ای خوبتر از خوبان، وی دوستتر از جانم
ای آنکه به چشمم بِه از صد گل ریحانم
محبوبتر از لیلی، محجوبتر از شیرین
با من تو چه کردی؟ چون اینگونه پریشانم
این دیده چه کار آید، گر روی تو نتوان دید؟
پنهان مکن رخسار از دیدۀ گریانم
محتاج به رویت من، دلبسته به مویت من
بستهست به تو جانم، زین بیش مرنجانم
«دور از تو شوم روزی» گفتی و نفهمیدی
دوری تو نَتوانم... دوری تو نَتوانم...
عزیز، بهمن ۱۴۰۱