
امروز، روز من است؛ روزی که یک سال به تجربههایم و درک عمیقترم از زندگی افزوده شد. چقدر خوشبختم که در چنین روزی به این دنیا پا گذاشتم.
زندگی، با تمام خوبیها و بدیهایش، به من آموخت که مانند ترن هوایی پرهیجانی است؛ پستیوبلندیهایش همان چیزی هستند که به مسیرش معنا میدهند.
امسال نیز زندگی مرا با آدمهای متفاوتی روبهرو کرد؛ بعضی از آنها چراغ راهم شدند تا مسیر را روشنتر ببینم و بعضی دیگر، ناخواسته، سد راهم شدند تا صبرم را بسنجند.
امسال این فرصت را داشتم که کردستان عزیز و بکر را از نزدیک ببینم؛ جایی که قدمهایم را در خاکش به یادگار گذاشتم و روحم با کوهستانهای زیبا و سرسبزش گره خورد.
در این سال کتابهای بسیاری خواندم، اما در میان همه آنها، کیمیاگر برایم رنگوبوی زیباتری داشت. جملهای زیبا که هنوز در ذهنم مرور میشود و به نظرم، زیبایی آن کتاب در همان جمله بود:
«هرگاه انسان با تمام وجود چیزی را بخواهد، خواستهاش در جهان متولد میشود و تمام جهان برای تحقق آن، یاریاش میکنند.»
به همین دلیل، من همیشه سعی میکنم همه چیز را از اعماق دلم بخواهم. و به شما هم پیشنهاد میدهم که اگر چیزی را که میخواهید، از اعماق وجودتان بخواهید تا جهان در برآوردهشدن خواستهتان یاریتان کند.
دوست دارم امسال وقتی شمع تولدم را فوت میکنم، تا ۲۸ مهر سال آینده به تمام آرزوها و رؤیاهای کوچک و بزرگم رسیده باشم.
آرزو میکنم زندگی همیشه روی خوش و زیبایش را به ما نشان دهد. آرزو میکنم در دنیا هیچ فقری وجود نداشته باشد، و یک با یک برابر شود ،و کلماتم پناه خستگی های انسان ها شود، و نوشته هایم دل انسان های زیادی را گرم کند.
و دنیا پر از گلهای رز قرمز و گل های بابونه باشد تا هر وقت دلم خواست، آنها را ببویَم و برای خودم بچینم.!🥹
به رسم عادت تولدم مبارک🥳
۱۴۰۵,۷,۲۸