ی روز جدید و ی نوت جدید
همچنان تمایلی از حرف زدن درباره خاطراتم و اینکه روزم چطور گذشت ندارم ولی حس میکنم داره بی ادبی میشه به مخاطبا
هر کدوم از ما درگیری های روزانه خودمون رو داریم و درگیری هیچ کسی اندازه درگیری خود فرد برای اون جالب نیست
در واقع افراد باید برامون اهمیت داشته باشند که روزمرگی های فرد برامون اهمیتی داشته باشه
من از حرف زدن ادمای مورد علاقم درباره طول روزشون لذت میبرم و هر چقدر با جزئیات تر باشن برام لذت بخش ترن
ولی گوش دادن به روزمرگی های ی ادم رندوم؟فععععک نکنم