
از وقتی که به تماشای فوتبال علاقه مند شدم همیشه یکی از آرزوهام رفتن به ورزشگاه بود، تو رویاهام خودمو تصور میکردم که لباس تیم محبوبم رو پوشیدم موهام رو با کش همرنگش بستم و روی لپ هام خط رنگی کشیدم، در طول مدت بازی سرپا وایمیستادم و تیمم رو تشویق میکردم.
ما هیچ وقت قرار نبود تماشاگر نما باشیم، هیچ وقت نمیخواستیم وقتی نتیجه نگرفتیم به داور و یا بازیکنان ناسزا بگیم، ما در بدترین حالتش شاید فقط جیغ می کشیدیم
ما میخواستیم مثل همه دخترهای دنیا پا به استادیوم فوتبال بذاریم و احساس بازی ها رو از نزدیک لمس کنیم، بخندیم، گریه کنیم و خاطرات فوتبالیمون رنگ و بوی بیشتری داشته باشه.
همین...
ما هیچ وقت فکر نمیکردیم خواستمون به قیمت از دست دادن جونمون باشه
سحر عزیزم اگه یه روزی رویامون به حقیقت پیوست، قبل از شروع بازی تیم آبیمون، به احترام تو یک دقیقه سکوت می کنیم ما برات شعارهای قشنگی درست می کنیم تا یادت بدون ترس در آزادی حضور داشته باشه...
آسوده بخواب دختر آبی قشنگ