فکر میکنم ادم بیشترین ضربه ها رو از دوران کودکی میخوره ، خاطرات تلخ و بدی که تو گوشه ذهن ادم برای همیشه میمونن ، هیچ وقت یادت نمیاد اون خاطرات چی بودن ولی همیشه اثر ازار دهنده ی اونها رو با خودت داری .............. ترسهائی که نمیدونی از کجا سرچشمه میگیرن اما همیشه باهات هستن . اضطرابهائی که نمیدونی ریشه اش کجاست اما همیشه تو همه موقعیتهای مهم و نه چندان مهم ، باهات هستند ، من همیشه توی این ترسها و اضطرابها بودم بدون اینکه بدونم دلیل واقعی اونها چیه ، ولی الان دیگه نمیخوام اینطوری زندگی کنم ، همیشه با ترس و وحشت ! میخوام کودکی برام فقط یه عکس باشه بدون خاطره بدون بازتابش هیچ خوبی و بدی ، الان دو روزه که حالم خوبه ، به هیچی فکر نکردم جز اینده ، هر روز رو برای خودم یه گذشته قرار دادم که توش خاطرات خوب بسازم ، دوست دارم یه ماه بعد یه گذشته خیلی خوب و شاد تو ذهنم شکل گرفته باشه یه گذشته ای که توش هیچ ترسی نیست ، فکر میکنم اگه بتونم یه سال اینکارو ادامه بدم که البته میدونم میتونم اینکارو بکنم ، حتما ادم خیلی شادتر و موفقتری میشم
پ ن : میدونم که قرار بود نویسندگی یاد بگیرم و الان خیلی درهم وبرهم و بی قاعده مینویسم ولی اینها دلنوشته است دیگه حوصله ندارم روی ویرایششون کار کنم الان فعلا یه کم روحیه لازم دارم حالم که بهتر شد ، نوشت های خوبی مینویسم قول میدم !
