روز‌نگاشت

??????????

#روز_نگاشت

نویسنده:?گلدونه?


همسر و حسین به خانه آمدند. همسر، کارتون سی یا چهل عددی بایکیت را روی پیشخوان گذاشت. به من لبخند زد و گفت:« بایکیت خریدم!» چشم‌هایم برق زدند و خندیدم. همسر در را باز کرد. گفتم:« کجا می‌ری؟» گفت:« کار دارم. میام! خداحافظ.» دست تکان دادم و خداحافظی کردم. او هم رفت. زینب را در ننو گذاشتم. با حسین مشغول خوردن بایکیت شدم. من از خجالت پنج تا درآمدم و طفلکم حسین یک بایکیت خورد. یک ساعت از وقتی که همسر رفته بود، گذشت. گوشی را برداشتم و وارد ایتا شدم. همسر برایم پیام داده و نوشته بود که من می‌رم کلاس مصطفی.
ابروهایم را در هم کشیدم و لپ‌هایم را باد کردم. گوشی را روی پیشخوان هل دادم و کشو را باز کردم. چه حرفها! می روم‌ کلاس مصطفی! یعنی چه؟
دو بایکیت برداشتم و دردم خوردمشان‌. گوشی را برداشتم و برایش نوشتم: شب عیدی لازم نبود که بروی! پیش ما می‌ماندی تا جشن بگیریم. من فکر کردم الان میای! با دست دیگرم یک بایکیت دیگر برداشتم. با دندانم بازش کردم و هلپی در دهانم چپاندم. یعنی چه؟ اگر می‌خواست برود، باید من را هم می‌برد. حالا که شرایط کرونایی و امیکرونیست... پس خودش هم نباید می‌رفت. گوشی را گذاشتم. دوباره به سراغ بایکیت‌ها رفتم. دندانم، دلش به حالم سوخت و تیر کشید. آخخخ...
دستم را روی لپم گذاشتم. آب خوردم. کمی دردش آرام شد. حسین کنارم امد و گفت:« بیا بازی کنیم.» البته با غرغر گفت و خواهرش را بیدار کرد. زینب را روی پا گذاشتم تا بخوابانم.
حسین گفت:« مامان بریم دستشویی!» زینب گریه می‌کرد. گفتم صبر کن الان می‌ایم. خودش را به رساند. کار از کار گذشت و...
.
.
.
.
ساعت ده شب شد. همسر در را باز کرد. جعبه‌ی کیک را روی پیشخوان گذاشت. حسین به طرفش رفت. چند بادکنک دستش داد. به من نگاه کرد. چشم در چشم شدیم. فقط یک غرش شیری کم داشتم. فهمید که الان وقت صحبت نیست! چند تا بشقاب شست تا اوضاع بهتر شود. فایده نداشت! در جعبه ی کیک را باز کرد و جلویم گذاشت و گفت:« به به! بیاید کیک بخوریم که امشب شب عیده!» سرم را برگرداندم. ابروهایم را درهم کشیدم. دندان هایم روی هم قرار گرفته بودند و فکم جلو رفته بود. همسر یک کیک برداشت و به اتاق رفت تا با حسین بازی کند. زیرچشمی به کیک نگاه کردم. سرم را برگرداندم تا قیافه‌های مظلومانه‌شان را نبینم. طفلی‌ها می‌گفتند بیا ما را بخور. خودم را مشغول زینب کردم. دستم، از فذمان مغزم سرپیچی کرد و به طرف کیک‌ها حمله کرد. دردم چهار تا کیک تپل مپل شکلاتی را لمباندم و باز اخم کردم. معده‌ام گفت:« ای بچه پررو!» گفتم:« خودتی!»
قلبم گفت:« حالا ببخشش...» گفتم:« نمی‌خواهم!» دندانم گفت:« ای بی معرفت! مرا پکاندی که...!» گفتم:« اییششش!» مغزم گفت:« فاتحه‌ای برای شادی دوست عزیزمان مرحمت فرمایید که به زودی...» اههه اهههه کرد و گریه‌اش شروع شد.

?http://eitaa.com/AyenehKoochak

نشانی صفحه?
?https://virgool.io/@ayenehkoochak

??????????