?❄️?❄️?❄️?❄️?❄️
#روز_نگاشت
نویسنده:?نامیرا ?
خیلی خیلی خسته بودم؛ خیلی خیلی. امتحان، ته ماندههای انرژیم را هم گرفته بود و حالا فقط دلم میخواست بخوابم. چند بار خواستم پیام بدهم و مباحثه را لغو کنم، باز گفتم تحمل کنم. سردردم بیشتر شده بود. مباحثهام که تمام شد، وقت ناهار بود. خستگی بیش از حد انگار اشتهایم را بیشتر کرده بود و تا جایی که میتوانستم خوردم!
سنگینی بعد از غذا، خستگی و خوابآلودی، تخت نرم و گرم، همه اینها با هم نتیجه میدهد منی را که رسما غش کردم.
قبل از اینکه بخوابم، سپرده بودم زود بیدارم کنند. مادرم که صدایم زد، چشمانم را باز کردم و دیدم هوا روشن است. مغزم کار نمیکرد؛ یک لحظه فکر کردم الآن صبح است و من خواب ماندهام! از جا پریدم و گفتم: «خواب موندم؟» مادرم با تعجب و نگرانی نگاهم کرد. فهمید مغزم هنوز خواب است؛ گفت: «الآن بعدازظهره؛ نه صبح.» خندهام گرفته بود. چطور یادم نبود کی خوابیدم و الآن چه وقت باید باشد؟ در همین گیجی و منگی، داشت دوباره خوابم میبرد که گوشیم زنگ خورد. یک آن فکر کردم گوشیم دارد انگلیسی صحبت میکند! با خودم گفتم چرا هیچی از حرفهایش را نمیفهمم؟! حداقل باید بعضی کلماتش را بفهمم! بعد دوهزاریم افتاد اوضاع از چه قرار است و حالا حالاها مانده تا آهنگها بتوانند با آدم حرف بزنند!
اصلا باورم نمیشد؛ چطور ممکن بود مغزم بتواند همچین اشتباهی را بکند؟! واقعا آدمی چقدر عجیب است! باورش سخت است که آدم به همین راحتی، هرچند آنی باشد، بتواند مغز خودش را از دست بدهد؛ بطوری که موسیقی بیکلام را کلمه فرض کند و یادش نیاید چه روز سختی را گذرانده و فکر کند حالا ابتدای همان روز سخت است که باید شروعش کند. چقدر آدمی عجیب است؛ این موجود قدرتمندِ ضعیف...
?http://eitaa.com/AyenehKoochak
نشانی صفحه?
?https://virgool.io/@ayenehkoochak
?❄️?❄️?❄️?❄️?❄️