ویرگول
ورودثبت نام
اعظم توکلی
اعظم توکلیزنده بودن یعنی یک قلم و دفتر داشتن و جسارتی برای نوشتن ، سلام من اعظم توکلی هستم ، کسیکه نوشتن را راهی می داند برای آرام کردن قلب و ذهن
اعظم توکلی
اعظم توکلی
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

کلاس ما و ماجراهایش

کلاس زبان فارسی و باز هم‌ بازیگوشی های ِ ردیفِ سمتِ چپ کلاس .
زنگ تفریح بود و قرار شد نقشه ای طراحی کنیم که معلم زبان فارسی از امتحان گرفتن منصرف شود.
هرچند اگر امتحان هم می گرفت همه ی ما بیست که هیچ شاید چهل هم میگرفتیم‌ ، چرا ؟ و اما چراییش .
همیشه معلم یک نفر را انتخاب میکرد که لغات را دیکته بگوید و ما بنویسم و به این شکل امتحان گرفته می شد .
آن روز هم‌ همه با هم اتفاق نظر کردیم و یک نفر کلمات آن روز را روی تابلو نوشت و بقیه هم وارد برگه کردند که اگر معلم قصد امتحان گرفتن کرد اماده از قبل داشته باشیم و یک نفر هم همان لغات را امتحان بگیرد. .
نمی دانم چرا در این کلاس بیشتر از همه وقت بدجنسی و شیطنت به خرج می دادیم ، اصلا حالمان خوب می شد و لذت میبردیم که آزار و اذیت را به حد برسانیم و ریز ریز بخندیم .
همه هماهنگ شدیم.
معلم وارد شد ،حضور و غیابش طبق معمول صورت گرفت .
رو به همه ی ما کرد و گفت امروز امتحان املا نداریم، تا ما قصد کردیم جشنی با سوت و دست و هورا بگیریم پرید وسط ذوق کردن کوتاهمان و گفت امروز میخواهم امتحان میان فصل را بگیرم و نمره اش در کارنامه اثر دارد .
همه ی ما با شاخی روی سرمان از تعجب و با قیافه ای آویزان و در هم به هم زُل زدیم ، یقینا در دلش جشن گرفته بود که به خیال خودش توانسته حالِ ما را بگیرد ، ولی باز هم اگر خدا ببندد دری ز رحمت گشاید در دیگری .
نگاهی به ساعتش کرد و گفت وقت داریم و ۱۵ دقیقه ای درس جدید را می دهم و بعد امتحان را میگیرم ، از سمت چپ شروع کنید ردیف به ردیف پاراگراف به پاراگراف درس را بخوانید تا به آخرش که رسیدید و تمام شد بعد امتحان را شروع میکنیم و در این فاصله من باید برگه های کلاس قبل را تصحیح کنم تا به اطلاع دفتر برسانم و چند سوال امتحانی هم طراحی کنم.
شاخک هایمان به کار افتاد که الان وقتِ نقشه ای جایگزین است ‌. واقعا نظیر نداشتیم .
نفر اول شروع کرد پاراگراف اول را خواند ، نفر دوم پاراگراف بعد و تا نفر سوم ادامه داشت .
معلم غرق در تصحیح برگه ها بود . نوبت به سه نفر بعد رسید ، چشمکی به هم زدیم و دوباره از پاراگراف اول شروع کردیم به خواندن .
شاید باورتان نشود ولی ردیف سمت چپ کلاس که حدودا ۱۲ نفر می شدیم توانست پیروز میدان شود و کل کلاس را از امتحانی ناجوانمردانه رهایی بخشد،به این شکل که پاراگراف ها را می خواندیم تا اواسط درس و دوباره از اول تکرار میکردیم و معلم متوجه نشد که هیچ گاه نگذاشتیم به پایان درس برسیم‌.
نزدیک به یک‌ ساعت طول کشید و کارش تمام شد ، گفت هنوز تمام نشده ما گفتیم نه .
باز نگاهی به ساعتش کرد و گفت وقت برای امتحان کم داریم ، چقدر امروز خواندنِ این درس طول کشید ، مجبورم جلسه ی بعد امتحانِ کلاس شما را بگیرم‌.
امروز همان امتحان دیکته را بدهید تا جلسه ی بعد.
املا هم تکلیفش معلوم بود ، خوراکی از قبل آماده .
زنگ خورد و تمام شد، به محض اینکه معلم پایش را از در بیرون گذاشت میهمانی ما هم شروع شد‌.
یک نفر با میز معلم ضرب گرفت و دیگری آوازش را خواند و چند نفری هم وسط کلاس به چشم میخوردند و بقیه هم در همراهی آواز صدایشان تا دفتر هم می رسید .
خلاصه کلاس روی آسمان بود. خوشحال که نقشه مان گرفته و پیروز میدان شده ایم‌ ،اگر چاره داشتیم مدال هم به خودمان میدادیم برای این برنده شدن.
کیفمان کوک بود که با خوردن هله هوله کامل تر شد و آن روز را قدرتمندانه به پایان رساندیم و در کارنامه ی شرارت هایمان ثبت کردیم‌.

ویرگول
۱۲
۲
اعظم توکلی
اعظم توکلی
زنده بودن یعنی یک قلم و دفتر داشتن و جسارتی برای نوشتن ، سلام من اعظم توکلی هستم ، کسیکه نوشتن را راهی می داند برای آرام کردن قلب و ذهن
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید