
نورا و خواهر کوچولوش، سارا، تابستان را به خانهی مادربزرگشان رفته بودند.
آنها داشتند در حیاط گل میکاشتند.
نورا برای یک گل داشت گودال میکند که یک دفعه با یک جعبه روبرو شد. در آن جعبه یک دفترچهی خالی بود که رویش یک جمله نوشته شده بود. نورا بلند آن جمله را خواند.
نورا و خواهرش وارد دفترچه شدند.
سارا یک مداد دید و نورا را به آنجا برد.
نورا آن مداد را برداشت و با آن یک گل کشید. گلی که کشید تبدیل به یک گل واقعی شد.
به ذهن نورا یک فکر رسید.
نورا همان دفترچه را کشید، ولی این بار روی دفترچه نوشته بود:
«اگر میخواهی از اینجا خارج شوی، باید این معما را حل کنی.»
و وقتی نورا خواست معما را بخواند، دفترچه فرار کرد.
نورا و سارا دنبالش رفتند، ولی وقتی دفترچه فرار میکرد، پشتش تله میگذاشت. آنها تا یک جایی توانستند بروند، اما بعد از یک مدت نتوانستند از تلهها فرار کنند.
سارا به نورا گفت:
«با آن مداد چیزهایی بکش که به ما کمک کند.»
نورا گفت:
«باشه، انجام میدهم.»
نورا با مداد چیزهایی کشید که بتوانند از تلهها رد شوند.
تلهها خراب شدند و رفتند تا دفترچه را بگیرند و معما را حل کنند.
صفحههای دفترچه تمام شد و دفترچه دیگر هیچ صفحهای نداشت. سارا دفترچه را گرفت و به نورا داد. نورا معما را خواند، اما نمیتوانست جواب را حل کند، چون معما خیلی سخت بود.
نورا معما را برای سارا خواند. سارا آن معما را در مدرسه شنیده بود. سارا جواب را به نورا گفت و نورا با صدای بلند آن را گفت.
نورا و سارا از دفترچه بیرون آمدند و دفترچه را یک جای مخفی کردند تا کسی آن را نبیند.