ویرگول
ورودثبت نام
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریفمکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه صنعتی شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

دست به دامان ثقلین(6) - آفت بزرگ عبادت

قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى‏ إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً (کهف 110)

یکی از آفات جدی ای که هر عمل عبادی شخص مومن را تهدید می کند، ریاء و سمعه است. یعنی آنکه فرد عملش را برای آنکه مردم ببینند یا بشنوند انجام دهد. این آفت بزرگ، عمل انسان را بی ارزش می نماید یعنی نه تنها از مقبول واقع شدن آن جلوگیری می کند بلکه به نظر فقهای مشهور شیعه، حتی مانع صحت عمل نیز می­گردد و عمل باید از نو انجام شود. خطر بزرگتر این آفت این است که این عمل طبق تصریح روایات، شرک در عبادت به خدای متعال هم هست که «إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيم[1]»‏

مرحوم کلینی به سندی استوار در کتاب شریف کافی، از امام صادق علیه السلام چنین نقل می نماید : عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي قَوْلِ‏ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- « فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً» قَالَ «الرَّجُلُ يَعْمَلُ شَيْئاً مِنَ الثَّوَابِ لَا يَطْلُبُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ إِنَّمَا يَطْلُبُ تَزْكِيَةَ النَّاسِ- يَشْتَهِي أَنْ يُسْمِعَ بِهِ النَّاسَ فَهَذَا الَّذِي أَشْرَكَ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ أَسَرَّ خَيْراً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ خَيْراً وَ مَا مِنْ عَبْدٍ يُسِرُّ شَرّاً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ شَرّاً [2]»

در این روایت شریف، امام صادق مصداق شرک در عبادت به خدای متعال را که در آیه فوق مطرح گشته، مسئله انجام عبادت برای آنکه دیگران آن را تحسین کنند بیان می دارند. در نهایت سنتی از خدا را توضیح می دهند که اگر فردی کار خیر یا شری را نهانی انجام داد، خدا آن را ظاهر می کند. (البته این سنت خدا مانند بقیه سنت های الهی قابل تغییر توسط خود اوست)

این نکته را می توانیم در کتاب شریف عروه الوثقی که حاوی فتاوای سید محمد کاظم یزدی علیه الرحمه است نیز دنبال کنیم. این کتاب آن قدر مهم است که فقهای شیعه برای بیان نظرات خود، به این کتاب حاشیه می زنند و تفاوت نظرشان را با سید یزدی بیان می دارند. ایشان می فرماید: « (مسألة 8): يشترط في نيّة الصلاة بل مطلق العبادات الخلوص عن الرياء، فلو نوى بها الرياء بطلت، بل هو من المعاصي الكبيرة، لأنّه شرك باللَّه تعالى[3]»

ایشان عبادت ریایی را اساسا باطل و گناهی بزرگ می شمارد زیرا شرک به خداوند متعال است.

اما در ذیل این آیه در تفسیر عیاشی که از تفاسیر روایی بسیار متقدم شیعه است، روایتی با مضمون دیگر نیز می­یابیم. این روایت درصدد بیان یک مصداق خاص برای عبادت خداست و آن هم معرفت امام است. در مقابل شرک در این عبادت، سر تسلیم فرود آوردن به غیر امام در امر خلافت پیامبر خواهد بود :

: «عن سماعة بن مهران قال سألت أبا عبد الله ع عن قول الله: «فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً» قال: العمل الصالح المعرفة بالأئمة، «وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً» التسليم لعلي لا يشرك معه في الخلافة- من ليس ذلك له و لا هو من أهله[4]».

در پایان از خداوند متعال می خواهیم که به حق مناجات های سیدالشهداء در لحظاتی قبل از شهادت، همه ما را در مسیر عبادت خالصانه برای خداوند متعال قرار دهد و ثابت قدم نگه دارد.

[1] لقمان 13

[2] الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص: 294

[3] العروة الوثقى فيما تعم به البلوى (محشى، چاپ جامعه مدرسين)، ج‏2، ص: 441

[4] تفسير العياشي، ج‏2، ص: 353

دانشگاه صنعتی شریف
۰
۰
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه شریف
مکتوبات هیات الزهرا(س) دانشگاه صنعتی شریف
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید