زندگی ...

چه بازار شلوغی ، دختر تو که قصد خرید چیزی را نداری اینجا چه میکنی،قدم از قدم نمی شود برداشت ولی اشکالی ندارد گاهی همین شلوغی ها آدم را سر کیف می آورد .
زیر لب زمزمه اش کردم و به راه افتادم .
مغازه به مغازه ، یک نگاه و ادامه ی راه.
کیفی نظرم را جلب کرد ، چند رنگ مثل رنگین کمان ، موجی زیبا روی آن به چشم میخورد ، به دست که میگرفتم گویی من را به عالم کودکی میبرد ، همان وقت هایی که یک چادر گل گلی به سر می کردم و کیف به دست ادای مامان ها را در می آوردم ،
خنده بر لبانم نشست .
آرام گفتم تو را میخرم و برای تولدم به خودم هدیه می دهم ،حتما سوپرایز می شوم ، همیشه که نباید دیگران به من هدیه دهند ،یک‌بار هم خودم .
انگار آن روز هوای شیطنت داشتم
وارد پیاده رو شدم ، یک بستنی قیفی حتما

می توانست خستگی آن روز را به در کند ، بستنی به دست خودم را به جدول کنار خیابان رساندم و تصمیم گرفتم روی آن راه بروم ، چند قدمی برداشتم با خودم گفتم الان می گویند برای این دخترک اتفاقی افتاده است ، ولی در آن لحظه چیزی مهم نبود جز من و حال و هوایم.
روز خوبی بود ، حتی اگر قرار بود تعادلم به هم بخورد و نزدیک باشد از روی جدول به زمین بخورم.
آن روز تمام شد ولی وقتی آن را به یاد می آورم دلم می خواهد باز هم تکرارش کنم .
زندگی یعنی همین
همین چیزهای به ظاهر کوچک‌ که به چشم هم نمی آیند .
همین روزمرگی هایی که با وجود تکراری بودنش باز هم قشنگ است .
زندگی قدم زدن زیر باران بدون چتر است که قطره هایش روی صورتت بخورد و خیس شوی و یخ کنی و بگویی وای چه کیفی دارد.راه رفتن روی برگ های رنگارنگ پاییزی است که خش خش کنند و یادآور فصل هایی شوند که مدام در حال نو شدن هستند .
فارغ از همه چیز سوار بر سر سره ای شوی و جیغ کشان پایین بیایی .
زندگی شنیدن " خدا خیرت بدهد دخترم " از زبان پیرمردی است که نمی داند تنهایی چگونه خود را به داروخانه برساند و تو کمکش میکنی ،
خریدن آدامس از کودکی است که در خیابان برای کسب روزی اش وقت میگذراند و نگاه ملتمسانه اش به توست که یکی از آن ها را بخری که وقتی میخری گویی تمام دنیا را به او داده اند .
زندگی همان آخر شبی است که وقتی مینشینی و به کل روزت نگاهی میکنی به جای اینکه غمگین شوی یک آفرین به خودت میگویی که در آن روز دل کسی را نرنجاندی ، همان اول صبحی است که چشمانت را میگشایی و در دلت میگویی خدایا شکر که همچنان نفس می کشم و این دم و‌ بازدم ادامه دارد و من باز هم می توانم چهره ی زیبای امروز را ببینم‌.
زندگی دیدن کسی است که خیلی وقت است از تو دور است و دلت به اندازه ی تمام دقیقه ها برای او تنگ شده است و وقتی نگاهت به او

می افتد اشک‌ در چشمانت حلقه می زند و

فریادی از سر خوشحالی از دلت بلند می شود و یاداور این جمله می شوی
"زندگی دیدن یکباره ی تو و سر دادن جیغی است از سر شوق "
زندگی همین چیزهای به ظاهر پیش افتاده است که برای تک تک آدم ها رخ نمایی می کند ولی ما همیشه غر غر کنان روی از آن ها گرفته ایم و نمی دانم که به کجا خیره شده ایم و به دنبال چه هستیم

زندگی یعنی ...

شما بگویید