ویرگول
ورودثبت نام
Azad Nikooo
Azad Nikooo
Azad Nikooo
Azad Nikooo
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

تمرین نوشتن باعکس

دختر زیبایم عطرین ،شهریور امسال سه ساله شد. ان یک دختر پر جنب و جوش ، پرتحرک و کنجکاو که همیشه مشغول بالا رفتن از مبل و صندلی و یا بپر بپر کردن روی تخت است . به هر وسیله ای از قابلمه و کاسه ی آشپزخانه گرفته تا جعبه ابزار وجعبه خیاطی .. با دید اسباب بازی نگاه می کند و از هر چیزی که دور و برش می بینه برای خودش وسیله ی بازی می سازد . ان همیشه به دنبال یک سوژه است که باهاش بخنده یا دیگران را بخنداند ، هر وقت هم که زمین می خورد و یا بلایی سرش می اید خیلی گریه و زاری راه نمی اندازد انگار که وقت برای این ادا و اصول ها نداره و باید سریع برای ادامه ی کارهاش حرکت کنه .


تنها وقتی می توانی ساکت و آرام یه گوشه اتاق ببینی اش که مشغول رنگ کردن و یا قیچی کردن است. آن چنان محو بریدن می شود که دیگر انگار هیچ صدایی نمی شنود حتی باز و بسته شدن در و امدن پدرش به خانه را متوجه نمی شود ، وقتی هنگام قیچی کردن کاغذ نگاهش می کنی انگار که یک جراح متخصص، مشغول یک عمل جراحی پیچیده و حساس است . هماهنگ با باز و بسته کردن قیچی دهانش هم باز و بسته می شود.انگار که تمام سلولهای بدنش در تلاش هستند که به قیچی کمک کنند که روی خط حرکت کند.

ابتدا فقط خط های مستقیم را می توانست ببرد اما حالا در بریدن هر خط منحنی و دایره واری هم مهارت پیدا کرده است. اصلا نمی توانی توی کارها بهش کمک کنی . عطرین دوست دارد،هر کاری را خودش انقدر تکرار کنه که بالاخره یاد بگیرد. تقریبا بعد از اینکه کارش با قیچی وکاغذ تمام می شود تمام خانه غرق در تکه های بریده کاغذ می شود.

نقاشی کردن، بریدن، خاله بازی و حتی بپر بپر کردن و پاره کردن و شکستن همه ی این ها برای ان جنبه یاد گیری و مهارت ورزی دارد.در پس همه ی این دور ریختن ها و شکستن ها و خرابکاری ها، او می اموزد و یاد می گیرد.

بسیاری از اتفاقات و وقایع طبیعی که برای ما عادی و روزمره شده است برای او یک کشف جدید و یک دنیای تازه است . وقتی اولین بار سایه ی خودش را روی دیوار دید چقدر برایش هیجان انگیز بود .یا وقتی اولین با ر با فوت کردن در اب و صابون حباب درست شد . وقتی با هم آشپزی می کنیم و آن یک تخم مرغ را با شدت به لبه ی کاسه می زند، پوسته ی سفید و محکم شکسته می شود و ماده زرد رنگ چسبناک بیرون می ریزد توی چشمهاش ذوق و هیجان را می توانی ببیینی. یا موقعی که توی ماشین در حال حرکت هستیم و ان فقط به آسمان نگاه می کنه تا بتوانه ماه را پیدا کنه و تمام مدت دستش را به طرف ماه دراز می کنه و ان را به همه نشان می دهد ، حس می کنی این اولین بارکه ماه را می بینی ،برای او دنیای یک گنجینه است که در پشت هزاران در نهفته شده است و او با پیدا کردن یک کلید وباز کردن یک در به او نزدیک تر می شود.

،

وقتی یک کتاب را هر روزو هر ساعت برایش می خوانم ، چنان با دقت نگاه می کنه و گوش می دهد انگار که نمی داند که صفحه بعد با چه داستان و چه تصویری قرار است روبه رو شود.

به طور کلی دنیای ان با ما خیلی فرق می کند برای او همه چیز یک سوال است ، او می خواهد بداند، بشناسد و بفهمد. در مورد مسائلی که ما هم، خیلی از انها سر در نمی اوریم ، اما انقدر هر روز انها را دیدیم و شنیدیم که برای ما عادی شدند.

نمی دانم از کی، کجا و در چند سالگی، این همه شور و اشتیاق برای دانستن ، فهمیدن و یاد گرفتن و کشف کردن درانسان خفه می شود و دغدغه اش به جای بیشتر دانستن ، بیشتر داشتن می گردد.

دخترکودکان
۰
۰
Azad Nikooo
Azad Nikooo
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید