
حوالی ایام اربعین بود. یک روز صبح داشتم تلگرامم رو چک میکردم که دیدم دیشب بعد از این که من خوابیده بودم، محمدمهدی یک پیام به من داده:
«سلام. مسئول ستاد ۱۷ ربیع وامیستی؟»
حقیقتش یکم جا خوردم! خیلی بیمقدمه بود! یک مقدار بالا پایین کردم و بدون هیچ شک و تردیدی مسئولیت رو قبول کردم که بتونیم ان شاء الله برای پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و حضرت صادق (علیه السلام) کاری انجام بدیم.
با کمک رفقا شروع به برنامهریزی کردیم که بتونیم کارهایی متفاوت از قبل بکنیم. ولی حادثه ناگواری رخ داد که همه چیز رو عوض کرد و چندین روز فقط به دعا گذشت، و با این حال قضای الهی این بود که امیرحسین بعد از دو ماه نوکری به دیدار اربابش بره و ما رو تو این دنیا تنها بگذاره. ولی هیچ وقت علم ارباب نباید زمین بمونه ... نه! اشتباه گفتم. درستش اینه که هیچ وقت علم ارباب زمین نمیمونه! من و تو که کارهای نیستیم رفیق ...
به هر طریق بود مجددا سعی کردیم که در زمان محدودی که داشتیم، فکر کنیم و این عید رو با رنگ و بوی دیگری پاس بداریم. تصمیم گرفتیم که به یاد امیرحسین در محلهی کمبرخوردار فرونآباد بستههای ارزاق پخش کنیم، برای مردم اونجا جشن بگیریم، ایستگاه صلواتی برپا کنیم و برای بچهها هم مسابقهای برگزار کنیم تا در شادی این عید بزرگ اون منطقه سهمی داشته باشیم.
به ذهنمون رسید که در سطح دانشگاه و مرکز خدمات فناوری و نوآوری – که این روز کمکم داره حیات خودش را پیدا میکنه و شبیه روزهای قبل کرونا میشه - ، هم این عید بزرگ رو پاس بداریم و هم یاد رفیقمون رو زنده نگه داریم. برای این منظور هم، بسته شکلات و یادنامهای به یاد امیرحسین آماده کردیم و بین همدانشگاهیهامون پخش کردیم.
امسال هم مثل هر سال تو مسجد باصفای دانشگاهمون جشن گرفتیم و ایستگاه صلواتی کنار مسجدمون رو برقرار کردیم. ایستگاهی که با یک تخمین اشتباه در آمار مواد اولیه، باعث شد تا پاسی از شب مشغول پخش شربت باشیم و نهایتا تصمیم بگیریم که فردای مراسم هم ایستگاه داشته باشیم!

با دعوت از استاد موحد امین و برگزاری کرسی تلاوت، برناممون رنگ و بوی قرآنی گرفت. تلاوت آیات پایانی سوره حشر استاد و افرادی که همراه با استاد از قرآنهای روی رحل، تلاوت رو پیگیری میکردند حقیقتا فضای قرآنی خاصی به مسجد داده بود. بعد سخنرانی حاجآقای اسکندری و مدحخوانی مداح خوشنفسمون، حاج محمدآقا رستمی، برقرار بود که مثل همیشه حسابی به فیض رسوندن.
ایشالا خودشون خادمی همه بچههای هیأت الزهرا (سلام الله علیها) که واقعا حال خوبی نداشتن، ولی پاکار وایسادن رو قبول کنن و ثواب خادمی کردن بچهها به روح امیرحسین برسه. برای شادی روحش یک صلوات بفرستین ...
برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «مکتوبات هیأت الزهرا (س) دانشگاه شریف» کلیک کنید.