سلامی گرم به گرمی خورشید امروز قرار است برایتان قصه ای با موضوع نظم و قانون مندی برای شما تعریف کنم این داستان کودکانه در اوج کودکانه بودنش گنجی را دل خود جا داده است که به ما یادآوری میکند نظم زیادی و بی نظمی زیاد خوب نیست و این تعادل بین این دو است که زندگی را زیبا میکند
روزی روزگاری سرزمینی به نام نظم وجود،داشت.در آن شهر نظم و قانونمندی حرف اول را میزد. گلها باید در ساعت ۵:۴۵:۳۲ شکفته میشدند و سر ساعت ۱۸:۳۴:۲۴ بسته میشدند و اگر کسی حتی یک ثانیه هم دیر میکرد مجازاتی از نوع ناپدید شدن از صحنه روزگار را در پیش داشت. شهربان قصه ما، آقای منظم، عاشق نظم و قانون بود.
همیشه میز کارش مرتب بود و همیشه منظم بود. روزی آقای بینظم، داداش آقای منظم، وارد این شهر شدند. او که عاشق بینظمی بود، رو به شهروندان کرد و گفت: «نظم خوب نیست! بینظمی خوب است!»مگه شما ربات هستید که اینجور منظم هستید خلاقیت و تنوع بهتر از منظم بودن هست مردم شهر، که از زندگی ماشینی و تکراری خسته شده بودند، با تعجب به آقای بینظم نگاه کردند. او با لبخندی شیطنتآمیز، شروع به انجام کارهای عجیب و غریب کرد. ساعتهای شهر را به هم ریخت، رنگهای غیرمجاز روی دیوارها پاشید و موسیقیهای شاد و پرانرژی در خیابانها پخش کرد.
آقای منظم، که از این وضعیت به شدت عصبانی شده بود، سعی کرد جلوی برادرش را بگیره. اما هر چه بیشتر تلاش میکرد، بینظمی بیشتری در شهر پخش میشد. کمکم، مردم شهر هم به این بینظمیها عادت کردند. بعضیها از این تغییرات خوششان آمد و بعضیها هم احساس ناراحتی میکردند.اما خیلی نگذشت که بینظمی از کنترل خارج شد. خیابانها کثیف شدند، کارها عقب افتاد و دیگر کسی نمیدانست چه زمانی باید کار کند و چه زمانی استراحت کند. آقای منظم که دید شهر در حال نابودی است، با دلی پر از غم، به سراغ برادرش رفت و گفت: «بینظمی تو داره همهچیز رو خراب میکنه! دیگه نمیتونم تحمل کنم!»آقای بینظم هم وقتی وضعیت شهر را دید، متوجه اشتباهش شد.
او فهمید که بینظمی هم مثل نظم، اگر از حد بگذرد، میتواند آسیبزننده باشد. دو برادر با هم فکری کردند و تصمیم گرفتند که راه حلی پیدا کنند. آنها روزهای هفته را به سه دسته تقسیم کردند: شنبه و یکشنبه، دوشنبه روزهای نظم و کار بود.سهشنبه و چهارشنبه، پنجشنبه روزهای خلاقیت و تفریح بودن و جمعه، روز آزادی بود که در آن هیچ قانونی وجود نداشت! با این قانون جدید، شهر دوباره زنده شد. مردم یاد گرفتند که هم از نظم لذت ببرند و هم از بینظمی. آنها فهمیدند که زندگی به تعادل نیاز دارد و برای داشتن یک زندگی شاد و موفق، باید هم نظم داشت و هم کمی بینظمی! یکی از جشن ها در روز جمعه برگزار شد، آقای منظم و آقای بینظم دست در دست هم، به مردم شاد شهر نگاه کردند. آنها فهمیدند که نه نظم زیاد خوب است و نه بینظمی زیاد. بلکه تعادل بین این دو است که زندگی را زیبا میکند.
🩵 پایان🩵