ویرگول
ورودثبت نام
غریبه| doyle
غریبه| doyle“We rise again in the grass. In the flowers. In songs”
غریبه| doyle
غریبه| doyle
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

فسون سرد آیینه؛ ساعت ها در انتظارند .

در درونم،گلوله ای آزاد شد. شخصی به دار آویخته شد و خون فرد دیگری در رگ هایم جاری شد. دست های زمان ایستادند. ساعت خراب شده بود. زمان هم متوقف شده بود؟. جلادی در درونم اشک ریخت. شاعری کتاب شعرش را به آتش کشاند. عاشقی رها کرد. آدم برفی ای آتش گرفت و خاکستر شد. شب تا ابد ادامه داشت. قطاری تمام جهان را پیمود. مناظر بر او اثر نمی کردند. تنهایی ها را تقطیر کردند. گاهی گروهی و گاهی تکی تنها شدیم. مانند یک زخم سطحی که درد داشت. مانند آخرین قطره اشک که هرگز مهم نبوده. مانند دور ترین و کم سو ترین ستاره شب. مانند حصار کوتاه کنار باغ لیمو. مانند کرم کوچکی روی کوچک ترین برگ درخت. مانند مداد شکسته ای که هیچ کس تراشش نکرد. مانند تمام آیینه های دروغین. تصویر ها در ذهنم مغشوش بودند. عطری از گذشته روی تمام خاطراتم جا مانده بودند. کودکی در درونم فریاد سر میداد :" من زنده نیستم!". مرده ای جا مانده در درونم. در استحاله ی زمان آوار شده بودم. غصه مرا ندیده بلعیده بود. در میان مرگی که باد با خود می آورد. ناتوان از گریستن. ناتوان از گریختن. ناتوان از نشان دادن خویش. ناتوان از فریاد هایی که در خواب سر می دادم. دست هایی که از درون دیوار به سویم دراز می شدند و آرام چشم هایم را برای انبوهی از اشک ها می بستند. سرمایی که تمام اتاقک بی حفره قلبم را در بر گرفته بود . درختی که در درونم رشد می کرد و نوری که از انتهای کوچه ذهنم بر روی موها یی ابریشمی می تابید. قلب هایی که باید می تپیدند. چشم هایی که هیچ احساس را نچشیده بودند. قلبی که خیلی وقت بود تپشی از عشق احساس نکرده بود... و باز هم چشم هایی که تا ابد تاریک بودند...تاریک تر از هر شبی که تا به حال دیده بودم...

https://www.youtube.com/watch?v=ZNjuhF1gumQ

(پیانو و گیتار الکتریکی خداست...)

https://www.youtube.com/watch?v=hCrtcVDgCGw

https://www.youtube.com/watch?v=IEPomqor2A8

بعد از چند سال انتظار...

۱۳
۳۵
غریبه| doyle
غریبه| doyle
“We rise again in the grass. In the flowers. In songs”
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید