یادش به خیر!
از وقتی کرونا اومد، تقریباً از اوایل اسفند ماه پارسال بود که دیگه خوابگاه طرشت رو ندیدم.
یادمه اون اوایل که ورودی جدید بودم، یه بار یکی از بچههای اتاق بغلیمون داشت آهنگ گوش میداد و صداش توی اتاق ما هم میومد. آهنگ خوبی نبود.
عزیزدلم رو صدا کردم و بهش توضیح دادم درسته بعضی آهنگها گوش کردنش هیچ اشکالی نداره، اما در عوض بعضی از آهنگها هم هستن که از نظر شرعی حرامه. فکر نمیکردم، اما از حرفم استقبال کرد و این قضیه بهونهای شد برای آشنایی ما. یادش به خیر!
در حال رانندگی
در حال رانندگی بودم که دیدم تو ماشین جلویی، یک خانم صندلی عقب نشسته و حجاب نداره. چون فقط ایشون و راننده توی ماشین بودن، حدس زدم اسنپ و تپسی باشه.
سرعتمو زیاد کردم رفتم کنارشون. بوق زدم تا راننده نگاه کرد به سمتم. اشاره کردم که به مسافرش بگه حجابشو درست کنه. بعد هم رد شدم رفتم جلوشون.
فکر نمیکردم متوجه شده باشه، ولی تو آینه دیدم به اون خانم یه چیزی گفت و ایشون هم حجابشو درست کرد.
نماز صحیح
توی نمازخونه بودم و نماز جماعت تموم شده بود.
یواش یواش داشتم میرفتم بیرون که دیدم یه نفر داره نماز میخونه اما سجدهی نمازش رو درست به جا نمیاره.
بعد از این که نمازش تموم شد، رفتم نزدیک و بهش توضیح دادم که سجدهی درست چه شرایطی داره. از این که تونستم تو چیزی که نمیدونست راهنماییش کنم حس خوبی داشتم.
آزادی تا نواب!
میدون آزادی یه موتوری دیدم که خانمش حجابش افتادهبود. نزدیکش شدم به راننده گفتم روسری خانمت افتاده. بعد هم سرعتم رو زیاد کردم و رفتم. پنج دقیقه بعد نزدیک نواب دیدمشون که اون خانم حجابش رو درست کردهبود.
امام باقر علیه السلام میفرمایند:
«إنَّ الأمرَ بِالمَعرُوفِ و النَّهیَ عَنِ المُنکَرِ سَبِیلُ الأنبِیاءِ و مِنهَاجُ الصُّلَحَاءِ» (وسائل الشیعه، ج١٦، ص١١٩)
همانا امر به معروف و نهی از منکر، راه انبیای إلهی و شیوه صالحان است.
برای ورود به کانال پیامرسان تلگرام «مکتوبات هیأت الزهرا (س) دانشگاه شریف» کلیک کنید.