چشمانت را ببند باد را در اطرافت حس میکنی؟ بادِ در حال گذر از میان گندم های کشتزار دستان باز با گیسوان پریشان در باد حس پرواز را تداعی میکند صدای دسته دسته کلاغان که درحال گذراند را میشنوی یا صدای زنگوله های گله چوپان پیر که به سمت خانه روانه شده اند این حس زیستن است و آرامشی مطلق که با آن در وجودت جاری میشود و شادی عجیبی وجودت را فرا میگیرد که تا مدتها میتواند جاری باشد دلم نشستن های طولانی درکنار جوی های روان را میخواهد دلم تماشای غروب از پشت بام خانه های گلی را میخواهد دلم ساختن کیک های گلی با شمع های چوبی را میخواهد بازی های جمعی با جمعیت فراوان در هنگام غروب که با وجود نفس های کم امده ولی در تلاش برای ادامه را میخواهد چه زیباست قدرت تصور که شادیم را دوچندان میکند من همانم که دلم زندگی در شلوغی های شهر را میخواست من همانم که در بالای تپها به دنبال سیگنال های مخابرات میگردم ومن همانم که زیستن را زندگی در طبیعت بکرمیدانم ...
_apsl_
