ویرگول
ورودثبت نام
اعظم توکلی
اعظم توکلیزنده بودن یعنی یک قلم و دفتر داشتن و جسارتی برای نوشتن ، سلام من اعظم توکلی هستم ، کسیکه نوشتن را راهی می داند برای آرام کردن قلب و ذهن
اعظم توکلی
اعظم توکلی
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

عاشقانه ای برای تو

قلم به دست گرفتم که هر چه به ذهنم می آید بنویسم ، بی وقفه نوشتم ، در آخر دیدم تمامِ دفتر تویی و دیگر هیچ .
به یاد می آورم روزی که تو را دیدم و نمی دانم چگونه و چطور در دلم آمدی ولی محال بود که حتی برای یک لحظه جایت را به دیگری بدهم.
یواشکی دوست داشتنت ، یواشکی از دور دیدنت ، در دلم میگفتم به دنیا بگو بایستد ، بگذار همه چیز بماند برای بعد ، فرصت را غنیمت بشمار و تا می توانی زُل بزن در چشمانش شاید این‌ نگاه هیچ گاه تکرار نشود.
حیران و سرگشته برای لحظه ای تو را نظاره کردن و همه چیز تو بودی و من وجودی برای خود نمیدیدم ، دلم می خواست قابل بدانی چشمانی را که جز نگاه کردن به تو چیزی برای تماشا ندارد و گاهی همین نگاه زبانی می شد که تمام ناگفته ها را بگوید .
دیدارت حربه ای بود که مرا مات و متحیر در همان زمان و مکان برای ابدیت میخکوب کرد.
رویای وصالت التیام و مرهمی است برای بیقراریم همانندِ خواب های خوب شبانه .
شبانگاه با یاد تو به خواب می روم ، شاید همان لحظه تو کنار نشستی و برایم لالایی می خوانی که در خواب بی تابِ شنیدنِ صدایت می شوم.
گوشه ای آرام با تویی که نیستی خلوت می کنم ، حرف هایم را برایت بازگو می کنم، دنج ترین جای دنیا آغوش توست که هیچ اتفاق زیبایی توان برابری با آن را ندارد ، مرا در آغوش بگیر که محتاجِ آنم ، به چشمانم خیره شو و تمام ناگفته هایم را بخوان،‌بگذار با لمسِ دستانت نفسم‌ به شماره افتد ، بگذار به مانند کوره ای آتشین وجودم در وجودت ذوب شود.
تو نمیدانی و من برایت می گویم ، لبخندت خالی می کند وجودم را از درد و غم ِ این زمانه حتی اگر کوتاه باشد و مختصر .
تو به ستاره ای می مانی که من آرزوی چیدنش را دارم و ای کاش در آسمان قلبت جایی برای من بود .
دلتنگ می شوم و در آرزوی گپ‌ زدن با تو لحظه ها به فکر فرو میروم که تو سرتاپا گوش باشی و با رغبت و اشتیاق دستانت را زیر چانه ات بگذاری و درمانده نشوی از پرگوییِ من .
همین حوالی باش نه دورتر زیرا وجودت تنها دلیلِ بودن برای من است‌ و صدایت تنها آوایِ دلنشین برای جلا دادن جان و تنم .
دوست داشتنت به مانندِ نوشیدنی ِ گرمی است که در یک روزِ سرد زمستانی وجودم را گرم می کند و اما دوست داشتن که به راحتیِ گفتنش نیست ، یعنی نفس بکشی به هوای نفس های او و چشم بازکنی به هوای دیدن او و من سال هاست که اینگونه ام .
می گویند عشق یعنی خودت را نبین ، یعنی دیگری را به خود ترجیح دادن و از خود گذشتن و من عاشق ترینم که خودم را در تو دیده ام.
همه ی این ها را به زبان آوردم که در نهایت بگویم تو را در گوشه ای از ذهنم پررنگ کرده ام ، هر روز می روم و دستی روی آن می کشم و تو را مرور می کنم ، دلیلش را می دانی ؟ می ترسم روزی فراموشی به سراغم بیاید و تو را هم با خود ببرد هر چند غیر ممکن است چنین چیزی روی بدهد.
کفش هایم به اجبار مرا میبرند به سمت و سویی که تو نیستی ولی بدان که دلم برای همیشه همین حوالی است ، هر جا که توباشی حتی اگر من نباشم.

ویرگولعاشقعشقدلنوشته
۷
۰
اعظم توکلی
اعظم توکلی
زنده بودن یعنی یک قلم و دفتر داشتن و جسارتی برای نوشتن ، سلام من اعظم توکلی هستم ، کسیکه نوشتن را راهی می داند برای آرام کردن قلب و ذهن
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید