◼️?◼️?◼️?◼️?◼️? ◼️?
#روز_نگاشت
نویسنده:?بستنی موشکی ?
سرم در گوشی است و دارم روزنگاشت های یکی از دوستان را میخوانم.
رسیده بودم به جایی که دختر خانم کوچولوی بامزه ای تصمیم گرفته بود با مادرش ظرف بشوید.
محدثه پرده را کنار می زند، وارد می شود و صدایم می زند.
_ مامان! من کلی فکر کردم. به نظرم دیگه وقتشه!
من که از همه جا بی خبر، قربان صدقه ی گفته های دختر کوچولوی روزنگاشت می رفتم. نگاهش کردم و پرسیدم: وقت چی؟
_ وقت گوجه خُرد کردن!!!
_ هنوز به افطار چند ساعتی مونده. وقتش برسه گوجه هم خُرد می کنم.
دستهایش را پشت کمرش میبرد. سینه اش را سپر میکند و میگوید: نگفتم که تو گوجه ها رو خُرد کنی. منظورم این بود که وقتشه من گوجه خُرد کنم!
همزمان که کلمه 'خُرد کنم' را بر زبان می آوَرد انگشت اشاره را بالا می گیرد و مانند یک ملکه امر می کند.
از رفتارش خنده ام می گیرد و می گویم: مطمئن هستی؟ میتونی کارد دستت بگیری!
_ بله! دیگه پنج سالم شده!
امان از این پنجسالگی!!! از وقتی تولد پنج سالگی اش را گرفتیم روزی نمانده که تأکید کند پنج ساله شده و می تواند مستقل کار کند!
_ باشه الان که زوده. اما دم افطار حتماً صدات می کنم با هم گوجه خُرد کنیم.
_ باااااا هم؟! من تنها میخوام خُرد کنم.
_با هم باشیم کلی خوش میگذره هااا!!!!
دوتا که باشیم هم زود انجام میشه هم بهتر!
_ اما تو کتاب محمد صادق گفته بود آشپز که دوتا شد آش شور میشه یا بی نمک!
تو کتاب قصه ما مثل شد هم نوشته بود خودت خوندی برامون!
حالا اگه بیای کمک من، گوجه ها خرااااب میشن مامان!
جلوی خنده ام را نمی توانم بگیرم.
_ مامان نخند! دوست دارم گوجه ها رو تنها خُرد کنم. قشنگ بشه درست مثل محمدصادق که خیار پوست میکَنه و خُرد میکنه. پنیر رو هم تنها میبُره!
_ آخه من که آشپز نیستم که دوتا بشیم، بعدش آش مون شور بشه یا بی نمک! من دستیارتم.
تازه قرار نیست آش بپزیم. قرار گوجه خرد کنیم.
سرآشپز های بزرگ همیشه با دستیارشون کار میکنن تا کارشون بهتر بشه.
کمی فکر می کند. به گمانم منظورم را فهمیده. می خندد و میگوید: پس من میرم به عروسکام غذا بدم بخوابونمشون، تا وقت آشپزی برسه!!
خوشحال به سمت اتاقش می رود درحالی که شعری زیر لب میخواند.
?http://eitaa.com/AyenehKoochak
نشانی صفحه?
?https://virgool.io/@ayenehkoochak
◼️?◼️?◼️?◼️?◼️?◼️?