زن؛ بخش زیبای آفرینش
زن، آن بخش زیبای آفرینش بشر است. این بخش زیبا بهطور طبیعی با اندکی درپرده بودن همراه است. این خاصیت ِاین بخش زیبا و لطیف ِوجود انسانی است. این پرده را دریدن و آنچه را که باید با نظم و قانون پیگیری شود، -آن نیاز غریزی انسانی، چه در زن و چه در مرد- بیقانون و بینظم در جامعه رواجدادن، بزرگترین خیانتی است که در درجۀ اول به زن و در درجۀ بعد به همۀ بشریت –زن و مرد- انجام گرفته؛ این کار را سیاستهای غربی کردهاند. (13/4/86)
به کام مردان
این یک نقطۀ مثبت، ولی سطحی و ظاهری است؛ در کنار این، نقاط منفی فراوانی وجود دارد. کسی که قطعاً به او ظلم میشود، زن است؛ زیرا مردی که همسر این زن است، با زنهای متعدد دیگری ارتباطات عاطفی و جنسی دارد. ارتباطات کاملاً خودمانی و صمیمی دارد که کمتر از آن را با عیال خودش ندارد! این برای زن بزرگترین ضربه است. (30/4/76)
اجتماع آری، اختلاط خیر
در عرصۀ فعالیتها اسلام حدودی را معین کرده است که این حدود، به زن و اجازه داشتن ِاو برای فعالیت مربوط نیست؛ مربوط به اختلاط زن و مرد است که اسلام روی این مسئله حساسیت دارد. اسلام معتقد است که مرد و زن باید یک نوع مرزبندی میان خودشان در همهجا -در خیابان، در اداره، در تجارتخانه- داشته باشند. اختلاط و امتزاج زن و مرد، مثل اختلاط و امتزاج مردان با هم و زنان با هم نیست. این را باید رعایت کنند. هم مرد باید رعایت کند، هم زن باید رعایت کند. اگر این حساسیت اسلام نسبت به روابط و نوع اختلاط مرد و زن رعایت بشود، همۀ کارهایی که مردان میتوانند در عرصۀ اجتماعی انجام بدهند، زنان هم، اگر قدرت جسمانی و شوق و فرصتش را داشته باشند، میتوانند انجام بدهند.
مغرور باشید
تکبر برای مرد حرام است؛ ولی برای زن مستحب است که نسبت به مرد بیگانه، متکبر باشد. زن باید اینطور برخورد کند. حالا گاهی همین تکبر را این خانم با همان غرور اسلامی دارد و فرض کنید چادر مشکی هم سرش نیست. آن عزت و مناعت و غرور زنانه در مقابل جنس مرد، میتواند حتی با بیچادری هم تحقق یابد و صدق کند و وجود داشته باشد. (4/9/71)
پرهیز دو جنس، ویژگی اصیل فرهنگهای اصیل
در غیرغرب، در هرجای دیگر دنیا شما نگاه کنید، این جدایی دو جنس و پرهیز دو جنس از یکدیگر وجود دارد؛ مخصوص اسلام نیست. منتها اسلام، این را با یک حدودی مشخص کرده است. در همهجا هست؛ در هرجا به یک نحوی است؛ در اسلام هم به این شکلی است که ما به آن محرم و نامحرم میگوییم.
این به معنای عدم ورود یکی از دو جنس در محل حضور جنس دیگر نیست، بهمعنای عدم تماس اینها باهم نیست، بهمعنای عدم همکاری اینها با هم نیست، بلکه معنای خاصی است که: هر آن چیزی که «فتنۀ جنسی» ایجاد کند -گویا ملاک در شرع مقدس اسلام این قرار داده شده- فتنۀ جنسی که واقعاً هم فتنۀ بد و خطرناکی است و مایۀ ابتلای انسانهاست، مخصوص یک کشور، دو کشور، اینجای دنیا و آنجای دنیا نیست؛ هرجا و در هر سطحی که زن و مرد دچار این فتنه بشوند، برای اینها گمراهی و غفلت و لغزش به وجود خواهدآمد. شرع مقدس اسلام بنا را گذاشته است این گنداب را بخشکاند؛ راهش هم همین است.
لذا شما میبینید که با هم بودن زن و مرد نامحرم در یک اتاق تنها، در صورتی حرام است و در صورتی مکروه است... در حالیکه همین زن و مرد نامحرم چنانچه در کوچه، در یک جای دیگر، کسی نباشد و جای مسدودی نباشد، جای قفلشدهای نباشد و با همدیگر هم باشند، بودنشان با هم اشکالی ندارد، حرف بزنند، صحبت بکنند. (16/7/74)
صحنه متعلق به شماست
ما در زمینۀ پوشش خانمها نظر اصولی داریم و معتقدیم که زن میتواند نیمی از پیکر جامعه و نیمی از تلاش و حرکت انقلابی هر جامعهای را تشکیل دهد و در کشور خود ما همین واقعیت بوده و هست. چنانکه اگر امروز کسی به کشور ما بیاید، حضور زنان را در همۀ فعالیتهای عظیم عمومی و انقلابی کشورمان مشاهده میکند. لذا ما معتقدیم زن میتواند فعال باشد و در جامعه حضور سازنده داشته باشد و به این اصل پایبند هستیم.ما در زمینۀ پوشش خانمها نظر اصولی داریم و معتقدیم که زن میتواند نیمی از پیکر جامعه و نیمی از تلاش و حرکت انقلابی هر جامعهای را تشکیل دهد و در کشور خود ما همین واقعیت بوده و هست. چنانکه اگر امروز کسی به کشور ما بیاید، حضور زنان را در همۀ فعالیتهای عظیم عمومی و انقلابی کشورمان مشاهده میکند. لذا ما معتقدیم زن میتواند فعال باشد و در جامعه حضور سازنده داشته باشد و به این اصل پایبند هستیم.
منتها، ما با پوششی که تمدن غربی روی انگیزههای نادرست بر زنان تحمیل کردهاست، مخالفیم. (1/11/64)