وقتی پایتون را شروع میکنی، همهچیز خیلی زیبا و خیلی ساده به نظر میرسد. سینتکس ساده است، نیازی به تعریف کردن نوع دادهها نداری (int و str و…)، و با چند خط کد میتوانی کارهای خفنی انجام دهی. پایتون مثل یک دوست مهربان است که مدام بهت لبخند میزند.
اما… این روز ها بالاخره یک جایی تمام میشود!
یک روز به خودت میآِیید و میبینید برنامهتان دارد در حافظه غرق میشود، اسکریپت کندتر از لاکپشت اجرا میشود، یا با یک باگ عجیب روبهرو شدهاید که هیچ سرنخی از آن ندارید.
من هم این مسیر را رفتهام. و میخواهم از تجربهی چند اشتباه رایج در پایتون بگویم که خود من (و خیلیهای دیگر) مرتکب شدهایم و چطور میشود از آنها دوری کرد.
اوایل کار، وقتی میخواهیم کدهایمان سریعتر نوشته شوند، همهی متغیرها را بیرونِ توابع و به صورت گلوبال تعریف میکنیم تا همهجا در دسترس باشند.
کجا به مشکل میخوریم؟ وقتی پروژهمان بزرگ میشود و چندین فایل و ماژول داریم. ناگهان متوجه میشویم یک تابع، مقدارِ متغیری را در جای دیگری از برنامه تغییر داده و کلِ سیستم به هم ریخته است (Debugging در این حالت تبدیل به کابوس میشود).
راه حل: تا جایی که امکان دارد، از توابع خالص (Pure Functions) استفاده کنید و متغیرها را به عنوان ورودی به تابع بفرستید
list برای همهچیز (بیتوجهی به ساختار داده)پایتون لیستها (list) را خیلی راحت در اختیارت میگذارد. لیستها همهکارهاند؛ میتوانی به آنها آیتم اضافه کنی، حذف کنی، و به هم بریزی.
اما وقتی تعداد دادهها بالا میرود (مثلاً صدها هزار رکورد)، جستجو در یک لیستِ معمولی تبدیل به یک فاجعهی زمانی میشود (پیچیدگی زمانی O(n)O(n)O(n)).
راه حل: اگر قرار است مدام جستجو (Search) انجام دهید، از مجموعهها (set) یا دیکشنریها (dict) استفاده کنید که جستجو در آنها با سرعت نور و به صورت O(1)O(1)O(1) انجام میشود:
این کار در پروژههای بزرگ باعث نشت حافظه (Memory Leak) و ارورهای عجیب در سیستمعامل میشود.
راه حل: همیشه از کلمهی کلیدیِ جادوییِ with (موسوم به Context Manager) استفاده کنید. خودش حواسش هست که بعد از اتمام کار، تمیزکاریهای لازم را انجام دهد:
در آخر بگم
پایتون زبان فوقالعادهای است چون بهت اجازه میدهد سریع یاد بگیری و کد بزنی؛ اما نوشتنِ کدِ «حرفهای» نیاز به رعایت همین ریزهکاریها دارد. شناخت این تلهها باعث میشود ساعتها وقت خود را صرف پیدا کردن باگهای عجیب نکنید.
تو هم اگر تلهای در پایتون میشناسی که روزگارِ کدزنیات را سیاه کرده بوده توی بخش نظرات بهم بگو