاد برجسته بودند، ولی سابقه‌ی ترک صلاة داشتند. حافظ قرآن نبودند، بلکه روخوانی قرآن بلد نبودند. مثلا صد تا از این موارد داریم. این‌ها را برای این می‌گوییم که اگر بنده رو آوردند اینجا برای شما صحبت کنم، بعد مثلا حضرت آیت الله بهجت تشریف آوردند اینجا نشستند، دو حالت دارد: یا بنده باید بیایم پایین بگویم حاج آقا بفرمایید ما از صحبت‌هایتان استفاده کنیم، یا باید کاری کنم او سخن نگوید و رد نکند، مثلا بگوید شیخ! در این پنج دقیقه‌ی اول، ششصد و پنجاه و سه خطا گفتی. اینطور دیگر کسی به حرف من گوش نمی‌دهد! قرار که نبود تحویل داده بشود، برای همین نباید اجازه می‌دادند که علمای اصحاب اظهار نظر کنند. منظورم امیرالمؤمنین نیست که با هیچ‌کس قابل قیاس نیست. اما ابن مسعود و ابن عباس و امثال این‌ها. چون اگر سخن می‌گفتند، علم این‌ها به قرآن، علم این‌ها به سنت پیغمبر روشن می‌شد. تفوقشان نابود می‌شد. تک صدایی از بین می‌رفت. امکان مرجعیتشان در افکار عمومی به هم می‌خورد لذا با سه مرحله حداقل، چون وقت ندارم سه مورد را می‌گویم.

پرداخت پول برای جلب نظر عموم

هرکسی که می‌خواست این تفوق را بشکند، با او برخورد می‌کردند. هرکسی! با سه طریق؛ یا با پرداخت پول و ازآن طرف محرومیت مالی؛ که عرض می‌کنم. خانم‌ها خیلی اسلام را نجات دادند. یکیش همینجاست. خیلی‌ها خوردند آش را با جاش صدایشان در نیامد اینجا یک خانمی، این را بدانید در صفین وقتی یک گوشه‌ی لشکر امیرالمومنین فرار کرد، مالک اشتر از یک طرف و یک بانو از یک طرف دیگر مردم را برگرداندند.ربعضی‌ها شیرزن بودند مردهای مقابلشان هیچی! یک بانو هم اینجاست. زید ابن ثابت پول می‌برد در خانه‌ی بعضی که این‌ها همراهی کنند. یک وقتی پارازیت نیایند. آن بانو گفت رشوه می‌دهی دینم را بفروشم؟ این ثبت شد که به یک عده‌ای پول می‌دادند برای این موضوع. از این طرف پول می‌دادند از آن طرف ام سلمه سلام الله علیها مخالفت کرد نظر آن‌ها را نپذیرفت. از امیرالمومنین که سخن گفت، یک سال حقوقش را از بیت المال قطع کردند. خب کسی که شوهر ندارد بعد از پیغمبر تمام درآمدش همین یارانه‌ی حکومتی است، یکسال به او پول ندهند در آن فقر مهلک، عبرت سایرین می‌شود که دیگر حرف اضافه و رفتار اضافه نداشته باش. این قسمت اول.

برچسب زدن به برخی افراد

قسمت دوم، برچسب‌های سنگین؛ همین الان هم وقتی می‌خواهند آدم‌ها را بزنند، در همین کشور ما بخواهند آدم‌ها را بزنند چندجور می‌زنند. مثلا یک طلبه را می‌خواهند بزنند، بگویند دزد است کارش تمام است. یعنی جا بیفتد که دزد است. دیگر به عنوان یک طلبه کار دینی نمی‌نواند بکند؛ بگویند این طلبه چشمش به ناموس مردم است. این طلبه دیگر نمی‌تواند کار دینی بکند. سومیش این است که مثلا بگویند شیعه‌ی انگلیسی؛ چرا؟ بگویند یعنی خطر امنیت ملی است؛ حواستان را جمع کنید. بعضی را به حق می‌گویند. بعضی از این موارد به حق هم دارند. بالاخره یکی دزد است یکی چشمش دنبال ناموس مردم است یکی دنبال امنیت ملی است یکی دنبال تفرق بین مسلمین است اما چون خطر بزرگی است، برچسب‌های خوبی هم هست که بزنیم. خلاصه این را بزنی به آخوند تمام است. ضربه فنی می‌شود اگر ثابت بشود یکی از این سه تا. همین‌ها را برای امهات مومنین و اصحاب پیغمبر به کار می‌گرفتند؛ کسی جرئت نکند حرف بزند. مثلا یک ماجرایی شد که ماهم شاید به مناسبتی رسیدیم بهش بپردازیم. بین صدیقه‌ی طاهره سلام الله علیها و حاکمان وقت در مسئله‌ی میراث اختلافی شد دیگر. همه می‌دانند. همه شنیدند که اختلاف است و اینجاهم یک مسئله‌ی بغرنجی است که اگر پیغمبر اکرم وصیتی نفرموده و به یک آدم دیگری فرموده که من ارث ندارم و اینجور ورثه با حاکمان درافتادند و 1400 سال است اختلاف مسئله است خب چرا اهمال کرده پیغمبر اکرم؟ خب یک کلمه به وراثش می‌فرمود شما ارث ندارید دیگر. درست؟ خب این‌ها باتقوا بودند؛ قبول می‌کردند. زیاده‌خواه که نبودند. چشمشان دنبال بیت المال که نبود. فخر رازی ذیل آیه‌یيُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ...»، اینجا روی ویبره رفته نمی‌تواند مسئله را حل کند؛ می‌گوید چه کار کنم این را؟ من رد می‌شوم. فرصت ندارم. خلاصه در مسئله‌ی ارث اختلافی شد. همه شنیدند فاطمه زهرا سلام الله علیها اختلافی پیدا کرد و آخر هم شبانه دفن شد. یعنی اختلاف حل نشد. حالا نگاه کن.

این روایت 4034 از کتاب صحیح مسلم است، جاهای دیگر هم هست. ببینید یک نمونه فقط می‌گویم. نزدیک 160 تا سند الان پیش من هست یکیش را فقط می‌گویم. یک کتاب قطور هم آورده‌ام که بگویم سند دارد. می‌گوید که یکی از همسران پیغمبر اکرم که پدرش هم از حاکمان بود، او دارد نقل می‌کند. می‌گوید همسران پیغمبر یعنی امهات مومنین، در آن ماجرا می‌گویند که حاکم گفت پیغمبر فرموده اموال من بعد از خودم، مال بیت المال است. حکام بعدی هم شهادت دادند. درست شد؟ می‌گوید که ارسل ازواج نبی عثمان الی ابی بکر یسئلن ......» می‌گوید همسران پیغمبر حاکم سوم را که خودش می‌گفت پیغمبر ارث نمی‌دهد، شهادت داده بود، فرستادند پیش حاکم اول و جالب است که او نگفته بود که بابا جان من بودم پیغمبر فرموده به شما ارثی نمی‌دهم. که آقا ارث این‌ها را بده. این ارث این‌ها را بده قبول دارید که دارد آن هیمنه‌ی مستقر را می‌زند. چون همسران دارند می‌گویند ما مسئله‌ی ارث نمی‌بریم را قبول نداریم! یعنی آن هیمنه را دارد می‌شکند. یا با مال، آن مرحله‌ی دوم است یا با برچسب سنگین؛ مرحله‌ی سوم قتل است. از میدان به در می‌کردند. یکی از این همسران که پدرش حاکم است می‌گوید من گفتم الا تتقین الله» از خدا نمی‌ترسید؟ آمده‌اید بیت المال مسلمین را به جای ارث می‌خواهید ببرید؟ شما خودتان هر ترجمه‌ای می‌خواهید بکنید، بکنید. کانه داریم دیگر الان پدر وقف می‌کند پسر بعدش می‌گوید بابام غلط کرد نعوذبالله وقف کرد. می‌رود با اوقاف دعوا می‌کند می‌گوید وقف را پس بدهید. این در واقع دارد دست درازی به مال عمومی می‌کند دیگر. آقا اینجا امهات مومنین هم محترم هستند! محترم هستند، تا وقتی که هیمنه‌ی مستقر را نزنند. اگر قرار باشد هیمنه‌ی مستقر را بزنند، نسبت دست درازی به بیت المال، اقلش است.‎ آن هم در این کتاب. از خدا نمی‌ترسید؟ با این‌که از پیغمبر... الم تعلم لان النبی قال ...»، با این‌که پیغمبر فرموده و شما هم خبر دارید، دنبال چه می‌گردید؟ عین این را در مورد امیرالمومنین هم گفتند، که در زمان حاکم دوم آمد، گفت: ارث ما را بدهید، او گفت: عجب، مگر نمی‌دانی پیغمبر چه گفته؟ خودت که می‌دانی، پس چرا دنبال مال هستی؟ این آن ادبیاتی است که درست شد تا بعدها اگر کسی مثل ابن‌تیمیه یا ذهبی بگویند که اگر به خانه فاطمه حمله شد، اگر حمله شد، به فرض که حمله شد، علت این بود که بیت‌المال را در این خانه حبس کرده بودند و آزاد نمی‌کردند، مجبور شدند، حمله کنند و آزاد کنند. الان اگر نیروی انتظامی در یک خانه را بشکند و وارد خانه بشود که یک سری أموال عمومی را آزاد کند، یعنی آن‌ها چه کسانی هستند؟ و من به شما عرض می‌کنم تا امروز یا راجع به زهرای اطهر صحبت نمی‌شود یا اگر قرار است صحبت بشود، اگر بخواهند به او حق بدهند، طبعا نباید به مقابلش حق بدهند و اگر به مقابلش حق بدهند باید به او فحش بدهند که می‌دهند. یکی در عقل حضرت، یکی در مال‌دوستی حضرت -نستجیر بالله العظیم- ... جاهایی گفتم، کام من و شما تلخ می‌شود و ادامه نمی‌دهم.

پس اگر کسی قرار باشد هیمنه مستقر را بشکند، با پول بشود، آسان‌تر است، کم‌خرج‌تر است. یک پولی می‌دهند، یا یک پولی محدود می‌کنند، ممنوع می‌کنند. اما اگر نشود، اگر نشود می‌گویند أمهات مومنین مال مردم خور است. عرض کردم، بگویند این آخوند مال مردم خور است، کارش تمام است. چه مادر مومنی است که چشمش به بیت‌المال فرزندانش است. چه می‌شود؟ درجا عقب می‌رود.

من در خیابان، با هر کس تصادف کنم مقصر یا محق باشم میگویم بفرمایید مخلص شما هم هستم.اگر هزینه ای، جریمه ای، تقاصی من بیمه ام را بدهم نوکر شما هم هستم چون اگر او ریش من را در خیابان بگیرد برای من دو سر باخت است. امهات مومنین محترم هستند تا بگویند الا تتقین الله بنده های خدا عقب می روند کسی نمی‌‌‌تواند بایستد اصلا کسی هم نایستاد کسی نمی‌توانست بایستد.

قتل، آخرین راه‌‌‌حل برای از بین بردن

حالت سوم، اگر نشود با انگ کسی را کنار زد او را می‌‌‌کشیم. چند تا نمونه مثال میزنم اصلا چه کسی حق دارد مخالف ما باشد چون مثال های آن زیاد است دو، سه تای آن را میگویم بقیه اش را برای بعد می‌‌‌گذارم. از موارد اختلافی هم نمی‌‌‌گویم از مواردی می‌‌‌گویم که همه آن ها قبول دارند، تبعا ما هم قبول داریم چون در روایاتمان داریم ولی از کافی شریف عرض نمی‌‌‌کنم چیزی که رودربایستی داشته باشند کتمان کنند نیست.در همین کتاب قطور آقای بخاری هست آن را قبول دارند. می‌‌‌گویند این شیوه درست است. اگر کسی با ما مخالفت کند از مخالفت دست نکشد به صرف مخالفت باید کشته شود. عجیب است که پیامبر(ص) به صرف مخالفت آدم نمی‌‌‌کشت عبد‌‌‌الله‌‌‌بن‌‌‌ابی مخالف لو رفته است. پیامبر اکرم(ص) در زمان حیات خود او را نکشت. امیرالمومنین(ع) مخالف نمی‌کشت. مگر کسی جنگ میکرد چون مخالف است نمی‌‌‌کشت. اما عبارت این ها این است این طور می‌‌‌فرماید که وقتی در سقیفه گفت‌‌‌و‌‌‌گو می‌‌‌کردند گفتند یک نظر این است بیاییم آن را نوبه‌‌‌ای کنیم یک مهاجر بیاید مُرد یک انصار بیاید. مُرد یک مهاجر بیاید مُرد یک انصار بیاید. برد برد است. حضرت عجل فرمود والله ما نمی پذیریم لا یخالفنا احدا الا قتلناه» کسی با ما مخالفت کند او را می کشیم. مخالفت معنا ندارد مخالفت یعنی چه؟ این سوسول بازی ها چیست؟ در همین کتاب هست داستان سقیفه به این صورت است.

می‌‌‌گویند خزرجی ها یک سایه بانی داشتند، اوسی ها آمدند آنجا، سه نفر از مهاجران هم آمدند، بحث شد و یک نفر خلیفه شد. و میگویند که نص نبوی هم که نبود که اگر پیغمبر تعیین کرده بود که شورا معنا نداشت. باشد می‌گوییم تعیین نکرده بود، شما دور هم نشستید و یکی را تعیین کردید. آقا یک نفر این وسط مخالفت کرد، یک مخالفت بی‌خطر. سعد بن عباده، مریض احوال در بستر افتاده بود، حال نداشت از جایش بلند شود. از نقباء بود، رئیس خزرج بود، از دعوت کننده‌های رسول خدا از مکه به مدینه بود، آدم مهمی بود. این بیعت نکرد در آن جلسه، اصلا حال نداشت از جایش بلند شود. آمدند مردم بروند بیرون داشتند او را لگد می‌کردند، در همین کتاب هست، جاهای دیگه‌ای هم هست. اطرافیانش گفتند: قتلتم سعدا. کشتید او را. همین آقا گفتش که: قتله الله. خدا بکشتش. چرا خدا بکشتش؟ چون با من اختلاف نظر دارد. اختلاف نظر با من دارد، چون من اون تفوق ویژه را که شیخ در مقدمه گفت ندارم، کار خراب میشود. مخالف را میکشم. باز اگر کسی سخت باورش می‌شود، منم بودم سخت باورم میشد، کتاب محمد سید وکیل را ببیند که شیعه نیست. میگوید: ان الخلیفه یوکد اکثر من مره. حالا من فردا هم مثالهایی میزنم. بارها گفته بود: علی قتل المخالفین. باید مخالف کشته بشود. یه نفر باشد یا بیشتر. مخالف را باید کشت. برای آنکه کار سخت میشود. از این موارد فردا هم در آنچه گذشت میگم که مثالهایم تکراری نباشد. باید مخالف را کشت، یعنی چی این سوسول بازی‌ها چیه؟ برای همین هست پسر طلحه میگوید وقتی دست‌های من را بسته بودند، بعد از جنگ جمل، موسی بن طلحه میگوید، همه به من میگفتند آخ آخ عجب جوانی هم بود، حیف شد. الان بیاد اول سر تو را میزند، چون بابات طلحه ست. مخالف را میکشند نه کسی که آمده جنگ کرده. میگوید من یقین داشتم گردنم را علی بن ابیطالب(ع)میزند. یقین داشتم. چرا؟ چون دعوا قدیمی‌ها همین شکلی بود. شیوه‌ی آنها همین بود. مخالف را باید کشت ولو مخالف بی‌خطر بی‌هیمنه بی لشکر بی اسلحه . باید مخالف کشته بشود، این روشش بود. مگر در کربلا همین کار را تکرار نکردند. مگر حسین بن علی(ع)را نکشتند. موسی بن جعفر(ع)کدام قیام را کرده بود که انداختند زندان؟ ائمه ی ما بعد از سیدالشهدا(ع)کدام جنگ را کرده بودند که کشته شدند؟ مخالف باید کشته بشود.مخالف باید کشته بشود. این مدل و سبک شخصیت‌‌‌ها است برای اینکه نمی‌‌‌توانند ادامه بدهند چون تفوق ندارند. ما اگر امیرالمومنین قبول داریم چون امیرالمومنین نه چون زوری نه چون امیرالمومنین است چون امیرالمومنین اعلم است، چون معصوم است، چون حرفش حکیمانه‌‌‌ترین، عاقلانه‌‌‌ترین، درست‌‌‌ترین است نه چون امیرالمومنین دوستش داریم. هم زیاد ابن سوهان هم عمار و یاسر هم بسیاری از شهدا لحظه شهادت شان که امیر المومنین سرشان را به دامن گرفت، زید ابن سوهان مثلا عرض کرد یا امیرالمومنین والله ما تبعتک» من از تو تبعیت نکردم برای تعصب چون خوشگل بودی چون در نبرد بی نظیر بودی ولکن سمعتٌ مومنین ام‌‌‌سلمه» چون از ام‌‌‌سلمه شنیدم که قال رسول الله که گفت پیغمبر فرموده من کنتم مولاه فعلی مولاه» می‌‌‌گفتند ما به خاطر دنیا و تعصب و قبیله و خوشگلی و آقایی اینها تبعیت نمی‌کنیم چون تو مولا هستی تبعیت می‌کنیم، چون حرفت حق است تعییت می‌کنیم وگرنه معنا ندارد کسی که غیر حق می‌گوید هر غیر حقی می‌گوید همه باید گوش کنند و غیر مخالف کشته بشود .خب مقدمه ی اولی با مختصر تلخیص من تمام شد. مخالف را می‌کشند.

مقدمه ی دوم، اگر جای حوصله باشد سی شب کار دارد که من پنج الی شش دقیقه‌‌‌ای می‌گویم .اگر به شیعیان بگویند دلیل بر حقانیت امیرالمومنین چیست؟ یا بگویند چرا این شکلی نماز می‌خونید، چرا این مدلی طواف‌می‌کنید، می‌گویند آیه یا روایت معتبری بر این دلالت دارد .

همه شما دور از محضرتان بگویید ما قبول نداریم من می‌گویم مشکلی ندارد، من طبق این آیه این طوری حج انجام می‌دهم. طبق این کلام نبوی این طوری طواف می‌‌‌کنم، درست. مخالفت شما دلیل من را از دلیلت نمی‌اندازد اما مشروعیت تصرف در اموال بعد از پیغمبر به چیست؟ عزیزان ما نور چشمان ما می‌فرمایند: از رسول خدا دستوری در این زمینه نرسیده است چون اگر دستور رسیده باشد کار حضرت فیل است که بشود جلوی روایات امیرالمومنین ایستاد پس بهتر بگویم روایتی کلا نرسیده. خب پس مشروعیت تصرف در بیت المال که کوچیکش است چون وضع شریعت، جعل شریعت صورت گرفته است.قانون‌‌‌گذاری صورت گرفته، شرعی بودنش به چیست؟ می‌گویند به اجماع است ،خوب دقت کنید. به اجماع است مختصرش یعنی اینکه تمام اصحاب پیغمبر حداقل بلکه تمام مسلمین این را گفتند و چون تمامشان گفتند لا تجتمع امتی علی الخطاع» امت من مجتمع بر خطا نمی‌شوند.

آیا واقعا مسئله اجماع بود؟

فرق این با آن دلیل که یک آدم مهم حتی غیر مهم از اجماع بیاد بیرون، اجماع دیگر نیست نه اینکه برم در آن مثال قبلی بگویم دلیل من با مخالفت شما از قوت نمی‌افتد. اجماعی که یک نفر از داخل آن بیاید بیرون دیگر اجماع نیست دیگر درست شد؟ صدیقه طاهره این ستون های مسجد را ببنید ستون اصلی خیمه مشروعیت‌‌‌ها را که مشروعیتش طبق فرمایش عزیزان و نور چشمان ما به اجماع است با خروجش زده! و به تعبیر رهبر انقلاب سرنوشت امت اسلام تعیین کرده حالا اگر برسم توضیح می‌دهم که تا امروز باهاش درگیر بودیم ما دائماً از بعد رسول خدا طبق فرمایش پیغمبر که فرمودند :علی جان تو بعد از من، من جنگیدم در اینکه اسلام در برابر کفر،کعبه در برابر بت، تو می‌جنگی که کدام اسلام، کدام نماز،کدام توحید» این از روایات مقبول نزد همه ی مسلمین است . إن منكم من يقاتل على تأويل القرآن كما قاتلت على تنزيله » تو می‌جنگی برای تبین تعیین مصداق تطبیق کل بر جز که اول جلسه عرض کردم دائماً تا دنیا دنیاست من و شما قرآن می‌خوانیم کلیات آن را بخواهیم تطبیق کنیم در اختلاف حداقل مبین لازم دارید. دیگر کسی نمی‌گوید: لا اسلامُ لا اله» بلکه همه می‌گوید اسلام و اله قرآن پرده برمیدارد که قُل لَّمْ تُؤْمِنُواْ وَلَكِن قُولُواْ أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ ٱلْإِيمَنُ فِى قُلُوبِكُمْ» اصلا ایمان در دل شما نرفته، تظاهر می‌کنید. یعنی کدام اسلام؟ حالا اینکه یک اسلامی حق است و یک اسلامی باطله را بگذارید کنار اون جریانی که توضیح دادن که می‌خواست صدای هر مخالفی را در نطفه خفه کند که تک صدایی مستقر بشود؛ همه تلاشش را کرد که بگوید اسلام همه‌‌‌اش همین است. همه همین را می‌گویند، همه همین را می‌خواهند. همین کار را در کربلا کردند دیگر سی چهل نفر فقیه ریش بلند آمدند به امام حسین گفتند دنیا خواهی نکن. جدت پیغمبر است . نمی‌ارزد دنیا دو روز است همه بیعت کردند، برید ببنید سید الشهدا مال دوست و حکومت خواه معرفی کردند همین جریان، چرا؟ چون سید الشهدا هم به نحوی همین کار را کرد .منتهی کار صدیقه طاهره سلام علیها شروع کار است بدو امر است، مصدر امراست، حساسیت آن بیشتر است. عده‌‌‌ای دنبال این بودند که بگویند اسلام این است، فکر این است، عقیده این است نگاه به قرآن این است، احکام این است، اخلاق این است، از نمونه‌‌‌های آن اینکه مخالف را می‌کشیم. از نمونه‌هاش این که لا یسعل رجل فی ما امرهً» مرد هر چه همسرش را بزند این دیگه آف خورده شما غیبت تهمت انجام ندید تا خسته شدید زن‌‌‌تان را بزنید همین آقایی که می‌‌‌فرمایید مخالفان را می‌کشیم از پیغمبر روایت کرده این اسلام است یک منظومه کامل چیز قابل انکاری نیست. زن ستیزی آنها انقدر همسرانش را میزد که خسته می‌شد می‌گفت باقی‌‌‌اش فردا شب! بعد شام باقی‌‌‌اش ان‌شالله! حرمت برای کسی قائل نبودند و یک نگاهی بود و می‌گفتند این اسلام است می‌خواست خلافش را بگوید حداقل با این سه روشی که عرض کردم یا مالی یا با اتهام یا به قطع حذفش می‌کردند. چه کسی جرئت می‌کرد مقابل این جریان بایستد،که اینی که می‌فرمایید این اسلامی که رسول خدا آورده نیست .وگرنه برای چه چیزی حضرت صدیقه طاهره جانش را به خطر می‌انداخت.

برخورد حضرت زهرا با مسکين و یتیم و اسیر

این‌هایی که مسکين و یتیم و اسیر زمان پیغمبر یعنی چی؟ یعنی کافری که با مسلمین در جنگی که یا پیغمبر فرمانده آن جنگ است یا تحت فرماندهی پیغمبر جنگ صورت گرفته،کافری که مقابل رسول الله ایستاده جنگیده می‌‌‌آوردند اسیر را معمولا رسول خدا یا با پول یا با خدمات آموزش و فلان، طرف را آزاد می‌کرد یا می‌بخشید آزاد می‌کرد . حالا اگر کسی باقی می‌ماند مثلا برده میشد طبق ادبیات آن زمان . وقتی اسیر است یعنی هنوز تقسیم نشده یعنی هنوز تعیین تکلیف نشده. اینهایی که مسکین، یتیم و اسیر. اسیر زمان پیغمبر یعنی چه؟! یعنی کافری که با مسلمین در جنگی که یا پیغمبر فرمانده آن جنگ است یا تحت فرماندهی پیغمبر جنگ صورت گرفته. کافری که مقابل رسول الله ایستاده و جنگیده. اسیر رو که می‌اووردن معمولا رسول الله یا با پول یا با خدمات آموزشی و فلان طرف را آزاد می‌کرد یا می‌بخشید و آزاد می‌کرد حالا اگر کسی باقی می‌ماند مثلا برده می‌شد طبق ادبیات اون زمان ولی وقتی اسیره یعنی هنوز تقسیم نشده هنوز تعیین تکلیف نشده یعنی از معرکه ساعتی بیش نیست که آوردنش چون ساعتی میگذشت تعیین تکلیف می‌شد در معرکه‌ی جنگ جنگیده اما هنوز تعیین تکلیف نشده وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكيناً وَ يَتيماً وَ أَسيراً. غذای حسن‌اش را می‌گیرد به این کافری که الان از جنگ آمده می‌‌‌دهد. این بانو برای مثلا یه تیکه زمین دعوا می‌‌‌کند. بانویی که شیعه و سنی، مسلمان همه گفتند پیغمبر فرمود أنتَ أول أهلی… تو بعد از من زیاد زنده نمی‌مانی، منم که مال‌دوست و طمع‌کارم اگر یه معصومِ نبیِ اسلامی بیاد به من بگوید کاشانی نزدیکه بمیری دیگر این چند روزو زندگی میخوام بکنم دنبال مال دنیا نمیرم ببین آقا شماها دزد نیستید الحمدلله، چشم پاکید نعوذبالله یکی که مثل من باشه یه جا وارد می‌‌‌شود ‌ نوشتند این مکان مجهز به دوربین مداربسته می‌باشد، من از ترس دوربین چشم پاك میشم از ترس دوربین دزد نمیشم یعنی عامل خارجی منم دست‌پاك میکنه پیغمبر فرمود أنت اول أهلی… تو نزدیک است به من ملحق بشی حالا او که عصمت داشت خاك بر سر من چقدر بیچاره‌ام که باید چی بگم.

محرومیت از زیارت

لابد برای او اهمیتی داشته، که تا روز قیامت هست وگرنه باید امیرالمومنین ۲۰سال بعد ۳۰سال بعد می‌فرمود: ای شیعیان من چی برای شما هدیه بدم بزرگ‌تر از اینکه قبر مبارك او را زیارت کنید، محروم کرد، اما حسن هم محروم کرد، سید الساجدین هم محروم کرد، موسی بن جعفر هم محروم کرد چرا؟! چون مسئله از نظرشان تمام نشده ما گاهی معلوم نیست کجا بودیم از چی خوندیم کجارو دیدیم می‌‌‌گیم آقا مسئله‌ی تمام شده رو بله آقا بنده شب‌های دیگه توضیح خواهم داد که تفرق حرامه. عرض خواهم کرد. جلوگیری از تفرق مسلمین مثل اصل نماز می‌مونه توضیح میدم اگه زنده بودم.

اما این‌که نفهمیم چی به چی است. اگر قرار بر این بود که ما صرفا از روی جهل با هم دعوا نکنیم، پیغمبر همان بت پرست‌ها را هم رها می‌کرد زندگیشان را بکنند. پیغمبر که آمد، اسلام که آمد بین بت‌پرست‌ها هم اختلاف شد. جایی که اصل حق اصل هدایت آن هم یک چیزی که تا قیامت است، گوشه‌هایی از آن را توضیح خواهم داد بعدا.

جریان‌‌‌سازی ضد حضرت

این جریان اگر می‌خواست کسی بیاید فرهنگ مستقر را بزند، عرض کردیم با او چه می‌کردند. فاطمه زهرا سلام الله علیها چه کار کرده. عرض می‌کنیم شب‌های آینده بعضی از جملات حضرت. یکی از کارهای که حضرت کرده این بوده که این اجماع موهوم را با خروجش به گونه‌ای که ضد روایت ایجاد کرده نشه جعل کرد ازبین برده. هر سخنی می‌فرمود روایت بدل برایش می‌ساختند. الان گفته شده بعضی از عزیزان ما دارند آن وری‌ها هم می‌گویند امیرالمومنین هم مثل ما فکر می‌کند، اما در مورد حضرت زهرا ، اگر هم بگویند نمی‌شود خودشان هم میدانند لذا یک چیز دیگری به جایش می‌گویند، چرا؟ چون ضد روایت ایجاد کرد. چون شما فرض کنید ۱۵ سال دیگر بروید قم بگویید قبر ایه الله بهجت کجاست؟

خاک بر فرق من و تمثیل من، کفش حضرت زهرا هم نیست ایه الله بهجت روحی فداه. شما ۱۵ سال دیگر بروید حرم حضرت معصومه بگویید قبر ایه الله بهجت کجاست، هیچکسی نداند، هیچکس. چه طور ممکن است؟ مردم از شهرهای دیگر می‌آمدند مدینه می‌گفتند دختر پیغمبر کجاست؟ نمی‌دانیم! این ضد روایت است. حضرت هرچه می‌گفتند جعل می‌ساختند، خلا ایجاد کرد. بگویند کجاست. چه کسی نماز به او خوانده؟ مگر کم کسی بوده است؟ این از مسائل مسلم بین مسلمین است. حضرت عمار دوبار تاسی کرد به حضرت زهرا

هم مقداد که از دنیا رفت هم ابن مسعود که از دنیا رفت شبانه مخفیانه دور از چشم سومین حاکم مسلمین دفن کرد شبانه. کتک مفصل هم خورد، چرا چون می‌خواست بگویند ابن مسعود و مقداد حاکمیت شما را قبول ندارند که به آن‌ها نماز بخوانید. از چه کسی یاد گرفته بود؟ همه می‌دانند یک شخصیتی در سطح دختر پیغمبر

همین حالا در جامعه ما مرحوم حاج آقا مجتبی تهرانی اعلی الله مقامه شریف، مرحوم آیه الله خوشبخت اعلی الله مقامه شریف و امثالهم، آیه الله مصباح رحمه الله علیه، نثار روح مطهرش یک صلوات بفرستید. شان این است که حاکم مسلمین نماز بخواند. همسر مکرمه امام به رحمت خدا رفت از دنیا رفت حاکم مسلمین نماز خواند.

بلانسبت بلا تشبیه فرض کنید چه کرده با ضد روایت، فقط برای تقریب به ذهن می‌گویم صبح می‌خواهند بیایند شییع حاج قاسم تشییع ایه الله خوشبخت، ناگهان بگویند نیست. شب دفن شده است. این تا صد سال آینده هم خبرش سرد نمی‌شد. آن بزرگواری که غرق شد و از دنیا رفت، خدا همه ما را مورد مغفرت و رحمت و مغفرت خودش قرار دهد که یک اختلافاتی هم ما برداشتم بود که شاید داره، فرض کنید صبح می‌امدیم می‌دیدیم دفن شده دیشب جایی که نمی‌دانیم این تا دویست سال خوراک خبری می‌شد. همین کار را کرد صدیقه طاهره. صبح آمدند دیدند نیست. اختلافی که اجازه ندادند ائمه به یک قرن و دو قرن تمام شود.

آمدند عرض کردند یا علی می‌خواهیم نماز بخوانیم. واقعا هم نماز خواندنی است فاطمه زهرا. در روایت است «خُلِقَتِ اَلْأَرْضُ لِسَبْعَةٍ» خدا زمین را به حرمت هفت نفر خدا خلق کرده «بِهِمْ يُرْزَقُونَ بِهِمْ يُمْطَرُونَ» به برکت اینان خدا به همه رزق می‌دهد، به برکت اینان خدا باران می‌باراند گفتند اینان چه کسانی هستند، فرمود: «هُمُ اَلَّذِينَ شَهِدُوا اَلصَّلاَةَ عَلَى فَاطِمَةَ» فرمود هفت نفری که بر مادر ما، فاطمه نماز خواندند، امیرالمومنین فرمود: «ما کنت الذی یخالف امرها» من کسی نیستم که امر فاطمه را اطاعت نکنم «و وصیتها الی فیکما» موضوع مردم مدینه نبودند.

تبدیل اجماع، به عدم اجماع

وصیت او را به من در مورد شما دو نفر موضوع مردم مدینه نبودند که، وصیت او را به من در مورد شما دو نفر. ما شیعه‌ها داریم جاهز هم دارد، در عباسیه گفته است. آن اجماع موهومی که همه بعد از پیامبر توافق کردن اسلام همین است. فاطمه زهرا سلام الله علیها با یک خروج غیر قابل انکاری، اجماع را تبدیل به عدم اجماع کرد. طبیعی است فحش بدهند. در شب‌های آینده توضیح خواهم داد، عموم مسلمین از همه چیز بی‌خبرند، عموم مسلمین محبان اهل بیت هستند، حرف من اینجا افراد خاصی است؛ تصمیم گیرندگان، همه‌ی مردم آمریکا که در قتل حاج قاسم شراکت مستقیم ندارند، اصلا خبر ندارند دنیا چه خبر است. نفت سوریه را آمریکا می‌برد یا نمی‌برد. چه میدانند. یعنی نمی‌دانم که می‌دانند یا نمی‌دانند‌. اجماع را نابود کرد. سعد ابن اوباده یک بیعت خشک و خالی نکرد بکشیدش. والله لا یخالفنا احدا الا قتلناها این جمله‌ی طلایی آن آقا است. حالا فاطمه زهرا سلام الله علیها همه چی را زده است. چی کارش باید کرد؟ حالا من دیگه وارد توسل بشوم. توسلم هم ادامه‌ی بحثم هست. روزها گریه می‌کرد. مکان‌های عمومی، اما شب‌ها، آقا در روایات هست جایی مهمان ناخوانده نشوید. مهمان ناخوانده دعوت کنند، می‌آیند به استقبالتان می‌آیند بدرقتان می‌کنند عزیزید. اما وقتی آدم جلو در پارکینگ ما اگر همسایه ماشین پارک کند، خجالت می‌‌‌کشم در خانه‌اش را بزنم که ماشینت را بردار؛ چه برسد به این که ساعت ۲ بروم خانه‌اش. آن فاطمه‌ای که امیرالمومنین فرمود در طول عمرش به من رو نزد، محدث قمی در بیت الاحزان می‌گوید_ چون می‌دانید در خیابان نمی‌توانست حرف بزند؛ ماموران حکومتی نمی‌گذاشتند، شب‌ها می‌رفت در خانه‌ی مهاجر و انصار در می‌زد و می‌رفت داخل؛ سرزده؛ چون اگرم علوم بود کجا می‌رود هم باز نمی‌گذاشتند که برود. بعد معلوم نبود که کجا می‌رود. آن کسی که امیرالمومنین فرمود به پدرش و من هم تا می‌توانست رو نمی‌زد، بین ۳ روز تا ۴۰روز برای دفاع از امیرالمومنین به هر کس و ناکسی رو زد. شب‌ها برمی‌گشتند، امیرالمومنین خجل بود. می‌گفت علی جان استر آماده کن فردا هم می‌رویم. یکی آمد گفت فاطمه جان، بی بی جان یا سیده النساء این شور و حرارتی که تو داری خود علی ندارد! این رفتاری که تو می‌کنی علی نمی‌کند؛ علی یک گوشه نشسته است. فرمود چون من از پدرم شنیدم «مَثلُ الْامامِ مَثَلُ الْکعْبَةِ»؛ من دورش می‌گردم. مگر آن روز (این را من عرض می‌کنم) که در جنگ احد علی بن ابی طالب ۱۶بار با ضربه‌ی سنگینی که خورد با صورت به زمین خورد، فکر کردند علی کشته شد، دوباره ایستاد از پدرم در احد یک تنه دفاع کرد مگر اجازه داد پدرم وارد نبرد بشود. سرباز ندارد سپر که دارد دورش می‌گردم‌. همه‌ی وجودش را...

دستم اگر شکسته شد در ره یار چه غم/ آن به آن و دم به دم محسن من فدای تو/ من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان، شانم احل بود با فرشته‌ها نشست و برخاست کنم/ قال عالمی می‌خرم از برای تو

به هر جا رفت، به هر کس گفت طعنه‌ها شنید. گاهی انقدر حرف زشت بود که می‌فرمود کاش بدنیا نیامده بودم. این هم می‌فرمود که همه بفهمند برای دفاع از امیرالمومنین چه کرده است. همه‌ی عمرش را وجودش را، یتیمی بچه‌هایش را، نشان قبرش را فدای دفاع از امیرالمومنین کرد. هیچی از او نماند همه را فدای علی کرد. دیدند اوضاع خراب است؛ یک سعدی که در بستر افتاده‌است باید کشته شود، باید یک کاری اش بکنیم. چی کارش کنیم؟ هر روز یک جا می‌رود، مردم را به خروش آورده است. ممکن است تحریکش جواب بدهد. مردان و زنان را در خانه‌هایشان دعوایشان می‌شود. گفتند دیگر باید کار را تمام کرد. عده‌ای را فرستادند در خانه‌اش. گروه اول که آمدند رفت پشت در. چون حرمت او را می‌شناختند. اول جلسه عرض کردم؛ غلام خادم هم که می‌خواستند بروند، گفت ان فیها فاطمه. نگفت ان فیها علی، نگفت ان فیها حسن. گروه اول که آمدند حضرت صدیقه طاهره (س) آمد پشت در و فرمود ما عزاداریم. آبرو داریم. رجعوا باکین. با گریه برگشتند. دیدند نمی‌شود، اگر برگردند حقانیت او مستقر می‌شود. گروه دومی را فرستادند. اینها شروع کردن به حرف‌های نامناسب زدن. دیگر با اینها صحبت نکرد. شروع کرد به صحبت با قبر پیغمبر (ص) صحبت کردن..... اینها هم برگشتند. دید اینطور نمی‌شود. باید کاری کرد. اتظلم النار باب دارها و ایت النور...

دانشگاه صنعتی شریفسخنرانی
۱
۰
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه صنعتی شریف
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید