مصاحبه اختصاصی با TRoY؛ مردی که آذرخش را ساخت
این بار رفتیم سراغ یکی از اسمهایی که وقتی بحث جنگ جهانی، لیدری و گیم متنی سروش پلاس میشود، نمیشود بهراحتی از کنارش رد شد.
TRoY؛ پلیری که کارش را از پشت اسم و هویت ناشناس شروع کرد، اما در ادامه فقط به بازیکردن قانع نشد و تصمیم گرفت خودش یک بازی بسازد.
مجموعهای که از دلتافورس شروع شد، با اتحاد چند مجموعه شکل گرفت و در ادامه به یکی از بزرگترین و شناختهشدهترین اجتماعات جنگ جهانی سروش پلاس تبدیل شد.
این بار نشستیم پای صحبت تروی تا بدون تعارف از خودش، آذرخش، پلیرها، رکوردها، حاشیهها و آینده گیم متنی بپرسیم.
خبرنگار: تروی، اول از خودت شروع کنیم. اصلاً TRoY از کجا آمد؟
TRoY:
راستش اولش قرار نبود به اینجا برسم!
من هم مثل خیلیهای دیگه از پلیر بودن شروع کردم. مدت زیادی به شکل ناشناس در پیامرسانهای مختلف بازی میکردم و بیشتر دنبال خود بازی بودم.
ولی کمکم دیدم فقط بازی کردن برام کافی نیست.
همیشه با خودم میگفتم چرا خودمون یه سیستم درست نکنیم؟ چرا یه جنگی نسازیم که هر بار یه چیز جدید داشته باشه؟
همین شد که وارد بحث لیدری و ساخت مجموعه شدم.
خبرنگار: و اینجا بود که دلتافورس وارد داستان شد؟
TRoY:
دقیقاً.
دلتافورس یکی از نقطههای شروع این مسیر بود، ولی چیزی که بعدها شکل گرفت خیلی بزرگتر از چیزی بود که اول تصور میکردیم.
چند مجموعه با هم متحد شدند، پلیرها کنار هم قرار گرفتند و در نهایت آذرخش متولد شد.
از همون اول هم قرار نبود آذرخش یه کانال معمولی باشه.
میخواستیم یه چیزی بسازیم که وقتی اسمش میاد، پلیر بدونه قراره با یه جنگ متفاوت طرف باشه.
خبرنگار: آذرخش چطور تونست اینقدر بزرگ بشه؟
TRoY:
یه دلیل خاص نداره.
تیم داشتیم، پلیر داشتیم، ایده داشتیم و از همه مهمتر، حوصله داشتیم هر بار یه چیز جدید امتحان کنیم.
یه فصل یه سیستم رو تست میکردیم، فصل بعد تغییرش میدادیم. اگر چیزی جواب نمیداد، حذفش میکردیم.
قرار نبود آذرخش همیشه همون آذرخش قبلی باشه.
همین تغییر مداوم فکر کنم یکی از چیزهایی بود که باعث شد پلیرها بمونن.
خبرنگار: گفته میشه آذرخش در دوران اوج حدود ۲۰۰ پلیر فعال داشته. واقعاً مدیریت این تعداد آدم سخت نبود؟
TRoY:
خیلی!
۲۰۰ نفر فقط ۲۰۰ تا اسم نیستن؛ ۲۰۰ نفر آدم با اخلاق، سبک بازی و نظر متفاوتن.
یکی دنبال جنگه، یکی دنبال اقتصاد، یکی سناریو دوست داره، یکی فقط میخواد کشورشو قوی کنه!
مدیریت چنین چیزی خودش یه بازی جداست.
ولی خب، همین سختیهاست که یه لیدر رو میسازه.
خبرنگار: یکی از چیزهایی که آذرخش خیلی باهاش شناخته میشه «پلیرسازی». قبولش داری؟
TRoY:
صددرصد.
برای من یکی از جذابترین قسمتهای آذرخش همین بوده.
اینکه یه نفر وارد مجموعه بشه، اولش کسی نشناسدش، بعد کمکم بازی یاد بگیره، پیشرفت کنه و یه روز خودش تبدیل به یه اسم شناختهشده بشه.
این اتفاق برای خیلیها افتاد.
آذرخش فقط جایی برای بازی کردن نبود؛ برای خیلیها شروع مسیرشون در گیم متنی بود.
خبرنگار: خودت رو بین پلیرها چطور میبینی؟ لیدری یا پلیر؟
TRoY:
هر دو.
من اگر فقط لیدر بودم، شاید خیلی از مشکلات پلیرها رو نمیفهمیدم.
اگر هم فقط پلیر بودم، شاید هیچوقت نمیفهمیدم پشت یه جنگ بزرگ چه اتفاقاتی میفته.
برای همین همیشه سعی کردم هر دو طرف ماجرا رو تجربه کنم.
حتی یه سیزن خودم وارد بازی شدم و بدون باخت وین گرفتم.
اون سیزن برای خودم خیلی جالب بود، چون این بار از جایگاه لیدر به بازی نگاه نمیکردم؛ خودم وسط زمین بودم.
خبرنگار: یعنی میگی تروی خودش هم پلیر سطح بالاییه؟
TRoY:
خب طبیعتاً اگر قرار باشه برای پلیرها سیستم طراحی کنم، باید خودم هم بتونم توش بازی کنم!
ولی جدای از شوخی، آره؛ خودم رو صرفاً مدیر نمیدونم.
من از اون دسته آدمام که دوست دارم وارد بازی بشم و ببینم چیزی که ساختم واقعاً جواب میده یا نه.
خبرنگار: درباره سناریوها چی؟ خیلیها میگن آذرخش توی سناریونویسی متفاوت بود.
TRoY:
چون ما فقط دنبال این نبودیم که بگیم «این کشور رو بگیر، اون کشور رو بزن» و تمام.
سناریو باید داستان داشته باشه.
باید تصمیم بگیری، ریسک کنی، مذاکره کنی، خیانت کنی، متحد بشی، اقتصاد بسازی، جنگ راه بندازی و حتی گاهی اشتباه کنی.
من همیشه دوست داشتم پلیر حس کنه واقعاً داخل یه دنیای دیگه بازی میکنه.
خبرنگار: بعضیها آذرخش رو یکی از مدرنترین جنگهای جهانی سروش میدونن. نظرت چیه؟
TRoY:
اینکه بهترینه یا نه رو باید خود پلیرها بگن.
ولی اینکه همیشه دنبال چیز جدید بودیم رو قبول دارم.
آذرخش قرار نبود کپی بقیه باشه.
خیلی از سیستمهایی که تست کردیم، شاید اولش عجیب به نظر میرسید، ولی بعداً دیدیم ایده جواب داده.
برای من همین مهمه.
خبرنگار: آذرخش رکوردهای مختلفی هم داره؛ مثلاً تعداد بالای بیانیهها.
TRoY:
آره، تعداد بیانیهها از 20 هزار هم رد شد.
ولی خود عدد به تنهایی برای من جذاب نیست.
چیزی که پشت این عدد قرار داره مهمه.
یعنی هزاران بار پلیرها اومدن، بازی کردن، جنگیدن، تصمیم گرفتن، بیانیه دادن و داستان ساختن.
اون بخش برای من ارزش بیشتری داره.
خبرنگار: خب طبیعتاً یه مجموعه بزرگ مخالف هم داره. حاشیههای آذرخش کم نبوده.
TRoY:
اصلاً مجموعهای که بزرگ بشه و هیچ حاشیهای نداشته باشه داریم؟
وقتی یه مجموعه دیده میشه، طبیعیه که موافق و مخالف پیدا کنه.
یه عده حمایت میکنن، یه عده انتقاد میکنن، یه عده هم کلاً دوست دارن زمین خوردنش رو ببینن.
ولی من همیشه گفتم جواب اصلی ما باید خود بازی باشه.
حاشیه امروز هست، فردا نیست.
چیزی که میمونه چیزیه که ساختی.
خبرنگار: درباره تیم آذرخش چی؟ اسمهای زیادی کنار این مجموعه بودن.
TRoY:
آذرخش هیچوقت کار یه نفر نبود.
هکتور، ترول، رایان، باچیرا، مصطفی، مصی، بنی،ARG، هاریکن، ولف،خمار،EN،امیر محمد،امیرسام تورس، پرشین، ابولفضل، امین،آریا،مهرشاد،ماهان،واتو، ایلیا، دارکنس،krs، نوا و خیلیهای دیگه توی دورههای مختلف کنار آذرخش بودن و با بازی خوبشون و سناریو های جذابشون به بازی و سیزن ها هیجان و حس رقابت میبخشیدن.
واقعاً تعدادشون زیاده و اگر بخوام همه رو اسم ببرم احتمالاً این مصاحبه تموم نمیشه!
هرکدوم یه بخشی از این مسیر بودن.
خبرنگار: یکی از بحثهای جدید آذرخش هم ربات مدیریتیه. داستانش چیه؟
TRoY:
من همیشه عاشق این بودم که تکنولوژی رو وارد گیم کنیم.
ربات برای ما قرار نبود فقط یه ربات ساده باشه که چندتا دستور جواب بده.
ایده این بود که ربات خودش تبدیل به بخشی از مدیریت جنگ جهانی بشه.
یعنی کارهایی که قبلاً مدیر باید دستی انجام میداد، تا جای ممکن توسط سیستم انجام بشه.
این پروژه برای من خیلی مهمه، چون به نظرم آینده گیم متنی فقط توی چت کردن نیست؛ میشه از تکنولوژی برای ساخت یه تجربه خیلی بزرگتر استفاده کرد.
خبرنگار: فکر میکنی این ربات میتونه آینده جنگهای جهانی رو تغییر بده؟
TRoY:
اگر درست توسعه پیدا کنه، چرا که نه؟
فرض کن بخش زیادی از مدیریت بازی خودکار باشه، اطلاعات لحظهای پردازش بشه و پلیر به جای اینکه درگیر کارهای خستهکننده بشه، بیشتر روی خود بازی تمرکز کنه.
اون موقع جنگ جهانی دیگه فقط یه کانال نیست.
یه سیستم کامله.
خبرنگار: سختترین قسمت لیدری برای تو چی بوده؟
TRoY:
آدمها.
سیستم رو میشه تغییر داد، قانون رو میشه عوض کرد، ربات رو میشه آپدیت کرد.
ولی آدمها رو نمیتونی مثل کد برنامهنویسی کنی!
اختلاف پیش میاد، حاشیه پیش میاد، یکی میره، یکی میاد.
مهم اینه که بتونی وسط این همه اتفاق، مسیر اصلی رو گم نکنی.
خبرنگار: اگر برگردی به روز اول آذرخش، باز هم همین کار رو میکنی؟
TRoY:
با تمام دردسرهاش؟
آره.
چون اگر اون روز آذرخش رو نمیساختم، احتمالاً خیلی از آدمهایی که امروز میشناسم رو هم نمیشناختم.
خیلی از اتفاقات زندگی من از همین گیم متنی شروع شد.
خبرنگار: حالا سؤال آخر؛ تروی رو در یک جمله تعریف کن.
TRoY:
من فقط نمیخواستم توی گیم بازی کنم؛ میخواستم چیزی بسازم که بقیه هم توش بازی کنن.
پایان گفتوگو
داستان TRoY از یک پلیر ناشناس شروع شد، اما در ادامه به ساخت آذرخش، مدیریت جنگهای جهانی، پرورش بازیکنان جدید، طراحی سناریو و توسعه ابزارهای مدیریتی رسید.
شاید هنوز برای قضاوت درباره اینکه تروی دقیقاً چه جایگاهی در تاریخ گیم متنی خواهد داشت زود باشد؛ اما یک چیز مشخص است:
خیلی از تروی ممنونیم که این مصاحبه رو قبول کرد و با ما مصاحبه کرد، امیدواریم موفق تر از همیشه باشه و بمونه
جهت دیدن مصاحبه های بیشتر چنل تلگرام ما رو دنبال کنید.
و ظاهراً داستان هنوز تمام نشده است.