سر در گریبان آغوش خود
صدای سرخ سیلی روی صورتم داغ می‌شود
موهایم را فریاد می‌کنم بر سر باد
من در این معبدگاه ردپای روح شکسته
به که سجده کردم
به کدامین گناه خندیدم
که نگاه خسته ام
ردپایی که به سمتم می آید را دعا نمی‌کند
می‌شنوم
می‌شنوم که در این جاده هم اذان نمی‌گویند
