مقدمه
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم، بسمِ اللّهِ الرّحمنِ الرّحیم وَ بِهِ نَسْتَعِینَ و صلی الله عَلَی سَيِّدِنَا وَ نَبیِّنَا وَ آله الطاهرین.
جهت شادی ارواح طیبه شهدا، روح همه گذشتگان، حضرت امام، ذوی الحقوق، پدر و مادرهایمان، معلمان و اساتیدمون، صلوات.

اهمیت ماه مبارک رجب
ببخشید که هفته پیش نیومدم، مریض بودم، ببخشید که خدمت نرسیدم، این هفته مریض نیستم، ولی گلویم درد میکند و کمی میتوانم صحبت کنم؛ ما در ابتدا با یک بحث اخلاقی در خدمت عزیزان بودیم که در این ماه مبارک رجب هم که ماه فوقالعادهای هست و به عبارتی ابتدای سال سلوکی هست. کسانی که بحث سالها را دستهبندی میکنند؛ مثلا سال قمری و شمسی و میلادی و... یک سال سلوکی هم میگویند. یعنی کسانی که میخواهند سالک الی الله باشند، اول سالشان رجب است. به همین دلیل کتاب شریف مفاتیح با اعمال رجب شروع میشود. به خاطر اینکه این ماهی هست که با « یا من ارجوه لکل خیر» خدا در این ماه ریخت و پاش کرده است. در روایات داریم که یک ملکی از آسمان هفتم، به نام ملک «داعی» (یعنی فراخوان میدهد)، هر شب ندا میدهد «طوبی للطاهرین. طوبی للذاکرین» یعنی در این ماه خوش به حال کسانی که اهل توجه و تجرد و سلوک و دقت هستند. این ماه رجب که به نوعی گاهی اوقات بیان شده است که از ماه رمضان بالاتر است. در برخی از روایات میفرماید که ماه رجب ماه خداست، ماه شعبان ماه رسول الله است و ماه رمضان، ماه امت است. در بعضی از روایات اینطور است که شهر الله ماه رمضان است، ماه رجب ماه امیرالمومنین است و ماه شعبان ماه پیغمبر است. اگر هم حتی اینطور باشد که ماه مبارک رمضان بالاترین ماه باشد، مقدمات جدی آن در این ماه رقم میخورد. میدانید که انسانیت و نشئهی انسانی در این ماه رکوردش خورده است. مبعث همین است. مبعث در حقیقت نشئهی انسانی است که حضرت ختمی مرتبت رکورد را زد. به این تعبیر مسامحه ای؛ چون ماه اقتضا داشت. این ماه چنین اقتضائی داشت. این مهم است که رکورد در چنین ماهی خورده است و انشاءالله از دقت در این ماه و برنامه در این ماه غفلت نکنیم و هر کس به فراخور حال خودش یک برنامهی چهل روزه داشته باشد. اگر از اول ماه شروع کردهاید که بهتر اگر نه از امشب شروع کنید. برنامهای که قلق آن دست خودتان آمده است. مثلا فرض کنید در برنامهی شما یک حزب قرآن، سه رکعت نماز شب (اگر هم شب نشد در روز)، یا یک سری ترک محرمات مثل دروغ گفتن و نگاه به نامحرم ... به صورت جدی است. برخی از چیزهایی هم که شاید حرام به آن معنا هم نباشد ولی وقتی انسان آن را کنار میگذارد، متوجه میشود که صحنه تغییر کرد. مثل اینکه اینستاگرام را کنار بگذارید. شاید فکرکنید این توصیه خیلی ریز و جزئی است ولی این را بپذیرید. به دلیل اینکه اینستاگرام محلی است که انسان تکثر خاطر پیدا میکند و طیران خیال در آن زیاد میشود، مثلا اینستاگرام را پاک کن! چهل روز اینستاگرام را پاک کن بعد ببین تاثیری میبینی یا نه؟ امتحان کن. الان در ذهنتان میگویید عجب شقالقمری هم گفت بکن! نه واقعا این کارها را انجام دهید، اثر دارد. این همنشینی با حق آثار دارد. بعد شما حال خودتان را میتوانید نگاه کنید که دارد حالتان مساعد و معنوی میشوید. چهل روز یک برنامهی این چنینی را انجام دهید و الان هم ماه آن است. یکی از این برگه ها را به ما بدهید.
توصیه به داشتن برنامه و دانستن توفیق از خدا
روایتی که اینجا بیان میکنیم، دارد که « قالَ رسولُ الله لِعَلیٍ ... » این توصیههای حضرت رسول به امیرالمومنین است که «یا علیّ، أوصیک فی نفسک بخصال، فاحفظها عنّی. ثمّ قال: اللهمّ أعنه.» {حدیث 29 وصایای رسول اکرم (ص) به امیر المومنین (ع)} اینها را توضیح دادیم. یک سری خصالی حفظ کن، آن را برنامه کن. شما شب یک سورۀ حشر بخوان؛ ده دقیقه قبل از خوابیدن وقت بگذار. بعد گفتیم این «اللهمّ أعنه» هم معنیاش این است که برای خودت فاکتور نکن دیگر؛ خدا کمک تو بود. « وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ» {هود، 88} این توفیقش مال خدا بوده است. یک کسی داشت قرآن را حفظ میکرد ولی نمیتوانست قرآن بخواند. به آقای جاودان داشت میگفت و من دزدکی شنیدم. واقعا استراق سمع نکردم، من کنار ایشان بودم. گفت بخاطر اینکه قرآن که حفظ میکردی، میگفتی «من حفظ کردم. ببین چه حافظهای دارم من.» بادت را خالی میکنم. اگر گذاشتم دیگر قرآن بخوانی. طرف میگفت دیگر یک خط نمیتواند قرآن بخواند. تنبیه شد. البته این تنبیهها خوب هستند، یعنی معلوم است خدا به او لطف داشته؛ یکی زیر گوشش زده است. گاهی اوقات آدم وقتی که خیلی برای خودش نوشابه باز میکند، خداوند پوزهاش را به خاک میمالد. شاید تعریف کرده بودم برای خودم چه اتفاقی افتاد. من از نوجوانی تا الان با وضو هستم. خدا اساتیدمان را خیر بدهد، به ما وضو گرفتن را یاد دادند، ما میدیدیم که وضو میگیرند. شاید از چهارده سالگی تا الان وضو دارم. (غیر از دستشویی و خواب و غیره دیگر.) یک موقعی به فکر این بودم که عجب من وضو دارم ها، از 14 سالگی تا الان مثلا وضو دارم. آقا رفتم دستشویی. بیرون آمدم، آمدم وضو بگیرم، دیدم وضو یادم رفته است. هرچه ایستادم، دیدم وضو یادم نیست. دو نفر بیرون بودند، من میخواستم بروم از آنها بپرسم. ترسیدم که شاید فکر کنند که من میخواهم امتحانشان کنم، بگویم که «وضو بلدی؟». باز هم یادم نیامد. فکر میکنین آخر چکار کردم؟ گوگل کردم تا یادم آمد! یعنی مردِ به این گندگی، وضو یادم رفت!
خدا اینی که قارون وقتی که دارد هی الدرم بلدرم میکند بهش میگوید « ... وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ» {قصص،76} ؛ میگوید « وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ » {قصص،76} ما دادیم! بعد گفت « قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ...» {قصص،78} من خودم تلاش [کردم] و زحمت [کشیدم]. نه آدم باید همیشه باید در ذهنش باشد « ..وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ .. »{هود، 88} ما واقعا هیچی نیستیم. اگر خدا یک لحظه از آدم بگیرد، هیچ چیز یادش نمیماند. پس ما چیزی نیستیم. « وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ» {یس،68} میشکند خدا، میشکند آدم را. خب پس این هم«اللهمّ أعنه» یعنی خدایا ما کارهای نیستیم. پس باید یک چیزهایی را خصال بکنیم و بگوییم خدایا تو درستش کن. اینهایی که تو گفتی را من میخواهم انجام دهم. هدایت در این هاست، من میخواهم انجام بدهم.
جایگاه بالقوه انسان
حالا باز من قبل از اینکه وارد این بحث بشوم به یک چیزی خیلی تاکید کنم، که در این چیز خیلی تاکید شده است. ببینید ما به دلیل اینکه کلا مثل یک بالن هستیم؛ آن سویی؛ یک جای مخصوص داریم، مثل این بادکنک گازیها که هست؛ یک جای مخصوصی داریم که آن در آسمان است که اصلا این در قرآن مفصل و مرتب آمده است. راجع نه انسان کامل، بلکه راجع به ما. خودمان. گفتند این نیست که انسانِ کامل مسجود ملک است، آمده است که « إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ » {حجر،28} ما بشر را خلق کردیم از یک گل لجن متعفن. « فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ » {حجر،29} یعنی تا این نفخهی الهی را در آن دمیدیم، این شد مسجودِ ملک. این یعنی چی؟ یعنی همهی ما مسجود ملکیم؟ نه. یعنی ما پتانسیلی داریم که مسجود ملک باشیم. یک بالقوهای وجود دارد در ما که این میتواند مسجود ملک باشد.
یک آیهی دیگر [بگویم] در قرآن، آیات ۱۱ سورهی مبارکهی اعراف اینگونه دارد که « وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ »{اعراف،11} ما شما را خلق کردیم، شما را تصویر کردیم، بعد به ملائکه گفتیم سجده کنید. کی؟ آدم را؟نه شما را. آدم ابوالبشر را نه. آن آدم ابوالبشر به عنوان یک نمونه قبلهای و مثالی اتفاق افتاده است. وگرنه این به او میگوید؛ به تعبیر علامه طباطبایی ذیل همین آیهی سورهی مبارکهی اعراف، آیهی ۱۱ میگوید این گواه بر نشئه است. خب حالا آقای قاسمیان اینها را داری میگویی که چه بگویی؟ حرف این است. ما چون یک مکان طبیعی داریم، خب؟ پس از نفخهی الهی، ولمان کنند میرویم در جای طبیعیمان قرار میگیریم. کافی است ولمان کنند.
فلسفه واجبات و محرمات
این بحث ترک محرّمات اصلا فلسفهاش این است. یک آیین نامه نیست، که طبق فلان آییننامه شما بیایید یک کارهایی نکنید. محرمات و واجبات خلاف آنچیزی که تقریبا در ذهن ما هست، [که] فکر میکنیم آیین نامههایی وجود دارد، محصول بکن نکن است. گفتند این آییننامه ها را رعایت کن. و حال آنکه دقیقا برعکس است. یعنی چی؟ یعنی یک چیزهایی واقعیت دارد، رویش آیین نامه زدند. برای همین قرآن راجع به این خبائث، راجع به واجبات راجع به محرمات تعبیر را نگاه کنید؛ میگوید پیغمبر آمده است که چه کار بکند؟ « وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ » {اعراف، 157} یعنی این طیب است، حلال شده است. این خبیث است، حرام شده است. نه اینکه چون حرام شده خبیث شده است. نه اینکه قمار و خمر و میسر و گوشت سگ و میته و از این چیزها با این آییننامهای که ما گفتیم خبیث شده است. نه؛ خبیث بوده است ما آیین نامهاش را گفتیم. پاک و طیب بوده است، ما آیین نامه حلّیتش را گفتیم. انقدر مصلحت داشته است. مصلحتش که میرفته است بالا، ما آن را میکردیم مستحب. دیگر انقدر مصلحتش بالا بوده است، ما میکردیم واجب. دیگر خیلی مصلحت داشته است.
اهمیت واجبات نسبت به نوافل
برای همین است که علماء اخلاق یک حرف مهمی دارند؛ میگویند قربی که فرائض درست میکند، نوافل درست نمیکند، اگر با دقت باشد. یعنی نماز فریضه، همین نماز واجب ظهر و عصر، این منجنیقش برای پرتاب خیلی آمادهتر است نسبت به نوافل. من این را نمیگویم که نوافل نخوانید، نه. نوافل چون شیرین کاری دارد درِش، از این بابتش یک چهرهای دارد. چون یک شیرین کاری دارد، خدا از آدم نخواسته است، جهنم هم ندارد، آدم این شیرین کاری ها را که میکند، این شیرین کاریها، به چشم میآید، به نظر میآید. ولی واقعا اگر شما حساب کنید، یک نافله خیلی مشتی با یک فریضه مشتی، آن فریضه بالاتر است، واجب بالاتر است. معنی اش این است که شما را بیشتر پرتاب میکند. فریضه است، معنیاش یعنی این است.
چون یک شیرین کاری دارد، خدا از ما نخواسته جهنم هم ندارد، آدم این شیرین کاری ها را که میکند این شیرین کاری ها به نظر می آید، ولی واقعا اگر شما حساب کنید یک نافله خیلی مشتی با یک فریضه مشتی است.
این فریضه بالاتر است، واجب است، یعنی بالا تر است. یعنی شما را بیشتر پرتاب میکند آن موقع اگر قرار شده به منجنیق به مکان اصلی کلا این (نامفهوم) که در ماه مبارک رمضان میگویند که افضل الاعمال چیست؟میگویند کلا افضل الاعمال است. نه اینکه افضل الاعمال ماه رمضان است. این بر ماه رجب تاکید بیشتری دارد. چرا؟ به دلیل اینکه موقعیت به شدت برای پرش آماده است. موقعیت آن برای کندن خیلی آماده تر است، میگویند این دست و پاهایش را بردار خودش میپرد و انسان یک تناسب ملکی پیدا میکند و مناسب حال و روز ملک میشود.
شیطان می آید شیطان نمی آید ملک می آید ملک نمی آید این ها هم این طور نیست که شیطان همین طور می آید یا ملک همین طور می آید یا نمی آید کلا عوالم آن سویی یک مدل دیگر است براساس واقعیات چینش می شود. مثلا اگر میگویند در قیامت یک نفر بالاتر است نه اینکه رفته روی قله ایستاده یا روی کوه ایستاده بالاتر است یعنی اصلا بالاتر است اگر میگویند روح جلوی صف ملائکه است، ملائکه پشت او هستند « يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا »روح اعظم ملائکه ایستاده، بعد ملائکه پشت او صف بستند یعنی واقعا جلوتر است یعنی خودش جلوتر است، خودش برتر است. اصلا آن جا همه چیز واقعی است آن جا براساس این تعارفات و اینکه او را گذاشتند رئیس و این ها نیست. اصلا سنخ آن این طور نیست « هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ» می خواهید به شما خبر دهم که شیطان روی چه کسی می نشیند؟ این طور نیست که شیطان روی هر کسی بنشیند« تَنَزَّلُ عَلى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ »گناه کار که باشد تناسب که با شیطان پیدا کند، شیطان به او وحی میکند. ما مثل موج رادیو میمانیم که بستگی داره چه میگیرد یعنی وقتی می پیچد موج آن فرکانس آن به او بخورد، میگیرد. این بستگی دارد که این موجود با چه هم فرکانس میشود شما این محرمات را ترک کنید خود به خود ملک می نشیند« إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ »ملک آنجا می نشیند نه اینکه اعتبارا به ملائکه می گویند برو این طور نیست. موج این دقیقا میگیرد موج آن بگیرد ملائکه می نشینند بعد ملک شروع به صحبت با او میکند. همین طور ملک با او صحبت میکند. ملک جلوی او را میگیرد خیلی وقت ها تصمیمات انسان حرکاتش حرکت نکردن هایش به القای ملکی دارد انجام میشود. یعنی ملک به او القا میکند.
حضور ملک
این چیزها برای انسان کامل نیست. فقط برای ائمه نیست. اصلا همین که ما در قرآن درباره مؤمنین داریم « َأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ» با روحی از جانب خود خدا تایید میشود، یعنی دم به دم القا ملکی می ماند. این خوب نیست یک نفر پاسبان آدم باشد؟ کافی است این کار را انجام دهد، باور بفرمایید اگر کسی چهل روز بنایش این باشد که گناه نکند، نه این که گناه نکند، دمبهدم القا ملکی میبیند، اصلا نمیگذارند شب ساعت بگذارید.
آقای جاودان می گفتند :کسی ساعت بگذارد مشرک است. برای چه ساعت میگذاری؟ ملک شما را بیدار میکند. شما انجام بده، ببین ملک بیدار میکند یا نه. شما یک مدتی برو، می بینی شب ساعت سه بیدارت میکنند، ملک دارد بیدار میکند، بلند شو حرف بزنیم. چشم هایت اگر باز شد، بعد خوابیدی، نماز صبحت قضا میشود، این قاعدهای دارد. اگر برای نماز شب بیدار شدی، شدی؛ نشدی نماز صبحت قضا میشود. چون که میگویند من بیدارت کردم. طرف بیدار میشود، میبیند پنج دقیقه مانده ساعتش زنگ بزند، همگیمان دیدیم. وقتی میگوییم بگذار این پنج دقیقه را هم بخوابیم، تمام است. این به خاطر این است که به القا ملکی بیدار شدی، برای چه می خوابی ملک بیدارت کرد. اصلا واقعا لازم نیست کسی ساعت بگذارد. شما کافی است چهل روز بنا را بر این بگذارید که گناه نکنید، نه این که گناه نکنید.
برنامهای برای رهاشدن انسان
لذا این الورع عن المحارم الله خیلی چیز عجیبی است. من برایتان مستدل کردم برای اینکه کافی است، این کیسه ها از روی بالن بیافتد، این خود به خود در مکان اصلی خود قرار می، چون مکان اصلی اش آن جاست و این چیزی که ما اینجا داریم یک درصد قابل توجهی از آن برای اینه که انجام نده، مثلا دروغ نگو. بعد شما میبینید که این دروغ گفتن تاثیر دارد؟ مثلا شما چهل روز خبر فوروارد نکن. خبری که فلانی زن خود را طلاق داده و آن مال را بالا کشیده و از این دست...
شما تاثیر آن را ببین. اگر بگویی من این کارها را هیچ کدام نمیتوانم بکنم. به فردی گفته بودند بر عکس نخواب عقل را کم میکند. گفت عقل چیست؟ گفت: ولش کن تو بخواب. همین که ما را آوردند یعنی ما جز این ها نیستیم. ما پای این حرف ها هستیم. کسی هم نیامده من را نگاه کند، آمده حرفهای خدا و پیغمبر(ص) را گوش دهد. خودتان هم به اراده خودتان نیامدید. ناصیه تان(موی جلو پیشانیتان) را گرفتند، آوردند؛ گفتند پای صحبت خدا و پیغمبر(ص) بنشین. اگر کسی واقعا بتواند و عزم کند که آن عزم را هم از خدا می خواهیم نه اینکه من عزم میکنم، یک برنامه پنج آیتمی، برای طاعت و عبادت و این ها برای خودتان بگذارید. قلق خودتان هم که در دستتان هست میدانید چقدر را میشود چهل روز انجام داد، جوگیر نشویم. از آن طرف بنایتان را بر این بگذارید که گناه نکنید مثلا دروغ نگویید، غیبت نکنید، خبر را فوروارد نکنید، صحنه نبینید، چشمتان خورد استغفار کنید. تعبیر شیخ رجبلی خیاط این است که تا چشمتان خورد بگویید «یا خیر حبیب و محبوب». میگفتند از دل آدم میرود. الان شبهایی است که ملک داعی فریاد میکند «این الرجبیون». «طوبی للطاهرین. طوبی للذاکرین» این اول ماه سلوک است.
مقدمه آیات مربوط به جریان امام شناسی و پیامبر شناسی
آیه ٢١٣ سوره مبارکه بقره را میخواهیم مبنا بگذاریم بر یک بعدی از جریان امام شناسی و پیامبر شناسی. ابعاد مختلف دارد .اما چون بحث ما میخواهد قرآنی باشد، یکی از آیات غرر هست. برخی آیات حکم قاعده دارند. آیه ٢١٣ سوره بقره « كَانَ ٱلنَّاسُ أُمَّةً وَحِدَةً فَبَعَثَ ٱللَّهُ ٱلنَّبِيِّنَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ ٱلْكِتَبَ بِٱلْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ ٱلنَّاسِ فِيمَا ٱخْتَلَفُواْ فِيهِ...» {بقره،213} چون این آیه وابسته به دسته آیهای است، بحث تفسیری مطرح هست. مذاکره علم است. این آیه را ادامه میدهیم؛ میخواهیم آیه را خوب ببینیم، آیه وابسته است. از آیه ٢٠۴ سوره بقره تا ٢١۴. در این جلسات فضای آیات را با حوصله بررسی میکنیم. تا آن موقع خیلی بهره میبریم انشاءالله.
معرفی دوگانه انسانها
در این آیات قرآن دو گروه را معرفی میکند. اگر خود آیات هم جلوی شما باشد، خیلی بهتر است. دو گروه را قرآن معرفی میکند؛ من بخواهم حاق مطلب را بگویم باید از اینجا بگویم، وگرنه خود آیه کامل است؛ آنطور درست پیچ و مهرههایش در نمیآید. یکی در 204 گفته میشود و دیگری در ٢٠٧. آن موقع یک پیام کلی میدهد که دوگان یکدیگر هستند. « وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ، وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ، وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ » {بقره، 204-206} و گروه دیگر، تقدیم به امیرالمومنین، جانم علی، البته اینها به معنی امیرالمومنین نیست، این آیات شأن نزولشان امیرالمومنین است.نه اینکه معنی این آیه یعنی امیرالمومنین. نه؛ این در حقیقت دارد یک گروه دیگری را [مطرح میکند.] در مقابل آن گروه، این دوگانهها را میگذارد. حالا شما در این پاندول کدام طرف هستی، باید بنشینیم ببینیم چه خبر است.
«وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَاد»{بقره، 207} آن موقع این را که میگوید، میرود سراغ یک پیام برای اینکه مناسبتهای اجتماعی «فِي السِّلْمِ كَافَّةً» میخواهیم باشیم، باید چطوری باشیم. چه طوری برویم در السِّلْمِ كَافَّةً، همه باهم میخواهیم در سِلم برویم، یک پایهای باید داشته باشد.
منافقین از منظر قرآن
اجمالا نشان میدهد یک گروهی از بحث منافقین در جامعه اسلامی هستند، یک گروهی هستند نه از آن دسته آدمهایی که مثلا ضعیفالایمان اند و اینها؛ چون که ما یک بحث فی قلوبهم مرض در قرآن داریم که مربوط به آدمهای ضعیفالایمان و اینهاست. نه؛ اینها کسانیاند که صاحب تئوریهایی برای گرفتن حاکمیتها هستند. در آیه دارد. اینها حرفهای تئوری بسیار زیبایی میزنند با مبانی فوقالعاده! شما به عبارتی فکتان میافتد!
«يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا» در حیات دنیا واقعا شما را به شگفت میآورند! قَوْلشان هم شما را به شگفت میآورد. حرفهای شگفتانگیز میزنند. حالا بعدا معلوم میشود.
قرآن، شاخصهای عملیاتی میدهد. چون حرف شگفتانگیز خیلیها میزنند. میگوید «وَ إِذا تَوَلَّي» اینها معلوم است که حرفهای شگفتانگیز را برای رسیدن به «ولایت» میزنند. به سرپرستی. برای رسیدن به سرپرستی و کار را دستگرفتن، یکسری حرفهایی را میزنند که اتفاقا به قدری این جریانی که با مبانی دیگری در حکومتهای دینی تئوری تولید میکند، خطرناک است که برای این دسته از منافقین است که اتفاقا قرآن وقتی میخواهد بگوید آقا! چه کسانی دشمن اند، مثلا میگوید: «لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا».{مائده، 82} یهود و اشرکوا اینها را میگوید دشمن اند، بعد، در سوره منافقین میگوید «دشمن میخواهی، اصلا اینها اند!» «هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ»{منافقون،4} اصلا اینها دشمن هستند. یعنی معلوم است اینها با یکدیگر در یک نظام فکری، عمل میکنند همانطوری که در سورهی حشر آیهی 11 میگوید « أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ» {حشر،11} یعنی اینها در یک نظام برادری عمل میکنند. این نظام برادری ممکن است آگاهانه هم نباشد، فرض کنید اینگونه نباشد که طرف واقعا میخواهد با اهل کتاب برادری کند، با آن علم، با علوم زمینی اینگونه نمیخواهد لزوما این کار را انجام دهد، ولی این کار را میکند. برادری میکنند و اتفاقا چون قرب برای آنها ایجاد میشود، پالسهایی اینها به یکدیگر میدهند. « أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِنْ قُوتِلُوا لَا يَنْصُرُونَهُمْ وَلَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ»{حشر11و12} اینها به یکدیگر پالس میدهند، چون صاحب یک منطق فکری شدهاند؛ حرفهای مشابه میزنند، منطقهای مشابه دارند، اینها حرفهایشان هم خیلی شیک است. این را بدانید «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا »{بقره،204} در حیات دنیا حرفها خیلی تر و تمیز است. پیغمبر را به شگفت میآورد، چه رسد به ما. پیغمبر را من باب بحث زمینی دیگر، یعنی این حرفها ما مومنین را به شگفت میآورد.
برای همین است که «إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ»{نساء ،145} این درک اسفل من النار یعنی پایینترین مرتبه جهنم، حکایت از یک واقعیتی میکند که این پایینترین و بدترین حالت است. بدترین حالت برای یک شخص و برای یک مسئول و برای یک جامعه و برای کسانی که میخواهند بروند و یک حاکمت را بگیرند، تولی پیدا کنند؛ این است که در یک منطق دینی یک حرف کاملا غیردینی بزنند. و اتفاقا این تولیشان روی بحث خانواده میافتد. یعنی دفاع موزائیکی خانواده را به هم میزند. « وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ»{بقره،205} میزند در نسل. شیکترین حرفها را امروز شما میتوانی در قالب نسل بزنی که در آن اهلاک نسل داشته باشد، اهلاک خانواده داشته باشد، خانواده بنیان نباشد. بهترین حرفهای متعالی و مترقیانه با اهلاک خانواده میتوان زد. شما میتوانی راجع به کار خانمها، راجع به نحوهی ارتباط زن با شوهر، راجع به سن، راجع به تعداد بچه و ... میتوان آنقدر حرفهای با مبنای دینی زد که فک آدمها را آورد پایین و اتفاقا آن کسانیکه مامور هستند که این کار را انجام دهند، چون اینها اول به واسطهی کار رسانهای شان دارند «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا » یعنی سایتهایشان را میبینی، روزنامهها را میبینی، حرفها را میبینی، قوانین را میبینی، میگویی دمشان گرم. یعنی باید اینجور بشود که بگوییم آقا دمش گرم. بعد همینجوری آرا را در میآورد، میرود تولوا. معلوم است از همان اول، بحث تولوا بوده. میخواسته کار را دست بگیرد، در مقابل آن کسانیکه «الَّذينَ إِن مَكَّنّاهُم...» یک کارهای دیگری میکنند.
آنها هم یک برنامههای دیگری دارند. مومنینی که «الَّذينَ إِن مَكَّنّاهُم فِي الأَرضِ» آنها هم میروند کار را بگیرند منتها اینجوری. با یک برنامهی دیگری. این نکتهای که میزند در بحث 1. اقتصاد که شاخصش حرث است. 2. میزند در بحث خانواده با شاخص نسل.
شاخصه اهلاک در حرث و نسل
حالا یک کسی مثل فخر رازی حرث را من باب «نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ» به زن هم گرفته. ولی حالا. همینجور نگاه میکنیم چون بعضی چیزها حالت نماد دارد. مثلاً ما داریم « اَللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي اَلْخُبْزِ» ؛هدیه است. خدایا نان ما را با برکت بکن «وَ لاَ تُفَرِّقْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ الخبز» بین ما و نان جدایی نیفکن «فَلَوْ لاَ اَلْخُبْزُ مَا صُمْنَا وَ لاَ صَلَّيْنَا وَ لاَ أَدَّيْنَا فَرَائِضَ رَبِّنَا » اگر نان نباشد ما نماز نمیخوانیم. مثل همین که میگوییم نان بٌری نکن، نان علامت اقتصاد است. علامت مال و اقتصاد است. نان یک چنین شاخصهای داخلش دارد. وقتی میگویند حرث و نسل، دارند عملاً دوتا شاخصه میگویند که از اینها بحثهای حکمرانی هم در میآید که بالاخره شاخصههای اقتصادی را روی حرث بستن، روی کشت بستن، خودش یک نکتهای دارد که بعداً البته اینجا هم بررسی نمیکنیم ولی نکاتی دارد. ولی روی بحث اقتصاد پیاده میکنند، روی بحث نسل و خانواده هم پیاده میکنند. با بهترین حرفها. بعد میگوید شما از این حرفها بگذر. میخواهی ببینی چه کرده یک جریانی، نه اینکه بیاید بگوید مقام معظم رهبری و فلان بعد همه کار خودشان را بکنند. میگوید اینجوری نیست. ببین در این دو شاخصه چه کار کرده؟ برو شاخصها را مواظب باش الان. چون که میروند به سمت اهلاک حرث و نسل. برو ببین اتفاقات چگونه افتاده. برنامهها چگونه است.
ممکن است خیلی وقتها همین حرفهایی که امروزه ما کاملاً پذیرفتهایم! آقا بگذار فضای مجازی آزاد و رها باشد. این درست است. انسان باید بتواند از لای منجلابها خودش را بیرون بکشد. به به! عجب حرفی! بابا دمت گرم! بگذار تجربه کند جوان. اگر تجربه نکند فلان! میبینی که آدم یک نظام وادادهی مثلاً خانوادگی را دارد دینی میکند این حرف. اینها از آن چیزهایی است که اهلاک حرث و نسل آن موقع داخلش دارد. من الان نظری راجع به فضای مجازی ندادم! نمونههایی از اینجور بحثها را میگویم. قرآن هم اینجا هم در سوره منافقون میگوید «إِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ» حرف میزنند، تو گوش میدهی. حرف شنیدنی است. خلاصه یک دسته از آدمهای اینجوری در مقابل دستهی دیگری. که حالا این دستهها را بررسی میکنیم. چندتا آیهی خیلی مهم در این دستهها وجود دارد.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ عَلَى آله الطَّاهِرِينَ.
اللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَةَ وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بنیها بِعَدَدِ ما اَحاطَ بِه عِلْمُکَ
اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَ في كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً و َناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً
یابن الحسن. یابن الحسن. یابن الحسن
آقاجان اتَرانا نَحُفُّ بِكَ وَاَنْتَ تَاُمُّ الْمَلاَ آیا میشود دور شما حلقه بزنیم؟
أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنَا وَأَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُزْجَاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَا
و تَصَدَّقَ عَلَینا... آقا جان! ماه رجب هست.
انَّ اللّهَ یَجزی المُتَصَدّقینَ
روضهی امام هادی(ع) هست، میدانی مصیبت کجاست؟ امام ما را کشان کشان بردند به مجلس شراب، مرد خدا کجا و این همه تحقیر! وای بر ما.
مرد خدا کجا؟! در این هیأت هفتگی ها هم باید گریه کردن را یاد گرفت، باید خوب گریه کنی!
مرد خدا کجا و این همه تحقیر! وای بر ما. بگویم یا نه؟! بزم شراب و (؟)تطهیر!
چون گریه کردی دو بیت دیگرش را هم میخوانم:
هر چند بینِ ره بدنت را کشید و برد
دست کسی به زن و بچهات نخورد
بارانِ نیزه نیزه نسیم تنت نشد
دست کسی مزاحم پیرهنت نشد
همه بگوییم: حسین...
برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «مکتوبات هیأت الزهرا (س) دانشگاه شریف» کلیک کنید.