
یکی بود،یکی نبود غیر از خدای مهربون هیچ کس نبود
دختری بود با موهای بلند که همیشه با گلهای صحرا موهای زیبایش را میبافت و بعد از اینکه موهایش در هم گره میخوردند و راه فرار ز یکدیگر را گم می کردند ، بازشان میکرد و به دل باد می سِپُرد، آخ که چه لذتی دارد این دیوانگی در دل صحرا، اسم دختر زیبای مو مشکی ما جیران بود، جیران چشم آهوی ما عاشق نواختن بود، روزی که موهای زیبایش را باز کرده بود و به دورش ریخته بود و با اون لباس زیبای گل گلی زردش در میان صحرا دلبری میکرد و با موسیقی دلنوازی که مینواخت همه را مجنون میکرد، غزالی را دید که در دل صحرا میدوید، جیران نگاهش را به غزال دوخت. شیری، روباهی و یا گرگی دنبالش نمیکرد پس چرا با این سرعت میدود؟! به دنبال چیست؟ با نگاهش غزال را دنبال کرد، غزال به سمت غاری رفت و وارد آن شد و پس از آن سیهی پدیدار شد و هیچ چیزی با قدرت چشم آن هم چشم انسان قابل دیدار نبود، جیران قصه ی ما بسیار کنجکاو شده بود، سازش را گوشه ای گذاشت و به سمت غار شروع به حرکت کرد در تمام مسیر، چشمش به غار بود و به هیچ چیزه دیگر توجه نمیکرد، تا به غار رسید؛ میخواست وارد غار شود اما میترسید، نگاهی به پشت سرش انداخت میتوان گفت مسیری طولانی طی کرده بود اما چرا خبری از غزال نبود ؟! و یا بچه های فرضی که در ذهن جیران بود که شاید غزال با این عجله آمده است به بچه هایش غذا دهد، اما گویا هیچ نشونه ای از غزال ها نبود، این موضوع باعث شد جیران هم ترسش بیشتر شود و هم شدت کنجکاویش، خلاصه دل به دریا سپرد و وارد غار شد، همه جا تاریک بود، تا چشم هایش به تاریکی عادت کند کمی طول کشید، میخواست برگردد، اما نوری به چشم هایش خورد رویش را برگرداند ، چیزی را که داشت میدید باور نمیکرد! فرشته ای بود با بال های سفید و زیبا ، قلبش به تپش افتاده بود
فرشته شروع به سخن کرد: سلام بر جیران دختر زیبای صحرا
جیران سکوت کرد، هنوز گویا نتوانسته بود این اتفاق را هضم کند
فرشته از جیران سوالی پرسید: در طی مسیر که می آمدی چه دیدی؟!
جیران این بار به خودش آمد و با لکنت و همراه با کمی ترس گفت: اِه،اِمم سلام چیزه خاصی ندیدم، همان صحرای همیشگی!!!
فرشته پرسید آن پروانه هایی که از ۱۲ رنگ مختلف تشکیل شده بودن و دقیقا در رو به روی تو به رقص در آمده بودن را دیدی؟!
جیران سکوت کرد باورش نمیشد همچین چیزی بوده باشد و ندیده باشدش.
فرشته پرسید آن پری دریایی که در چشمه شنا میکرد و موسیقی میخواند آن را چطور دیدی؟!
جیران اصلا باور نمیکرد چیزی به نام پری دریایی وجود داشته باشد... و فقط با چشم های درشت شده از تعجب به فرشته نگاه میکرد!
جیران به زبان آمد و گفت: همه ی اینهارا همین امروز در مسیرم قرار دادین چرا که من در طی این سال ها هیچ کدام از این هارا ندیده بودم و من فقط به غار چشم دوخته بودم برای همین هیچ کدام از اینهارا ندیدم.
فرشته لبخندی زد و گفت: سال هاست این پری دریایی در این چشمه زندگی میکند و هر روز گل های زیبایی در صحرا میروید و پروانه ها به دوره این گل ها به رقص در می آیند، اما تو در طی زندگیت، زمان هایی که به صحرا میآمدی تمام حواست به موهای زیبا و سازت بود، و از این همه شگفتی که در اطرافت وجود داشت لذت نبردی و همیشه در دل گله مند بودی چرا دختر شهر نیستی تا بتوانی زیبایی های بیشتری ببینی و غافل از اینکه در نزدیکیت پری دریایی زندگی میکند و از چشمه عسل جاری میشود و در دل کوه طلا
القصه زمان آن رسیده من تو را با خود ببرم، چرا که زمان زندگیت در دل صحرا تمام شده است.
جیران به حرف آمد و از چشم هایش اشک جاری شد و از فرشته خواست فقط یک شانس دیگر به او دهد
فرشته گفت: در تمام ۲۱ سال زندگیت هر روز برایت یک شانس بوده و تو نادیده اش گرفتی، وقتت تمام شده و تو فرصت هایت را از دست داده ای.
جیران خاموش ماند از این همه جِهالَت و ندیدن، فقط کافی بود دو قدم حرکت کند تا بتواند زیبایی های بیشتری را ببیند و از این همه زیبایی بیشتر لذت ببرد.
گاهی وقت ها زندگی ما به همین منوال میگذره، تمام توجهمون و روی یک موضوع میزاریم و خیلی از فرصت ها و نعمت های زندگی رو نمیبینیم و به خودمون که میایم خیلی زود دیر میشه و تایم زندگیمون خاطمه پیدا میکنه.